Mateus 13
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NTLH
1 Ma ning leco Zisu cawh ing taitah piathlah ka, tuiping kae letah a va ty.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Cawngsaw rungpui tah aa cadung thlangnah cawtah tuilawng chunglang a nae ka, cawngsaw vytei cawh tuiping ngaekang letah a daw thlang chung he takhei tuilawng chung leco a ty thlang.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Mataico, aaning sahlo cawh tawchingnah bia a hlupui khah ching he ka, a reipaw cawh, “Ly a tuapaw pakheh cawh thleci va pawtah a ly lang a sei.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Thleci a va leimei ning takhei a chy cawh lang kae letah tlah ka, pavaw sahlo tah a va zy he ka, aa khi thlu thah he.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 A chy cawh alui a pawnah lungda letah tlah he ka, alui apawnah cawtah sungkheh teitah a ka cy.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Canghrasala, ning va tha ka, a ai tih he tah aa thahrang aa thlah lynah cawtah a ro palang thah he.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 A chy cawh ahling hrong letah tlah he ka, ahling cawh ka chang ka, a diseh thlu thah he.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 A chy cawh alui a chahnah letah tlah he ka, a leh songthung, a leh songruh, a leh zakheh tah a vui he.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Thuinah nawkho a hnuipaw taco ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 A hningzuitu sahlo cawh Ama khatah a vong he ka, “Zecawtamaw zawpuipaw cawh tawchingnah bia tah na ching he?” tatah aa hae.
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Zisu taco, “Naaning cawh vaicung painah biaparuh hnikhynah khah peh na cang thah he ceh, canghrasala aaning sahlo cawh peh cang bei he.
11 Jesus respondeu:
12 A hnuipaw cawh peh vy a cang a. A hnui lypaw cawh a hnuitlakangpaw hmai khah lah pah kaw a cang a.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Ma heh tawchingnah bia ka chinghnangnah pawhe cawh a cang,
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Khazing khuavang Isaiah a za reihlangpaw bia tlingnah cawh aaning sahlo heh a cang he.
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Zecawtamaw tatah ma cawngsaw sahlo aa lungthing cawh a ku a chaw.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Canghrasala naaning naa meh le naa naw cawh bonghnang aa ting, zecawtamaw tatah khua hmuh he ka, khua aa thui.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Biahmuisui ka ca ching he, Khazing khuavang a hlupui le mehding sahlo tah naa hmuhpaw heh hmuh aa du ngetei tei hrah naná teitah za hmuh be ca he ka, naa thuipaw heh thui aa du ngetei tei hrah naná teitah za thui bei he.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Thleci a vapaw tawchingnah bia a silang heh ngetua o:
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Pakheh kheh tah vaicung painah raang kong thawngchaw khah thui ka, canghrasala a lunghaa be, mehchaw lypaw a vong ka, a lungchung letei vapaw thleci cawh a lah pah hly thlu. Ma heh langkae letei a tlahpaw thleci silang cawh a cang.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Lungda cung letei a tlahpaw thleci cawh Khazing bia a thui cangkawleh lunglawng teitah a cyhlangpaw cawngsaw khah a cang.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Canghrasala thahrang a thlah ly cawtah khua sy parui bei he. Khazing bia rawng taco ruhanah le hrehnah a chua tihtah a pohly palang.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Ahling hrong letei a tlahpaw thleci cawh Khazing bia cawh thui thlang ka, canghrasala ma khazaw lung reithuinah le hnuirung dunah takhei thawngchawbia khah pazai thah ka, a thui a thuisah khy lypaw cawngsaw khah a cang.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Canghrasala alui a chahnah letei a tlahpaw thleci cawh Khazing bia thui katei, a hnih thaipaw cawngsaw khah a cang. Thui hnui ka, a leh songthung, a leh songruh, a leh zakheh tah a vui,” tatah a palei he.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Zisu tah aaning sahlo cawh tawchingnah bia ahringpaw a ching vy he. “Vaicung painah raang cawh a ly letei thleci chaw a vapaw cawngsawpaw khatah a lo.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Canghrasala ming vytei aa ihning kaa letah a caraepaw cawh a vong ka, changvuh hrong leco lybei cawh va ka, a seihly kaw.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Changvuh cawh ka cy ka, a hmo a pava tihtah lybei zong cawh a ka lang hrah.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ly a hnuipaw a sae sahlo cawh a vong he ka, ‘Abuipaw, na ly lekhei thleci chaw va bei ceh maw? Zelang tamaw lybei aa va ung he?’ tatah aa tah.
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 ‘Caraepaw tah aa tuapaw a cang,’ tatah a palei he.
