Jó 41
Dutch (DUTCH) vs BKJ
1 Niemand is zo koen, dat hij hem opwekken zou; wie is dan hij, die zich voor Mijn aangezicht stellen zou?
1 Podes tu fisgar o leviatã com um anzol? Ou sua língua com um cordão que tu deixas cair?
2 Wie heeft Mij voorgekomen, dat Ik hem zou vergelden? Wat onder den gansen hemel is, is het Mijne.
2 Podes pôr um anzol no seu nariz, ou furar sua mandíbula com um espinho?
3 Ik zal zijn leden niet verzwijgen, noch het verhaal zijner sterkte, noch de bevalligheid zijner gestaltenis.
3 Fará ele muitas súplicas a ti? Falará ele palavras suaves a ti?
4 Wie zou het opperste zijns kleeds ontdekken? Wie zou met zijn dubbelen breidel hem aankomen?
4 Fará ele um pacto contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Wie zou de deuren zijns aangezichts opendoen? Rondom zijn tanden is verschrikking.
5 Brincarás com ele como com um pássaro, ou o prenderás por causa de tuas donzelas?
6 Zeer uitnemend zijn zijn sterke schilden, elkeen gesloten als met een nauwdrukkend zegel.
6 Farão teus companheiros um banquete com ele, ou o repartirão entre os mercadores?
7 Het een is zo na aan het andere, dat de wind daar niet kan tussen komen.
7 Podes tu encher sua pele com ganchos, ou a sua cabeça com arpões de pescadores?
8 Zij kleven aan elkander, zij vatten zich samen, dat zij zich niet scheiden.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da batalha, e não o faças mais.
9 Elk een zijner niezingen doet een licht schijnen; en zijn ogen zijn als de oogleden des dageraads.
9 Eis que a esperança dele é vã, não será alguém humilhado só de vê-lo?
10 Uit zijn mond gaan fakkelen, vurige vonken raken er uit.
10 Ninguém é tão feroz que ouse atiçá-lo; quem, então, é capaz de ficar de pé diante de mim?
11 Uit zijn neusgaten komt rook voort, als uit een ziedende pot en ruimen ketel.
11 Quem me precedeu para que eu devesse retribuí-lo? O que quer que esteja debaixo de todo o céu é meu.
12 Zijn adem zou kolen doen vlammen, en een vlam komt uit zijn mond voort.
12 Eu não esconderei suas partes, nem seu poder, nem sua graciosa proporção.
13 In zijn hals herbergt de sterkte; voor hem springt zelfs de droefheid van vreugde op.
13 Quem pode descobrir a face de sua vestimenta? Ou quem pode ir a ele com sua rédea dobrada?
14 De stukken van zijn vlees kleven samen; elkeen is vast in hem, het wordt niet bewogen.
14 Quem pode abrir as portas da sua face? Seus dentes são terríveis ao redor.
15 Zijn hart is vast gelijk een steen; ja, vast gelijk een deel van den ondersten molensteen.
15 Suas escamas são seu orgulho, fechadas juntamente como por um selo apertado.
16 Van zijn verheffen schromen de sterken; om zijner doorbrekingen wille ontzondigen zij zich.
16 Uma é tão próxima à outra, que nem o ar consegue passar entre elas.
17 Raakt hem iemand met het zwaard, dat zal niet bestaan, spies, schicht noch pantsier.
17 Elas se ligam umas às outras, ficam juntas, de maneira que não podem ser separadas.
18 Hij acht het ijzer voor stro, en het staal voor verrot hout.
18 Através de suas necessidades uma luz brilha, e seus olhos são como as pálpebras da manhã.
19 De pijl zal hem niet doen vlieden, de slingerstenen worden hem in stoppelen veranderd.
19 Da sua boca saem tochas, e centelhas de fogo escapam.
20 De werpstenen worden van hem geacht als stoppelen, en hij belacht de drilling der lans.
20 Das suas narinas sai fumaça, como saem de uma panela fervente, ou de um caldeirão.
21 Onder hem zijn scherpe scherven; hij spreidt zich op het puntachtige, als op slijk.
21 O seu fôlego acende os carvões; e uma chama sai de sua boca.
22 Hij doet de diepte zieden gelijk een pot; hij stelt de zee als een apothekerskokerij.
22 No seu pescoço permanece a força; e a tristeza se transforma em alegria diante dele.
23 Achter zich verlicht hij het pad; men zou den afgrond voor grijzigheid houden.
23 Os flocos de sua carne estão juntos; são firmes neles mesmos; eles não podem ser movidos.
24 Op de aarde is niets met hem te vergelijken, die gemaakt is om zonder schrik te wezen.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, duro como um pedaço da mó inferior.
25 Hij aanziet alles, wat hoog is, hij is een koning over alle jonge hoogmoedige dieren.
25 Quando ele se levanta, os poderosos temem; por causa de rupturas eles se purificam.
26 — ausente —
26 A espada daquele que lhe tocar não consegue impedi-lo; nem a lança, nem o dardo, nem a malha de ferro.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A flecha não pode fazê-lo fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bengalões são contados como restolho; ele ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Pedras afiadas estão debaixo dele; ele espalha coisas pontudas e afiadas sobre a lama.
31 — ausente —
31 Ele faz o abismo ferver como uma panela; ele faz o mar como uma panela de unguento.
32 — ausente —
32 Ele faz brilhar um caminho após si; alguém até pensaria que o abismo ficou grisalho.
33 — ausente —
33 Sobre a terra não há o que se lhe compare, que tenha sido criado sem medo.
34 — ausente —
34 Ele contempla todas as coisas altivas; ele é um rei sobre todos os filhos do orgulho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.