Jó 29
Haitian Creole Version (HAT) vs NTLH
1 Jòb tanmen pale ankò, li di:
1 E Jó continuou a sua fala e disse:
2 -Ki moun ki va fè m' viv tan lontan an, lè Bondye t'ap voye je sou mwen an?
2 “Ah! Se eu pudesse voltar meses atrás, para os dias em que Deus me protegia!
3 Lè sa a, Bondye te toujou la avèk mwen. Limyè li te klere anwo tèt mwen, li t'ap moutre m' kote pou m' mete pye m' nan fènwa a.
3 Naquele tempo, Deus iluminava o meu caminho, e com a sua luz eu podia andar na escuridão.
4 Nan tan sa a, tout zafè m' t'ap mache byen. Bondye te zanmi m'. Li t'ap pwoteje kay mwen.
4 Naqueles dias, eu estava bem de vida, e a amizade de Deus era a proteção do meu lar.
5 Bondye ki gen tout pouvwa a te toujou la avèk mwen. Mwen t'ap viv nan mitan tout pitit gason m' yo.
5 O Todo-Poderoso estava comigo, e os meus filhos viviam ao meu redor.
6 Bèf ak kabrit mwen yo te konn bay anpil lèt. Pye oliv mwen yo te donnen menm nan tè wòch.
6 Em casa sempre havia leite à vontade e também azeite, tirado das oliveiras plantadas entre as pedras.
7 Lè mwen parèt pòtay lavil la, lè mwen pran plas mwen nan mitan chèf fanmi yo,
7 Quando eu saía para a reunião do tribunal e me assentava entre os juízes,
8 wè yo wè m', jenn gason yo mete kò yo sou kote, granmoun yo leve kanpe pa respè pou mwen.
8 os moços me viam e abriam passagem, e os idosos se punham de pé.
9 Notab yo sispann pale, yo fèmen bouch yo.
9 As pessoas mais importantes paravam de falar e ficavam em silêncio.
10 Ata chèf yo pa ka pale ankò! Lang yo vin lou nan bouch yo.
10 As autoridades se calavam; não diziam mais nada.
11 Tout moun ki te wè m' t'ap mache fè lwanj mwen, tout moun ki te tande m' te kontan avè m'.
11 “Quem me ouvia falar me dava parabéns; os que me viam falavam bem de mim,
12 Mwen lonje men bay pòv malere ki nan ka ansanm ak timoun san papa ki san sekou.
12 pois eu ajudava os pobres que pediam ajuda e cuidava dos órfãos que não tinham quem os protegesse.
13 Moun ki te nan pi gwo mizè t'ap fè lwanj mwen. Mwen te fè kè vèv yo kontan.
13 Pessoas que estavam na miséria me abençoavam, e as viúvas se alegravam com o meu auxílio.
14 Mwen te toujou fè sa ki dwat. Mwen pa t' janm nan patipri.
14 A minha justiça e a minha honestidade faziam parte de mim; eram como a roupa que eu uso todos os dias.
15 Se mwen ki te wè pou avèg yo. Se mwen ki te mache pou kokobe yo.
15 Eu era olhos para os cegos e pés para os aleijados.
16 Mwen te yon papa pou pòv malere yo. Mwen te kanpe pou defann kòz etranje yo.
16 Era pai dos pobres e defensor dos direitos dos estrangeiros.
17 Mwen te kraze pouvwa malveyan yo. Mwen sove moun ki te anba men yo.
17 Eu acabava com o poder dos exploradores e livrava das suas garras as vítimas.
18 Mwen t'ap di nan kè m': M'a viv kont viv mwen. M'a mouri sou kabann mwen ak kè poze.
18 “Eu pensava assim: ‘Vou viver uma vida longa e morrer em casa, com todo o conforto.
19 Mwen te tankou yon pyebwa plante bò larivyè. Sou tout branch li yo se lawouze.
19 Serei como uma árvore de raízes que chegam até a água, uma árvore que todas as noites é molhada pelo orvalho.
20 Moun pa ta janm sispann fè lwanj mwen. Mwen t'ap toujou gen tout fòs mwen sou mwen.
20 Todos só falarão bem de mim, e eu serei sempre vigoroso e forte.’
21 Lè m'ap pale, tout moun fèmen bouch yo. Yo louvri zòrèy yo, y'ap tann konsa konsèy m'ap bay.
21 Todas as pessoas me davam atenção e em silêncio escutavam os meus conselhos.
22 Pawòl mwen tonbe nan kè yo tankou grenn lapli. Lè m' fin pale, pesonn pa gen anyen pou di ankò.
22 Quando acabava de falar, ninguém discordava. As minhas palavras entravam na cabeça deles como se fossem gotas de água na areia.
23 Yo t'ap tann mwen pale tankou tè sèk k'ap tann lapli. Yo rete bouch louvri pou ranmase sa m'ap di.
23 Todos as esperavam ansiosos, como se espera a chuva no tempo de calor.
24 Lè yo dekouraje, mwen fè yon ti ri ak yo. Sa te kont pou remoute kouraj yo.
24 Eu sorria para aqueles que tinham perdido a esperança; o meu rosto alegre lhes dava coragem.
25 Mwen te kanpe alatèt yo. Mwen mennen yo tankou yon wa k'ap mennen sòlda li yo. Mwen di yo sa pou yo fè. Mwen te ba yo kouraj lè yo nan lafliksyon.
25 Eu era como um chefe, decidindo o que eles deviam fazer; eu os dirigia como um rei à frente do seu exército e os consolava nas horas de aflição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.