Jó 41
Dutch (DUTCH) vs NVI
1 Niemand is zo koen, dat hij hem opwekken zou; wie is dan hij, die zich voor Mijn aangezicht stellen zou?
1 "Você consegue pescar com anzol o leviatã ou prender sua língua com uma corda?
2 Wie heeft Mij voorgekomen, dat Ik hem zou vergelden? Wat onder den gansen hemel is, is het Mijne.
2 Consegue fazer passar um cordão pelo seu nariz ou atravessar seu queixo com um gancho?
3 Ik zal zijn leden niet verzwijgen, noch het verhaal zijner sterkte, noch de bevalligheid zijner gestaltenis.
3 Pensa que ele vai lhe implorar misericórdia e lhe vai falar palavras amáveis?
4 Wie zou het opperste zijns kleeds ontdekken? Wie zou met zijn dubbelen breidel hem aankomen?
4 Acha que ele vai fazer acordo com você, para que você o tenha como escravo pelo resto da vida?
5 Wie zou de deuren zijns aangezichts opendoen? Rondom zijn tanden is verschrikking.
5 Acaso você consegue fazer dele um bichinho de estimação, como se ele fosse um passarinho, ou pôr-lhe uma coleira para as suas filhas?
6 Zeer uitnemend zijn zijn sterke schilden, elkeen gesloten als met een nauwdrukkend zegel.
6 Poderão os negociantes vendê-lo? Ou reparti-lo entre os comerciantes?
7 Het een is zo na aan het andere, dat de wind daar niet kan tussen komen.
7 Você consegue encher de arpões o seu couro, e de lanças de pesca a sua cabeça?
8 Zij kleven aan elkander, zij vatten zich samen, dat zij zich niet scheiden.
8 Se puser a mão nele, a luta ficará em sua memória, e nunca mais você tornará a fazê-lo.
9 Elk een zijner niezingen doet een licht schijnen; en zijn ogen zijn als de oogleden des dageraads.
9 Esperar vencê-lo é ilusão; só vê-lo já é assustador.
10 Uit zijn mond gaan fakkelen, vurige vonken raken er uit.
10 Ninguém é suficientemente corajoso para despertá-lo. Quem então será capaz de resistir a mim?
11 Uit zijn neusgaten komt rook voort, als uit een ziedende pot en ruimen ketel.
11 Quem primeiro me deu alguma coisa, que eu lhe deva pagar? Tudo o que há debaixo dos céus me pertence.
12 Zijn adem zou kolen doen vlammen, en een vlam komt uit zijn mond voort.
12 "Não deixarei de falar de seus membros, de sua força e de seu porte gracioso.
13 In zijn hals herbergt de sterkte; voor hem springt zelfs de droefheid van vreugde op.
13 Quem consegue arrancar sua capa externa? Quem se aproximaria dele com uma rédea?
14 De stukken van zijn vlees kleven samen; elkeen is vast in hem, het wordt niet bewogen.
14 Quem ousa abrir as portas de sua boca, cercada com seus dentes temíveis?
15 Zijn hart is vast gelijk een steen; ja, vast gelijk een deel van den ondersten molensteen.
15 Suas costas possuem fileiras de escudos firmemente unidos;
16 Van zijn verheffen schromen de sterken; om zijner doorbrekingen wille ontzondigen zij zich.
16 cada um está tão junto do outro que nem o ar passa entre eles;
17 Raakt hem iemand met het zwaard, dat zal niet bestaan, spies, schicht noch pantsier.
17 estão tão interligados, que é impossível separá-los.
18 Hij acht het ijzer voor stro, en het staal voor verrot hout.
18 Seu forte sopro atira lampejos de luz; seus olhos são como os raios da alvorada.
19 De pijl zal hem niet doen vlieden, de slingerstenen worden hem in stoppelen veranderd.
19 Tições saem da sua boca; fagulhas de fogo estalam.
20 De werpstenen worden van hem geacht als stoppelen, en hij belacht de drilling der lans.
20 Das suas narinas sai fumaça como de panela fervente sobre fogueira de juncos.
21 Onder hem zijn scherpe scherven; hij spreidt zich op het puntachtige, als op slijk.
21 Seu sopro faz o carvão pegar fogo, e da sua boca saltam chamas.
22 Hij doet de diepte zieden gelijk een pot; hij stelt de zee als een apothekerskokerij.
22 Tanta força reside em seu pescoço que o terror vai adiante dele.
23 Achter zich verlicht hij het pad; men zou den afgrond voor grijzigheid houden.
23 As dobras da sua carne são fortemente unidas; são tão firmes que não se movem.
24 Op de aarde is niets met hem te vergelijken, die gemaakt is om zonder schrik te wezen.
24 Seu peito é duro como pedra, rijo como a pedra inferior do moinho.
25 Hij aanziet alles, wat hoog is, hij is een koning over alle jonge hoogmoedige dieren.
25 Quando ele se ergue, os poderosos se apavoram; fogem com medo dos seus golpes.
26 — ausente —
26 A espada que o atinge não lhe faz nada, nem a lança nem a flecha nem o dardo.
27 — ausente —
27 Ferro ele trata como palha, e bronze como madeira podre.
28 — ausente —
28 As flechas não o afugentam, as pedras das fundas são como cisco para ele.
29 — ausente —
29 O bastão lhe parece fiapo de palha; o brandir da grande lança o faz rir.
30 — ausente —
30 Seu ventre é como caco denteado, e deixa rastro na lama como o trilho de debulhar.
31 — ausente —
31 Ele faz as profundezas se agitarem como caldeirão fervente, e revolve o mar como pote de ungüento.
32 — ausente —
32 Deixa atrás de si um rastro cintilante; como se fossem os cabelos brancos do abismo.
33 — ausente —
33 Nada na terra se equipara a ele; criatura destemida!
34 — ausente —
34 Com desdém olha todos os altivos; reina soberano sobre todos os orgulhosos".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.