Romanos 4
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NAA
1 A ma pathlahtu Abraham kong khah saw zekhatamaw kaa rei a? Zekhatamaw a za cang kha?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Hming a tuapaw sahlo thongtah Khazing kha thaicangnah a hmuhpaw tei a cang caco, a palaikhui ruapaw a hnui a. Canghrasala Khazing hmekaw leco zehmai a palaikhui ruapaw hnui be.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Capathai tah, “Abraham tah Khazing khah zing ka, ma a zingnah thong co, Khazing tah mehding tah a cyhlang,” tatah a tah.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Rai a hrepaw cawh a hrenah mai peh cang tei ka, a nihlo cawh lahsong a cang tatah tah bang bei he, a hrenah mai khah a hmuhpaw a cang.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Canghrasala, cawngsaw pakheh cawh rai cawh hre be, a cang naná teitah Khazing khah zing ka, mehchawly thai a cysahpaw Khazing tah a zingnah cawh dingnah tah a reipah.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 David tei a za reipaw Khazing tah raihrenah rawng tah cang lytah mehding tah a cyhlangpaw bonghnang kong a reipaw silang cawh ma heh a cang.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Khazing tah aa chahlynah vytei khah ngethai he katei,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Abuipaw tah a suanah khah sua tah a reipah lypaw cawngsaw cawh
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Ma hratei David tah a reipaw bonghnang cawh cingpa a taipaw caw longtei maw a cang? Cang be, cingpa a tai lypaw caw zong tah a cang? “Abraham tah Khazing khah zing ka, ma zingnah rawng taco Khazing tah mehding tah a cyhlang,” tatah ka tahpaw khah ka rei canei vy tua a.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ma cawh zening tamaw a cang? Abraham khah cingpa a tai hlai tamaw a tai khy tah? A tai hlai tah a cang, a tai khy tah cang be.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 A cingpa a taipaw cawh a hning tah a cang. Abraham tah a cingpa a taipaw cawh zingnah rawng tah Khazing tah cingpa a tai hlai tah mehding tah a cyhlang thah tahpaw paching pakhanah cawtah a cang. Macawtaco Abraham cawh cingpa tai aa cang ly naná tah Khazing zing he ka, Khazing tah mehding tei a cyhlangpaw vytei Thlawpaw lang aa paw a cang.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Taico Ama cawh, aa mapaw Abraham tah cingpa a tai hlai tah zingnah tah a hringpaw hratah zingnah tah a hringpaw cingpataipaw vytei aa paw zong a cang hrah.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Khazing tah Abraham le a pathlah sahlo cawh khazaw heh aa tei a cang a, tatah bia a kang he. Ma hratei bia a kangpaw he cawh Abraham takhei phungbia khah a zuinah cawtah cang be; canghrasala Khazing khah zing ka, Khazing tah mehding tah a cyhlang rawng tah a cang hri.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Zecawtamaw tatah phungbia a zuipaw long khah rycytu aa cang caco, zingnah cawh a longpaw cang ka, biakangpaw hming cawh ze lypaw tah a cang a.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Zecawtamaw tatah phungbia taco Khazing thingaenah long khah a chuakhui. Phungbia a ung lynah hming leco phungbia ronah zong ung khy be.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ma biakangnah cawh ningdonah thong longlong tah cang ka, zingnah cung letah a pahniapaw a cang. Ma cawh Abraham a pathlah vytei aa cawtah khei a cang. Phungbia a zuipaw caw longlong cang lytah Abraham a zingpaw hratah a zingpaw aa zongmingtei cawtah a cang. Abraham cawh kaaning vytei kaa paw a cang.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 “Nama cawh mingphing hlupui aa paw tah ka ca tua thah,” tatei Capathai letei ciapaw hrakhei, Abraham cawh a zingpaw Khazing mehmuh letah kaa paw a cang. Ma Khazing cawh mehthi khah hringsah kaw katei, a ung lypaw hming a ung sahpaw a cang.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Rawhchainah zehmai a ung ly zong tah hnabeisuinah a hlupui khatah za zing thlang thly thly ka, mingphing vytei, “Paw,” takhei a va cang. Capathai tah, “Na pathlah sahlo cawh ma zeh cawh a cang he a,” a tahpaw hrakhei a cang.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham cawh kung zakheh daimang a tah myca, canghrasala mehthi hratei a cang thlangpaw a pung le Sarah tah sawtei a sah khylynah kong khah a pacang tihtah a zingnah khah zo hlui be.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Khazing a biakang khah zing lytah ung hlui be ca ka, a zingnah tah thawtlungnah pei ka, Khazing khah a reithai.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Khazing tah bia a kangpaw cawh a tua khy hrahring a tah cawh hmuisui teitah a zing.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Macawtaco Abraham cawh a zingnah thongtah Khazing tah mehding tah a cyhlang.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 “Mehding tah a cyhlang,” tahpaw bia heh Abraham caw long tah ciapaw cang be.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Zisu kaa Buipaw thihnah taitah a pathotu a zingpaw mehding tei cyhlang lepaw kaaning kaa caw zong tah ciapaw a cang.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ama cawh kaa sua rawng tah thihsah cang ka, Khazing hme letah thai kaa cang nápaw cawtah hringnah letah patho kaw a cang.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.