Jó 41
Dutch (DUTCH) vs ARA
1 Niemand is zo koen, dat hij hem opwekken zou; wie is dan hij, die zich voor Mijn aangezicht stellen zou?
1 Podes tu, com anzol, apanhar o crocodilo ou lhe travar a língua com uma corda?
2 Wie heeft Mij voorgekomen, dat Ik hem zou vergelden? Wat onder den gansen hemel is, is het Mijne.
2 Podes meter-lhe no nariz uma vara de junco? Ou furar-lhe as bochechas com um gancho?
3 Ik zal zijn leden niet verzwijgen, noch het verhaal zijner sterkte, noch de bevalligheid zijner gestaltenis.
3 Acaso, te fará muitas súplicas? Ou te falará palavras brandas?
4 Wie zou het opperste zijns kleeds ontdekken? Wie zou met zijn dubbelen breidel hem aankomen?
4 Fará ele acordo contigo? Ou tomá-lo-ás por servo para sempre?
5 Wie zou de deuren zijns aangezichts opendoen? Rondom zijn tanden is verschrikking.
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho? Ou tê-lo-ás preso à correia para as tuas meninas?
6 Zeer uitnemend zijn zijn sterke schilden, elkeen gesloten als met een nauwdrukkend zegel.
6 Acaso, os teus sócios negociam com ele? Ou o repartirão entre os mercadores?
7 Het een is zo na aan het andere, dat de wind daar niet kan tussen komen.
7 Encher-lhe-ás a pele de arpões? Ou a cabeça, de farpas?
8 Zij kleven aan elkander, zij vatten zich samen, dat zij zich niet scheiden.
8 Põe a mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais o intentarás.
9 Elk een zijner niezingen doet een licht schijnen; en zijn ogen zijn als de oogleden des dageraads.
9 Eis que a gente se engana em sua esperança; acaso, não será o homem derribado só em vê-lo?
10 Uit zijn mond gaan fakkelen, vurige vonken raken er uit.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo. Quem é, pois, aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Uit zijn neusgaten komt rook voort, als uit een ziedende pot en ruimen ketel.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Zijn adem zou kolen doen vlammen, en een vlam komt uit zijn mond voort.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua compostura.
13 In zijn hals herbergt de sterkte; voor hem springt zelfs de droefheid van vreugde op.
13 Quem lhe abrirá as vestes do seu dorso? Ou lhe penetrará a couraça dobrada?
14 De stukken van zijn vlees kleven samen; elkeen is vast in hem, het wordt niet bewogen.
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Zijn hart is vast gelijk een steen; ja, vast gelijk een deel van den ondersten molensteen.
15 As fileiras de suas escamas são o seu orgulho, cada uma bem-encostada como por um selo que as ajusta.
16 Van zijn verheffen schromen de sterken; om zijner doorbrekingen wille ontzondigen zij zich.
16 A tal ponto uma se chega à outra, que entre elas não entra nem o ar.
17 Raakt hem iemand met het zwaard, dat zal niet bestaan, spies, schicht noch pantsier.
17 Umas às outras se ligam, aderem entre si e não se podem separar.
18 Hij acht het ijzer voor stro, en het staal voor verrot hout.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 De pijl zal hem niet doen vlieden, de slingerstenen worden hem in stoppelen veranderd.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 De werpstenen worden van hem geacht als stoppelen, en hij belacht de drilling der lans.
20 Das suas narinas procede fumaça, como de uma panela fervente ou de juncos que ardem.
21 Onder hem zijn scherpe scherven; hij spreidt zich op het puntachtige, als op slijk.
21 O seu hálito faz incender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Hij doet de diepte zieden gelijk een pot; hij stelt de zee als een apothekerskokerij.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele salta o desespero.
23 Achter zich verlicht hij het pad; men zou den afgrond voor grijzigheid houden.
23 Suas partes carnudas são bem-pegadas entre si; todas fundidas nele e imóveis.
24 Op de aarde is niets met hem te vergelijken, die gemaakt is om zonder schrik te wezen.
24 O seu coração é firme como uma pedra, firme como a mó de baixo.
25 Hij aanziet alles, wat hoog is, hij is een koning over alle jonge hoogmoedige dieren.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; quando irrompe, ficam como que fora de si.
26 — ausente —
26 Se o golpe de espada o alcança, de nada vale, nem de lança, de dardo ou de flecha.
27 — ausente —
27 Para ele, o ferro é palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não faz fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os porretes atirados são para ele como palha, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do ventre, há escamas pontiagudas; arrasta-se sobre a lama, como um instrumento de debulhar.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como caldeira de unguento.
32 — ausente —
32 Após si, deixa um sulco luminoso; o abismo parece ter-se encanecido.
33 — ausente —
33 Na terra, não tem ele igual, pois foi feito para nunca ter medo.
34 — ausente —
34 Ele olha com desprezo tudo o que é alto; é rei sobre todos os animais orgulhosos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.