Mateus 13
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NAA
1 Ma ning leco Zisu cawh ing taitah piathlah ka, tuiping kae letah a va ty.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Cawngsaw rungpui tah aa cadung thlangnah cawtah tuilawng chunglang a nae ka, cawngsaw vytei cawh tuiping ngaekang letah a daw thlang chung he takhei tuilawng chung leco a ty thlang.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Mataico, aaning sahlo cawh tawchingnah bia a hlupui khah ching he ka, a reipaw cawh, “Ly a tuapaw pakheh cawh thleci va pawtah a ly lang a sei.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Thleci a va leimei ning takhei a chy cawh lang kae letah tlah ka, pavaw sahlo tah a va zy he ka, aa khi thlu thah he.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 A chy cawh alui a pawnah lungda letah tlah he ka, alui apawnah cawtah sungkheh teitah a ka cy.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Canghrasala, ning va tha ka, a ai tih he tah aa thahrang aa thlah lynah cawtah a ro palang thah he.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A chy cawh ahling hrong letah tlah he ka, ahling cawh ka chang ka, a diseh thlu thah he.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 A chy cawh alui a chahnah letah tlah he ka, a leh songthung, a leh songruh, a leh zakheh tah a vui he.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Thuinah nawkho a hnuipaw taco ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 A hningzuitu sahlo cawh Ama khatah a vong he ka, “Zecawtamaw zawpuipaw cawh tawchingnah bia tah na ching he?” tatah aa hae.
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Zisu taco, “Naaning cawh vaicung painah biaparuh hnikhynah khah peh na cang thah he ceh, canghrasala aaning sahlo cawh peh cang bei he.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 A hnuipaw cawh peh vy a cang a. A hnui lypaw cawh a hnuitlakangpaw hmai khah lah pah kaw a cang a.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ma heh tawchingnah bia ka chinghnangnah pawhe cawh a cang,
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Khazing khuavang Isaiah a za reihlangpaw bia tlingnah cawh aaning sahlo heh a cang he.
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Zecawtamaw tatah ma cawngsaw sahlo aa lungthing cawh a ku a chaw.
15 Porque o coração deste povo
16 Canghrasala naaning naa meh le naa naw cawh bonghnang aa ting, zecawtamaw tatah khua hmuh he ka, khua aa thui.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Biahmuisui ka ca ching he, Khazing khuavang a hlupui le mehding sahlo tah naa hmuhpaw heh hmuh aa du ngetei tei hrah naná teitah za hmuh be ca he ka, naa thuipaw heh thui aa du ngetei tei hrah naná teitah za thui bei he.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Thleci a vapaw tawchingnah bia a silang heh ngetua o:
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Pakheh kheh tah vaicung painah raang kong thawngchaw khah thui ka, canghrasala a lunghaa be, mehchaw lypaw a vong ka, a lungchung letei vapaw thleci cawh a lah pah hly thlu. Ma heh langkae letei a tlahpaw thleci silang cawh a cang.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Lungda cung letei a tlahpaw thleci cawh Khazing bia a thui cangkawleh lunglawng teitah a cyhlangpaw cawngsaw khah a cang.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Canghrasala thahrang a thlah ly cawtah khua sy parui bei he. Khazing bia rawng taco ruhanah le hrehnah a chua tihtah a pohly palang.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ahling hrong letei a tlahpaw thleci cawh Khazing bia cawh thui thlang ka, canghrasala ma khazaw lung reithuinah le hnuirung dunah takhei thawngchawbia khah pazai thah ka, a thui a thuisah khy lypaw cawngsaw khah a cang.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Canghrasala alui a chahnah letei a tlahpaw thleci cawh Khazing bia thui katei, a hnih thaipaw cawngsaw khah a cang. Thui hnui ka, a leh songthung, a leh songruh, a leh zakheh tah a vui,” tatah a palei he.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Zisu tah aaning sahlo cawh tawchingnah bia ahringpaw a ching vy he. “Vaicung painah raang cawh a ly letei thleci chaw a vapaw cawngsawpaw khatah a lo.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Canghrasala ming vytei aa ihning kaa letah a caraepaw cawh a vong ka, changvuh hrong leco lybei cawh va ka, a seihly kaw.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Changvuh cawh ka cy ka, a hmo a pava tihtah lybei zong cawh a ka lang hrah.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Ly a hnuipaw a sae sahlo cawh a vong he ka, ‘Abuipaw, na ly lekhei thleci chaw va bei ceh maw? Zelang tamaw lybei aa va ung he?’ tatah aa tah.
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 ‘Caraepaw tah aa tuapaw a cang,’ tatah a palei he.
