Jó 32
Biblica® Se aɖeke mebla Biblia zazã o Agbenya La™ (EWE) vs VC
1 Ale ŋutsu etɔ̃ siawo dzudzɔ nyaŋuɖoɖo na Hiob, elabena enye ame dzɔdzɔe le eya ŋutɔ ŋkume.
1 Como Jó persistisse em considerar-se como um justo, estes três homens cessaram de lhe responder.
2 Tete dzi ku Buzitɔ, Elihu, ame si nye Barakel ƒe vi, tso Ram ƒe ƒomea me vevie ɖe Hiob ŋu le esi wòbu eɖokui dzɔdzɔetɔe wu Mawu la ta.
2 Então se inflamou a cólera de Eliú, filho de Baraquel, de Buz, da família de Rão; sua cólera inflamou-se contra Jó, por este pretender justificar-se perante Deus.
3 Edo dziku ɖe exɔlɔ̃ etɔ̃awo hã ŋu elabena mɔ aɖeke meli si dzi woato abu fɔ Hiob o, gake wobu fɔe.
3 Inflamou-se também contra seus três amigos, por não terem achado resposta conveniente, dando assim culpa a Deus.
4 Azɔ la, Elihu lala be yeaƒo nu na Hiob elabena wotsi wui.
4 Como fossem mais velhos do que ele, Eliú tinha se abstido de responder a Jó.
5 Gake esi wòkpɔ be nya aɖeke megale ame etɔ̃awo si o la, Elihu gado dziku ɖe edzi.
5 Mas, quando viu que não tinham mais nada para responder, encolerizou-se.
6 Ale Buzitɔ, Barakel ƒe vi Elihu gblɔ be,
6 Então Eliú, filho de Baraquel, de Buz, tomou a palavra nestes termos: Sou jovem em anos, e vós sois velhos; é por isso que minha timidez me impediu de manifestar-vos o meu saber.
7 Mebu be, ‘Tsitsi neƒo nu
7 Dizia comigo: A idade vai falar; os muitos anos farão conhecer a sabedoria,
8 Gake gbɔgbɔ si le ame me,
8 mas é o Espírito de Deus no homem, e um sopro do Todo-poderoso que torna inteligente.
9 Menye tsitsiawo koe nye nunyalawo o
9 Não são os mais velhos que são sábios, nem os anciãos que discernem o que é justo;
10 “Eya ta megblɔ be, Miɖo tom,
10 é por isso que digo: Escutai-me, vou mostrar-vos o que sei.
11 Menɔ lalam esi mienɔ nu ƒom,
11 Esperei enquanto faláveis, prestei atenção em vossos raciocínios. Enquanto discutíeis,
12 Meɖo to mi nyuie
12 segui-vos atentamente. Mas ninguém refutou Jó, ninguém respondeu aos seus argumentos.
13 Migagblɔ be, ‘Míeke ɖe nunya ŋuti o,
13 Não digais: Encontramos a sabedoria; é Deus e não um homem quem nos instrui.
14 Gake Hiob metsɔ nya ɖe ŋunye o
14 Não foi a mim que dirigiu seus discursos, mas encontrarei outras respostas diferentes das vossas.
15 “Woƒe mo wɔ yaa,
15 Ei-los calados, já não dizem mais nada; faltam-lhes as palavras.
16 Ɖe magalala, esi wozi ɖoɖoe
16 Esperei que se calassem, que parassem e cessassem de responder.
17 Nye hã magblɔ tɔnye sinua;
17 É a minha vez de responder: vou também mostrar o que sei.
18 elabena nya le asinye fũu,
18 Pois estou cheio de palavras, o espírito que está em meu peito me oprime.
19 Elabena le menye la,
19 Meu peito é como o vinho arrolhado, como um barril pronto para estourar.
20 Ele nam be maƒo nu ne makpɔ gbɔdzɔe,
20 Vou falar, isto me aliviará, abrirei meus lábios para responder.
21 Nyemade ame aɖeke dzi
21 Não farei acepção de ninguém, não adularei este ou aquele.
22 elabena ne mebi le amefuflu me la,
22 Pois não sei bajular; do contrário, meu Criador logo me levaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.