Marcos 4
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs VC
1 Ma khy taico ning hringpaw leco Zisu tah Galili tuiping kae lekhei a cawngpah he. Ama a pahmo sopaw cawngsaw khah aa hlutunah cawtah tuilawng chunglang a nae ka, a ty ka, tuili lang a seisah. Ma chung vytei cawh zawpuipaw khah ngaekang letah a ung thlang he.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Hming hlupui khah tawchingnah bia tah cawngpah he ka, tawchingnah bia sangkheh a chingpaw he cawh,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ngetua hmai o! Ly a tuapaw pakheh cawh thleci va pawtah ly lang a sei.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Thleci a va leimeining takhei a chy cawh lang kae letah tlah ka, pavaw sahlo tah a va zy he ka, aa khi thlu thah he.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 A chy cawh alui apawnah lungda letah tlah he ka, alui a pawnah cawtah sungkheh teitah a ka cy he.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Canghrasala ning va tha ka, a ai tih he tah thahrang aa thlah lynah cawtah a ro palang thah he.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 A chy cawh ahling hrong letah tlah he ka, ahling cawh ka chang ka, a diseh thlu caw he tah saze vui bei he.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Canghrasala a chy cawh alui a chahnah letah aa tlah. Ka cy he ka, ka chang he ka, a zaw tihtah a saze cawh a leh songthung, a leh songruh, a leh zakhé tahmai a vui,” a tah he.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Taico, Zisu tah aa hai letah, “Thuinah nawkho a hnuipaw taco ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ma khy taico Zisu cawh Ama teitah a ungning takhei apostol pahrawhluihning le a kaekang letei a pahmopaw ahringpaw cawngsaw sahlo takhei tawchingnah bia a silang khah aa hae.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Zisu tah, “Naaning cawh Khazing painah raang biaparuh hni khynah khah peh na cang thah he ceh. Canghrasala, alailang tei a ungpaw sahlo duitei cawh zezong khah tawchingnah bia tah ching a cang he.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Macawtaco,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Taico Zisu tah aa hai letah, “Ma tawchingnah bia heh hnih thai bei he ceh maw? Ma heh hmai naa hni ly caco zekhatamaw tawchingnah ahringpaw sahlo cawh naa hni thai a?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Ly a tuapaw tei a vapaw thleci cawh Khazing bia heh a cang.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Meh thaikheh cawh lang letei a tlahpaw thleci sahlo khatah a lo he. Bia khah aa thui cangkawleh Setan cawh a vong ka, aa chung letei vapaw bia cawh a lah pah thah he.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Ahringpaw cawh lungda cung letei a tlahpaw thleci sahlo khatah a lo he. