Jó 41
Dutch (DUTCH) vs ARC
1 Niemand is zo koen, dat hij hem opwekken zou; wie is dan hij, die zich voor Mijn aangezicht stellen zou?
1 Poderás pescar com anzol o leviatã ou ligarás a sua língua com a corda?
2 Wie heeft Mij voorgekomen, dat Ik hem zou vergelden? Wat onder den gansen hemel is, is het Mijne.
2 Podes pôr uma corda no seu nariz ou com um espinho furarás a sua queixada?
3 Ik zal zijn leden niet verzwijgen, noch het verhaal zijner sterkte, noch de bevalligheid zijner gestaltenis.
3 Porventura, multiplicará as suas suplicações para contigo? Ou brandamente te falará?
4 Wie zou het opperste zijns kleeds ontdekken? Wie zou met zijn dubbelen breidel hem aankomen?
4 Fará ele concertos contigo, ou o tomarás tu por escravo para sempre?
5 Wie zou de deuren zijns aangezichts opendoen? Rondom zijn tanden is verschrikking.
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Zeer uitnemend zijn zijn sterke schilden, elkeen gesloten als met een nauwdrukkend zegel.
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 Het een is zo na aan het andere, dat de wind daar niet kan tussen komen.
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça de arpéus de pescadores?
8 Zij kleven aan elkander, zij vatten zich samen, dat zij zich niet scheiden.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais tal intentarás.
9 Elk een zijner niezingen doet een licht schijnen; en zijn ogen zijn als de oogleden des dageraads.
9 Eis que a sua esperança falhará; porventura, nenhum à sua vista será derribado?
10 Uit zijn mond gaan fakkelen, vurige vonken raken er uit.
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 Uit zijn neusgaten komt rook voort, als uit een ziedende pot en ruimen ketel.
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir- lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Zijn adem zou kolen doen vlammen, en een vlam komt uit zijn mond voort.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da relação das suas forças, nem da graça da sua compostura.
13 In zijn hals herbergt de sterkte; voor hem springt zelfs de droefheid van vreugde op.
13 Quem descobriria a superfície da sua veste? Quem entrará entre as suas queixadas dobradas?
14 De stukken van zijn vlees kleven samen; elkeen is vast in hem, het wordt niet bewogen.
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Zijn hart is vast gelijk een steen; ja, vast gelijk een deel van den ondersten molensteen.
15 As suas fortes escamas são excelentíssimas, cada uma fechada como com selo apertado.
16 Van zijn verheffen schromen de sterken; om zijner doorbrekingen wille ontzondigen zij zich.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem um assopro passa por entre elas.
17 Raakt hem iemand met het zwaard, dat zal niet bestaan, spies, schicht noch pantsier.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Hij acht het ijzer voor stro, en het staal voor verrot hout.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 De pijl zal hem niet doen vlieden, de slingerstenen worden hem in stoppelen veranderd.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 De werpstenen worden van hem geacht als stoppelen, en hij belacht de drilling der lans.
20 Do seu nariz procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 Onder hem zijn scherpe scherven; hij spreidt zich op het puntachtige, als op slijk.
21 O seu hálito faz acender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Hij doet de diepte zieden gelijk een pot; hij stelt de zee als een apothekerskokerij.
22 No seu pescoço pousa a força; perante ele, até a tristeza salta de prazer.
23 Achter zich verlicht hij het pad; men zou den afgrond voor grijzigheid houden.
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 Op de aarde is niets met hem te vergelijken, die gemaakt is om zonder schrik te wezen.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Hij aanziet alles, wat hoog is, hij is een koning over alle jonge hoogmoedige dieren.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos, ficam fora de si.
26 — ausente —
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele reputa o ferro palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como quando os unguentos fervem.
32 — ausente —
32 Após ele alumia o caminho; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra, não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Todo o alto vê; é rei sobre todos os filhos de animais altivos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.