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 ‘A hy be, zecawtamaw tatah lybei naa phepai khei changvuh zong naa phepai sua he a.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Hre a zawnah tai cyhrui thlang he seh. Hre a zaw tihtah a hretu sahlo khah a hmetaw tah lybei khah pahmo la, me letah bo rua takhei tongchai taw o. Mataico, saze khah pahmo la, ka sachai lehei rai my lo, tatah ka ching tae he a,’ tatah a chai he,” tatah a tah.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Zisu tah ahringpaw tawchingnah bia a ching vy he, “Vaicung painah raang cawh cawngsawpaw pakheh tah aihrang ci law katei, a ly letah a cingpaw khatah a lo.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Aihrang ci cawh naa thleci letah a chia caipaw a cang thlang naná teitah a ka cy tih taco buichung thleci hrong letah alai caipaw tah ka cang ka, thingkungpaw tah a katua. Macawtaco pavaw sahlo tah a va zy he ka, a cai sahlo letah a cawng tei he,” tatah a tah he.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Mataico, ahringpaw tawchingnah bia a ching vy hui he, “Vaicung painah raang cawh canuno tah vedi hongkheh lekhei a pahlawhpaw raangri khatah a lo. Ma raangri taco vedi cawh a tho sahpaw a cang,” tatah a tah he.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Zisu tah ma hming vytei heh tawchingnah bia tah zawpuipaw khah a ching he. Aaning sahlo cawh tawchingnah bia hmang lytah zehmai cawngpah bang bei he.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Ma cawh Khazing khuavang hmokaw hmang tei reipaw,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Mataico zawpuipaw cawh seisai he ka, ing chunglang a nae. A hningzuitu a vong he ka, a hai leco, “Ly leteipaw lybei tawchingnah bia na reipaw khah ma pase tua,” tatah aa tah.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Zisu taco, “Thleci chaw a vapaw cawngsaw cawh Cawngsaw Sawcapaw heh a cang.
37 E Jesus respondeu:
38 Ly cawh khazaw heh cang ka, thleci chaw tahpaw cawh vaicung painah raang sawtei sahlo khah a cang he. Lybei tahpaw cawh mehchaw lypaw sawtei sahlo khah cang he ka,
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 ma lybei khah ly letei a vatupaw caraepaw cawh Setan khah a cang. Saze hre cai cawh caichangnah khah cang ka, saze hretu sahlo cawh vaiming a cang he.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Lybei sahlo cawh phehly tei, me letah bo aa cangpaw hratah caichangnah leco a cang a.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Cawngsaw Sawcapaw tah a vaiming sahlo khah taw a he ka, aaning sahlo taco suanah a chua sahpaw hming maikaw le chahlynah a tuapaw vytei he khah phehly he ka, a painah cawh aa pathaisah a.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Aaning sahlo cawh caw le haw rianah hminghmaw a cangpaw ase hulupaw mepho lang khah aa thla he a.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Mataico, mehding sahlo cawh aa Paw painah raang chung lekhei ning hratah a khai he a. Nawkho a hnuipaw taco thui seh.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Vaicung painah raang cawh ly letei nopaw cho khatah a lo. Cawngsawpaw tah ma cawh a hmuh tihtah nawh kaw ka, lunglawng hmotah va sei ka, a hnuipaw vytei va zua ka, ma ly cawh a cawh.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Taico vaicung painah raang cawh lungnaw achawpaw a huilaipaw chohrawngpaw khatah a lo.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Amai a ru ngeteipaw sangkheh khah a hmuh tihtah va sei ka, a hnuipaw vytei khah va zua ka, ma cawh a cawh.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Ma hlui co vaicung painah raang cawh tuili letah thlah he katei, ngaw phing zakih khah a tle pahmopaw aso khatah a lo.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 A chi tihtah ngawtletu sahlo takhei ngaekang lang aa hrui hly. Mataico a ty he ka, ngaw achawpaw cawh songpia chunglang sang he ka, achiapaw cawh aa vathlang.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Ma hrahei caichangnah letaco a cang a. Vaiming sahlo cawh a vong he ka, mehding taikhei mehchawly khah patlia he ka,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 aaning sahlo cawh caw le hawrianah hminghmaw a cangpaw a seh hulupaw mepho chunglang khah aa thla he a.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ma hming vytei heh naa hnithai thah maw?” tatah a hae he.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Zisu taco aa hai letah, “Macawtaco vaicung painah raang kong cawngpahtu a cang pawhe phungbia cawngpahtu a cangpaw maikaw cawh aa chochianah ing letei aa cho a thapaw kha, ahlungpaw kha a thothlah leimeipaw ing hnuitu khatah a lo he,” tatah a tah he.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Zisu tah ma tawchingnah bia a reipaw sahlo heh a pachang tihtah ma hminghmaw cawh a seisai.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 A pinah khua lang khah va sei ka, cawngsaw sahlo khah aa synagog lekhei cawngpah he ka, aa ning a ang ngetei. “Ma cawngsawpaw tahei zeletamaw ma singnah le ningang chuipaw hmingtuakhynah sahlo heh a lah?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Ama heh kih zung thaipaw a sawcapaw khah cang bei maw? A no ming khah Mari cang bei maw? A uny sahlo cawh Jeims, Josef, Simon le Judas cang bei he maw?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 A satei sahlo zong kaaning khatah ma lehei ung thlang hrah bei he maw? Ma cawngsawpaw tahei zeletamaw ma hming vytei heh a lah he?” tatah aa tah he.
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Taico a cung letah aa lungtling be.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Taico zingnah aa hnui lynah cawtah khei ma leco ningang chuipaw a hlupui tua be.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.