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 ‘A hy be, zecawtamaw tatah lybei naa phepai khei changvuh zong naa phepai sua he a.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Hre a zawnah tai cyhrui thlang he seh. Hre a zaw tihtah a hretu sahlo khah a hmetaw tah lybei khah pahmo la, me letah bo rua takhei tongchai taw o. Mataico, saze khah pahmo la, ka sachai lehei rai my lo, tatah ka ching tae he a,’ tatah a chai he,” tatah a tah.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Zisu tah ahringpaw tawchingnah bia a ching vy he, “Vaicung painah raang cawh cawngsawpaw pakheh tah aihrang ci law katei, a ly letah a cingpaw khatah a lo.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Aihrang ci cawh naa thleci letah a chia caipaw a cang thlang naná teitah a ka cy tih taco buichung thleci hrong letah alai caipaw tah ka cang ka, thingkungpaw tah a katua. Macawtaco pavaw sahlo tah a va zy he ka, a cai sahlo letah a cawng tei he,” tatah a tah he.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Mataico, ahringpaw tawchingnah bia a ching vy hui he, “Vaicung painah raang cawh canuno tah vedi hongkheh lekhei a pahlawhpaw raangri khatah a lo. Ma raangri taco vedi cawh a tho sahpaw a cang,” tatah a tah he.
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Zisu tah ma hming vytei heh tawchingnah bia tah zawpuipaw khah a ching he. Aaning sahlo cawh tawchingnah bia hmang lytah zehmai cawngpah bang bei he.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Ma cawh Khazing khuavang hmokaw hmang tei reipaw,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Mataico zawpuipaw cawh seisai he ka, ing chunglang a nae. A hningzuitu a vong he ka, a hai leco, “Ly leteipaw lybei tawchingnah bia na reipaw khah ma pase tua,” tatah aa tah.
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Zisu taco, “Thleci chaw a vapaw cawngsaw cawh Cawngsaw Sawcapaw heh a cang.
37 Jesus respondeu:
38 Ly cawh khazaw heh cang ka, thleci chaw tahpaw cawh vaicung painah raang sawtei sahlo khah a cang he. Lybei tahpaw cawh mehchaw lypaw sawtei sahlo khah cang he ka,
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 ma lybei khah ly letei a vatupaw caraepaw cawh Setan khah a cang. Saze hre cai cawh caichangnah khah cang ka, saze hretu sahlo cawh vaiming a cang he.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Lybei sahlo cawh phehly tei, me letah bo aa cangpaw hratah caichangnah leco a cang a.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Cawngsaw Sawcapaw tah a vaiming sahlo khah taw a he ka, aaning sahlo taco suanah a chua sahpaw hming maikaw le chahlynah a tuapaw vytei he khah phehly he ka, a painah cawh aa pathaisah a.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Aaning sahlo cawh caw le haw rianah hminghmaw a cangpaw ase hulupaw mepho lang khah aa thla he a.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Mataico, mehding sahlo cawh aa Paw painah raang chung lekhei ning hratah a khai he a. Nawkho a hnuipaw taco thui seh.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Vaicung painah raang cawh ly letei nopaw cho khatah a lo. Cawngsawpaw tah ma cawh a hmuh tihtah nawh kaw ka, lunglawng hmotah va sei ka, a hnuipaw vytei va zua ka, ma ly cawh a cawh.
44 — O
45 Taico vaicung painah raang cawh lungnaw achawpaw a huilaipaw chohrawngpaw khatah a lo.
45 — O
46 Amai a ru ngeteipaw sangkheh khah a hmuh tihtah va sei ka, a hnuipaw vytei khah va zua ka, ma cawh a cawh.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Ma hlui co vaicung painah raang cawh tuili letah thlah he katei, ngaw phing zakih khah a tle pahmopaw aso khatah a lo.
47 — O
48 A chi tihtah ngawtletu sahlo takhei ngaekang lang aa hrui hly. Mataico a ty he ka, ngaw achawpaw cawh songpia chunglang sang he ka, achiapaw cawh aa vathlang.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Ma hrahei caichangnah letaco a cang a. Vaiming sahlo cawh a vong he ka, mehding taikhei mehchawly khah patlia he ka,
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 aaning sahlo cawh caw le hawrianah hminghmaw a cangpaw a seh hulupaw mepho chunglang khah aa thla he a.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Ma hming vytei heh naa hnithai thah maw?” tatah a hae he.
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Zisu taco aa hai letah, “Macawtaco vaicung painah raang kong cawngpahtu a cang pawhe phungbia cawngpahtu a cangpaw maikaw cawh aa chochianah ing letei aa cho a thapaw kha, ahlungpaw kha a thothlah leimeipaw ing hnuitu khatah a lo he,” tatah a tah he.
52 Jesus disse:
53 Zisu tah ma tawchingnah bia a reipaw sahlo heh a pachang tihtah ma hminghmaw cawh a seisai.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 A pinah khua lang khah va sei ka, cawngsaw sahlo khah aa synagog lekhei cawngpah he ka, aa ning a ang ngetei. “Ma cawngsawpaw tahei zeletamaw ma singnah le ningang chuipaw hmingtuakhynah sahlo heh a lah?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Ama heh kih zung thaipaw a sawcapaw khah cang bei maw? A no ming khah Mari cang bei maw? A uny sahlo cawh Jeims, Josef, Simon le Judas cang bei he maw?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 A satei sahlo zong kaaning khatah ma lehei ung thlang hrah bei he maw? Ma cawngsawpaw tahei zeletamaw ma hming vytei heh a lah he?” tatah aa tah he.
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Taico a cung letah aa lungtling be.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Taico zingnah aa hnui lynah cawtah khei ma leco ningang chuipaw a hlupui tua be.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.