Jó 6
Esperanto (ESPERANTO) vs BKJ
1 Ijob respondis kaj diris:
1 Mas Jó respondeu e disse:
2 Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
2 Oh! Se a minha dor fosse minuciosamente pesada, e a minha calamidade juntamente se pusesse na balança!
3 Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
3 Pois agora seria mais pesada do que a areia dos mares; portanto minhas palavras são engolidas.
4 Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
4 Porque as flechas do Todo-Poderoso estão em mim, e o meu espírito suga o seu veneno, os terrores de Deus se posicionam contra mim.
5 Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
5 Acaso o jumento selvagem zurra quando come grama? Ou abaixa-se o boi sobre seu feno?
6 Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
6 Pode aquilo que é insípido ser comido sem sal? Ou há algum gosto na clara do ovo?
7 Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
7 As coisas que minha alma se recusou a tocar são como meu alimento nauseabundo.
8 Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
8 Oh, se eu pudesse ter meu pedido, e se Deus me concedesse a coisa pela qual anseio!
9 Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
9 Que satisfizesse a Deus me destruir; que ele soltasse a sua mão, e me cortasse fora!
10 Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
10 Então eu ainda teria consolo; sim, eu me endureceria na dor; que ele não me poupe, porque eu não escondi as palavras daquele que é Santo.
11 Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
11 Qual é a minha força, para que eu devesse ter esperança? E qual é o meu fim, para que eu devesse prolongar minha vida?
12 Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
12 É a minha força a força das pedras? Ou é a minha carne de bronze?
13 Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
13 Não está a minha ajuda em mim? Foi a sabedoria levada para longe de mim?
14 Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
14 Ao que está aflito, a compaixão deve ser mostrada por seu amigo; ainda que ele abandone o temor do Todo-Poderoso.
15 Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
15 Meus irmãos me trataram enganosamente como um ribeiro, e como a corrente dos ribeiros eles passam distante;
16 Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
16 que são escurecidos pela razão do gelo, e onde se esconde a neve;
17 En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
17 no tempo em que ficam quentes, desaparecem; quando está quente, são consumidos de seu lugar.
18 Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
18 As veredas dos seus caminhos são desviadas; eles vão ao nada e perecem.
19 Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
19 As tropas de Tema olharam; as companhias de Sabá esperaram por eles.
20 Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
20 Eles foram confundidos porque haviam tido esperança; eles vieram de lá e foram envergonhados.
21 Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
21 Porque agora sois nada; vistes um terror, e temeis.
22 Ĉu mi diris:Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
22 Disse eu: Trazei a mim; ou da vossa subsistência subornai a meu favor?
23 Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
23 Ou, livrai-me da mão do inimigo? Ou, resgatai-me da mão do opressor?
24 Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
24 Ensinai-me, e eu reterei a minha língua; e fazei-me entender onde eu tenho errado.
25 Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
25 Quão convincentes são as palavras certas! Mas o que vossa argumentação reprova?
26 Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
26 Imaginai reprovar as palavras e os discursos de quem está desesperado, que são como vento?
27 Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
27 Sim, oprimis o órfão, e cavais uma cova para o seu amigo.
28 Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
28 Agora, portanto, esteja satisfeito; olhai para mim, porque vos é evidente se minto.
29 Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
29 Retornai, vos rogo, não haja iniquidade; sim, retornai novamente; minha justiça está nisso.
30 Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
30 Há iniquidade na minha língua? Não consegue o meu paladar distinguir coisas perversas?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.