Jó 41
Dutch (DUTCH) vs ACF
1 Niemand is zo koen, dat hij hem opwekken zou; wie is dan hij, die zich voor Mijn aangezicht stellen zou?
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou ligarás a sua língua com uma corda?
2 Wie heeft Mij voorgekomen, dat Ik hem zou vergelden? Wat onder den gansen hemel is, is het Mijne.
2 Podes pôr um anzol no seu nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Ik zal zijn leden niet verzwijgen, noch het verhaal zijner sterkte, noch de bevalligheid zijner gestaltenis.
3 Porventura multiplicará as súplicas para contigo, ou brandamente falará?
4 Wie zou het opperste zijns kleeds ontdekken? Wie zou met zijn dubbelen breidel hem aankomen?
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Wie zou de deuren zijns aangezichts opendoen? Rondom zijn tanden is verschrikking.
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Zeer uitnemend zijn zijn sterke schilden, elkeen gesloten als met een nauwdrukkend zegel.
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 Het een is zo na aan het andere, dat de wind daar niet kan tussen komen.
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça com arpões de pescadores?
8 Zij kleven aan elkander, zij vatten zich samen, dat zij zich niet scheiden.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja, e nunca mais tal intentarás.
9 Elk een zijner niezingen doet een licht schijnen; en zijn ogen zijn als de oogleden des dageraads.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será o homem derrubado só ao vê-lo?
10 Uit zijn mond gaan fakkelen, vurige vonken raken er uit.
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 Uit zijn neusgaten komt rook voort, als uit een ziedende pot en ruimen ketel.
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Zijn adem zou kolen doen vlammen, en een vlam komt uit zijn mond voort.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem a graça da sua compostura.
13 In zijn hals herbergt de sterkte; voor hem springt zelfs de droefheid van vreugde op.
13 Quem descobrirá a face da sua roupa? Quem entrará na sua couraça dobrada?
14 De stukken van zijn vlees kleven samen; elkeen is vast in hem, het wordt niet bewogen.
14 Quem abrirá as portas do seu rosto? Pois ao redor dos seus dentes está o terror.
15 Zijn hart is vast gelijk een steen; ja, vast gelijk een deel van den ondersten molensteen.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como com selo apertado.
16 Van zijn verheffen schromen de sterken; om zijner doorbrekingen wille ontzondigen zij zich.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Raakt hem iemand met het zwaard, dat zal niet bestaan, spies, schicht noch pantsier.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Hij acht het ijzer voor stro, en het staal voor verrot hout.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pálpebras da alva.
19 De pijl zal hem niet doen vlieden, de slingerstenen worden hem in stoppelen veranderd.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 De werpstenen worden van hem geacht als stoppelen, en hij belacht de drilling der lans.
20 Das suas narinas procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 Onder hem zijn scherpe scherven; hij spreidt zich op het puntachtige, als op slijk.
21 O seu hálito faz incender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Hij doet de diepte zieden gelijk een pot; hij stelt de zee als een apothekerskokerij.
22 No seu pescoço reside a força; diante dele até a tristeza salta de prazer.
23 Achter zich verlicht hij het pad; men zou den afgrond voor grijzigheid houden.
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 Op de aarde is niets met hem te vergelijken, die gemaakt is om zonder schrik te wezen.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Hij aanziet alles, wat hoog is, hij is een koning over alle jonge hoogmoedige dieren.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos se purificam.
26 — ausente —
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o cobre como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança;
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.