Jó 29
Haitian Creole Version (HAT) vs NAA
1 Jòb tanmen pale ankò, li di:
1 Jó continuou em sua fala, dizendo:
2 -Ki moun ki va fè m' viv tan lontan an, lè Bondye t'ap voye je sou mwen an?
2 “Ah! Quem me dera ser como fui nos meses passados, como nos dias em que Deus cuidava de mim!
3 Lè sa a, Bondye te toujou la avèk mwen. Limyè li te klere anwo tèt mwen, li t'ap moutre m' kote pou m' mete pye m' nan fènwa a.
3 Quando Deus fazia resplandecer a sua lâmpada sobre a minha cabeça, quando eu, guiado por sua luz, caminhava na escuridão.
4 Nan tan sa a, tout zafè m' t'ap mache byen. Bondye te zanmi m'. Li t'ap pwoteje kay mwen.
4 Quem me dera ser como fui nos dias do meu vigor, quando a amizade de Deus estava sobre a minha tenda,
5 Bondye ki gen tout pouvwa a te toujou la avèk mwen. Mwen t'ap viv nan mitan tout pitit gason m' yo.
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos estavam ao meu redor,
6 Bèf ak kabrit mwen yo te konn bay anpil lèt. Pye oliv mwen yo te donnen menm nan tè wòch.
6 quando eu lavava os meus pés em leite, e da rocha me corriam rios de azeite.
7 Lè mwen parèt pòtay lavil la, lè mwen pran plas mwen nan mitan chèf fanmi yo,
7 Quando eu me dirigia até o portão da cidade e mandava preparar o meu assento na praça,
8 wè yo wè m', jenn gason yo mete kò yo sou kote, granmoun yo leve kanpe pa respè pou mwen.
8 os moços me viam e se retiravam, e os idosos se levantavam e ficavam em pé.
9 Notab yo sispann pale, yo fèmen bouch yo.
9 Os príncipes reprimiam as suas palavras e punham a mão sobre a boca.
10 Ata chèf yo pa ka pale ankò! Lang yo vin lou nan bouch yo.
10 A voz dos nobres emudecia, e a língua deles se apegava ao céu da boca.”
11 Tout moun ki te wè m' t'ap mache fè lwanj mwen, tout moun ki te tande m' te kontan avè m'.
11 “O ouvido que me ouvia dizia que eu era feliz; o olho que me via dava testemunho de mim,
12 Mwen lonje men bay pòv malere ki nan ka ansanm ak timoun san papa ki san sekou.
12 porque eu livrava os pobres que pediam ajuda e também o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Moun ki te nan pi gwo mizè t'ap fè lwanj mwen. Mwen te fè kè vèv yo kontan.
13 A bênção do que estava prestes a perecer vinha sobre mim, e eu fazia o coração da viúva cantar de alegria.
14 Mwen te toujou fè sa ki dwat. Mwen pa t' janm nan patipri.
14 Eu me cobria de retidão, e ela me servia de roupa; a minha justiça era como um manto e um turbante.
15 Se mwen ki te wè pou avèg yo. Se mwen ki te mache pou kokobe yo.
15 Eu era os olhos do cego e os pés do aleijado.
16 Mwen te yon papa pou pòv malere yo. Mwen te kanpe pou defann kòz etranje yo.
16 Era pai dos necessitados e até as causas dos desconhecidos eu examinava.
17 Mwen te kraze pouvwa malveyan yo. Mwen sove moun ki te anba men yo.
17 Eu quebrava os queixos dos iníquos e arrancava as vítimas dos dentes deles.”
18 Mwen t'ap di nan kè m': M'a viv kont viv mwen. M'a mouri sou kabann mwen ak kè poze.
18 “Eu dizia: ‘Vou morrer no meu ninho, e multiplicarei os meus dias como a areia.
19 Mwen te tankou yon pyebwa plante bò larivyè. Sou tout branch li yo se lawouze.
19 As minhas raízes se estenderão até as águas, e o orvalho ficará durante a noite sobre os meus ramos.
20 Moun pa ta janm sispann fè lwanj mwen. Mwen t'ap toujou gen tout fòs mwen sou mwen.
20 A minha honra se renovará em mim, e o meu arco se reforçará na minha mão.’”
21 Lè m'ap pale, tout moun fèmen bouch yo. Yo louvri zòrèy yo, y'ap tann konsa konsèy m'ap bay.
21 “Os que me ouviam esperavam o meu conselho e guardavam silêncio para ouvi-lo.
22 Pawòl mwen tonbe nan kè yo tankou grenn lapli. Lè m' fin pale, pesonn pa gen anyen pou di ankò.
22 Depois que eu falava, não diziam nada; as minhas palavras caíam sobre eles como orvalho.
23 Yo t'ap tann mwen pale tankou tè sèk k'ap tann lapli. Yo rete bouch louvri pou ranmase sa m'ap di.
23 Esperavam-me como se espera a chuva, abriam a boca como para absorver a chuva fora de época.
24 Lè yo dekouraje, mwen fè yon ti ri ak yo. Sa te kont pou remoute kouraj yo.
24 Quando eu sorria para eles, nem acreditavam; e a luz do meu rosto eles não desprezavam.
25 Mwen te kanpe alatèt yo. Mwen mennen yo tankou yon wa k'ap mennen sòlda li yo. Mwen di yo sa pou yo fè. Mwen te ba yo kouraj lè yo nan lafliksyon.
25 Eu escolhia o caminho para eles, assentava-me como chefe e vivia como rei entre as suas tropas; eu era como quem consola os que pranteiam.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.