Romanos 4
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs VC
1 A ma pathlahtu Abraham kong khah saw zekhatamaw kaa rei a? Zekhatamaw a za cang kha?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Hming a tuapaw sahlo thongtah Khazing kha thaicangnah a hmuhpaw tei a cang caco, a palaikhui ruapaw a hnui a. Canghrasala Khazing hmekaw leco zehmai a palaikhui ruapaw hnui be.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Capathai tah, “Abraham tah Khazing khah zing ka, ma a zingnah thong co, Khazing tah mehding tah a cyhlang,” tatah a tah.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Rai a hrepaw cawh a hrenah mai peh cang tei ka, a nihlo cawh lahsong a cang tatah tah bang bei he, a hrenah mai khah a hmuhpaw a cang.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Canghrasala, cawngsaw pakheh cawh rai cawh hre be, a cang naná teitah Khazing khah zing ka, mehchawly thai a cysahpaw Khazing tah a zingnah cawh dingnah tah a reipah.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 David tei a za reipaw Khazing tah raihrenah rawng tah cang lytah mehding tah a cyhlangpaw bonghnang kong a reipaw silang cawh ma heh a cang.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Khazing tah aa chahlynah vytei khah ngethai he katei,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Abuipaw tah a suanah khah sua tah a reipah lypaw cawngsaw cawh
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ma hratei David tah a reipaw bonghnang cawh cingpa a taipaw caw longtei maw a cang? Cang be, cingpa a tai lypaw caw zong tah a cang? “Abraham tah Khazing khah zing ka, ma zingnah rawng taco Khazing tah mehding tah a cyhlang,” tatah ka tahpaw khah ka rei canei vy tua a.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ma cawh zening tamaw a cang? Abraham khah cingpa a tai hlai tamaw a tai khy tah? A tai hlai tah a cang, a tai khy tah cang be.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 A cingpa a taipaw cawh a hning tah a cang. Abraham tah a cingpa a taipaw cawh zingnah rawng tah Khazing tah cingpa a tai hlai tah mehding tah a cyhlang thah tahpaw paching pakhanah cawtah a cang. Macawtaco Abraham cawh cingpa tai aa cang ly naná tah Khazing zing he ka, Khazing tah mehding tei a cyhlangpaw vytei Thlawpaw lang aa paw a cang.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Taico Ama cawh, aa mapaw Abraham tah cingpa a tai hlai tah zingnah tah a hringpaw hratah zingnah tah a hringpaw cingpataipaw vytei aa paw zong a cang hrah.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Khazing tah Abraham le a pathlah sahlo cawh khazaw heh aa tei a cang a, tatah bia a kang he. Ma hratei bia a kangpaw he cawh Abraham takhei phungbia khah a zuinah cawtah cang be; canghrasala Khazing khah zing ka, Khazing tah mehding tah a cyhlang rawng tah a cang hri.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Zecawtamaw tatah phungbia a zuipaw long khah rycytu aa cang caco, zingnah cawh a longpaw cang ka, biakangpaw hming cawh ze lypaw tah a cang a.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Zecawtamaw tatah phungbia taco Khazing thingaenah long khah a chuakhui. Phungbia a ung lynah hming leco phungbia ronah zong ung khy be.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ma biakangnah cawh ningdonah thong longlong tah cang ka, zingnah cung letah a pahniapaw a cang. Ma cawh Abraham a pathlah vytei aa cawtah khei a cang. Phungbia a zuipaw caw longlong cang lytah Abraham a zingpaw hratah a zingpaw aa zongmingtei cawtah a cang. Abraham cawh kaaning vytei kaa paw a cang.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 “Nama cawh mingphing hlupui aa paw tah ka ca tua thah,” tatei Capathai letei ciapaw hrakhei, Abraham cawh a zingpaw Khazing mehmuh letah kaa paw a cang. Ma Khazing cawh mehthi khah hringsah kaw katei, a ung lypaw hming a ung sahpaw a cang.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Rawhchainah zehmai a ung ly zong tah hnabeisuinah a hlupui khatah za zing thlang thly thly ka, mingphing vytei, “Paw,” takhei a va cang. Capathai tah, “Na pathlah sahlo cawh ma zeh cawh a cang he a,” a tahpaw hrakhei a cang.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraham cawh kung zakheh daimang a tah myca, canghrasala mehthi hratei a cang thlangpaw a pung le Sarah tah sawtei a sah khylynah kong khah a pacang tihtah a zingnah khah zo hlui be.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Khazing a biakang khah zing lytah ung hlui be ca ka, a zingnah tah thawtlungnah pei ka, Khazing khah a reithai.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Khazing tah bia a kangpaw cawh a tua khy hrahring a tah cawh hmuisui teitah a zing.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Macawtaco Abraham cawh a zingnah thongtah Khazing tah mehding tah a cyhlang.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 “Mehding tah a cyhlang,” tahpaw bia heh Abraham caw long tah ciapaw cang be.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Zisu kaa Buipaw thihnah taitah a pathotu a zingpaw mehding tei cyhlang lepaw kaaning kaa caw zong tah ciapaw a cang.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ama cawh kaa sua rawng tah thihsah cang ka, Khazing hme letah thai kaa cang nápaw cawtah hringnah letah patho kaw a cang.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.