Jó 6
Esperanto (ESPERANTO) vs NVT
1 Ijob respondis kaj diris:
1 Então Jó falou novamente:
2 Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
2 “Se fosse possível pesar minha aflição e pôr numa balança meu sofrimento,
3 Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
3 pesariam mais que toda a areia do mar; por isso falei de modo impulsivo.
4 Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
4 Pois o Todo-poderoso me derrubou com suas flechas, e minha alma bebe o veneno delas; os terrores de Deus se alinham contra mim.
5 Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
5 Os jumentos selvagens não zurram ao não encontrar capim? Os bois não mugem quando não têm alimento?
6 Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
6 As pessoas não se queixam quando falta sal na comida? Alguém gosta da clara de ovo
7 Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
7 Perco o apetite só de olhar para ela; tenho enjoo só de pensar em comê-la!
8 Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
8 “Quem dera meu pedido fosse atendido, e Deus concedesse meu desejo.
9 Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
9 Quem dera ele me esmagasse, estendesse a mão e acabasse comigo.
10 Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
10 Ao menos tenho este consolo e alegria: apesar da dor, não neguei as palavras do Santo.
11 Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
11 Contudo, faltam-me forças para prosseguir; não vejo motivo para viver.
12 Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
12 Acaso tenho a força de uma pedra? Meu corpo é feito de bronze?
13 Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
13 Não! Estou completamente desamparado, sem chance alguma de sucesso.
14 Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
14 “É preciso ter compaixão de um amigo abatido, mas vocês me acusam sem nenhum temor do Todo-poderoso.
15 Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
15 Meus irmãos, vocês se mostraram indignos de confiança, como um riacho intermitente que transborda sobre as margens,
16 Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
16 quando fica turvo por causa do gelo, e a neve sobre ele se amontoa.
17 En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
17 Mas, chegado o tempo de seca, a água desaparece, e o riacho some no calor.
18 Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
18 As caravanas saem de suas rotas, mas não há o que beber, e morrem ali.
19 Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
19 As caravanas de Temá procuram essa água, e os viajantes de Sabá esperam encontrá-la.
20 Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
20 Contam com ela, mas se decepcionam; quando chegam, suas esperanças são frustradas.
21 Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
21 Da mesma forma, vocês não me ajudaram; viram minha desgraça e ficaram com medo.
22 Ĉu mi diris:Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
22 Mas, por quê? Alguma vez lhes pedi presentes? Supliquei que me dessem algo seu?
23 Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
23 Pedi que me livrassem de meus inimigos ou que me resgatassem de meus opressores?
24 Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
24 Ensinem-me, e eu me calarei; mostrem-me onde errei.
25 Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
25 Palavras honestas são dolorosas, mas de que servem suas críticas?
26 Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
26 Consideram suas palavras convincentes, enquanto ignoram meu clamor de desespero?
27 Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
27 Seriam capazes de apostar um órfão num jogo de azar; sim, venderiam até mesmo um amigo.
28 Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
28 Olhem para mim! Acaso eu mentiria para vocês?
29 Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
29 Não pressuponham que sou culpado, pois nada fiz de errado.
30 Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
30 Pensam que sou mentiroso? Acaso não sei mais distinguir entre bem e mal?”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.