Romanos 4
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NVT
1 A ma pathlahtu Abraham kong khah saw zekhatamaw kaa rei a? Zekhatamaw a za cang kha?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Hming a tuapaw sahlo thongtah Khazing kha thaicangnah a hmuhpaw tei a cang caco, a palaikhui ruapaw a hnui a. Canghrasala Khazing hmekaw leco zehmai a palaikhui ruapaw hnui be.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Capathai tah, “Abraham tah Khazing khah zing ka, ma a zingnah thong co, Khazing tah mehding tah a cyhlang,” tatah a tah.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Rai a hrepaw cawh a hrenah mai peh cang tei ka, a nihlo cawh lahsong a cang tatah tah bang bei he, a hrenah mai khah a hmuhpaw a cang.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Canghrasala, cawngsaw pakheh cawh rai cawh hre be, a cang naná teitah Khazing khah zing ka, mehchawly thai a cysahpaw Khazing tah a zingnah cawh dingnah tah a reipah.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 David tei a za reipaw Khazing tah raihrenah rawng tah cang lytah mehding tah a cyhlangpaw bonghnang kong a reipaw silang cawh ma heh a cang.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Khazing tah aa chahlynah vytei khah ngethai he katei,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Abuipaw tah a suanah khah sua tah a reipah lypaw cawngsaw cawh
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ma hratei David tah a reipaw bonghnang cawh cingpa a taipaw caw longtei maw a cang? Cang be, cingpa a tai lypaw caw zong tah a cang? “Abraham tah Khazing khah zing ka, ma zingnah rawng taco Khazing tah mehding tah a cyhlang,” tatah ka tahpaw khah ka rei canei vy tua a.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ma cawh zening tamaw a cang? Abraham khah cingpa a tai hlai tamaw a tai khy tah? A tai hlai tah a cang, a tai khy tah cang be.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 A cingpa a taipaw cawh a hning tah a cang. Abraham tah a cingpa a taipaw cawh zingnah rawng tah Khazing tah cingpa a tai hlai tah mehding tah a cyhlang thah tahpaw paching pakhanah cawtah a cang. Macawtaco Abraham cawh cingpa tai aa cang ly naná tah Khazing zing he ka, Khazing tah mehding tei a cyhlangpaw vytei Thlawpaw lang aa paw a cang.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Taico Ama cawh, aa mapaw Abraham tah cingpa a tai hlai tah zingnah tah a hringpaw hratah zingnah tah a hringpaw cingpataipaw vytei aa paw zong a cang hrah.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Khazing tah Abraham le a pathlah sahlo cawh khazaw heh aa tei a cang a, tatah bia a kang he. Ma hratei bia a kangpaw he cawh Abraham takhei phungbia khah a zuinah cawtah cang be; canghrasala Khazing khah zing ka, Khazing tah mehding tah a cyhlang rawng tah a cang hri.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Zecawtamaw tatah phungbia a zuipaw long khah rycytu aa cang caco, zingnah cawh a longpaw cang ka, biakangpaw hming cawh ze lypaw tah a cang a.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Zecawtamaw tatah phungbia taco Khazing thingaenah long khah a chuakhui. Phungbia a ung lynah hming leco phungbia ronah zong ung khy be.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ma biakangnah cawh ningdonah thong longlong tah cang ka, zingnah cung letah a pahniapaw a cang. Ma cawh Abraham a pathlah vytei aa cawtah khei a cang. Phungbia a zuipaw caw longlong cang lytah Abraham a zingpaw hratah a zingpaw aa zongmingtei cawtah a cang. Abraham cawh kaaning vytei kaa paw a cang.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 “Nama cawh mingphing hlupui aa paw tah ka ca tua thah,” tatei Capathai letei ciapaw hrakhei, Abraham cawh a zingpaw Khazing mehmuh letah kaa paw a cang. Ma Khazing cawh mehthi khah hringsah kaw katei, a ung lypaw hming a ung sahpaw a cang.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Rawhchainah zehmai a ung ly zong tah hnabeisuinah a hlupui khatah za zing thlang thly thly ka, mingphing vytei, “Paw,” takhei a va cang. Capathai tah, “Na pathlah sahlo cawh ma zeh cawh a cang he a,” a tahpaw hrakhei a cang.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham cawh kung zakheh daimang a tah myca, canghrasala mehthi hratei a cang thlangpaw a pung le Sarah tah sawtei a sah khylynah kong khah a pacang tihtah a zingnah khah zo hlui be.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Khazing a biakang khah zing lytah ung hlui be ca ka, a zingnah tah thawtlungnah pei ka, Khazing khah a reithai.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Khazing tah bia a kangpaw cawh a tua khy hrahring a tah cawh hmuisui teitah a zing.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Macawtaco Abraham cawh a zingnah thongtah Khazing tah mehding tah a cyhlang.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 “Mehding tah a cyhlang,” tahpaw bia heh Abraham caw long tah ciapaw cang be.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Zisu kaa Buipaw thihnah taitah a pathotu a zingpaw mehding tei cyhlang lepaw kaaning kaa caw zong tah ciapaw a cang.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ama cawh kaa sua rawng tah thihsah cang ka, Khazing hme letah thai kaa cang nápaw cawtah hringnah letah patho kaw a cang.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.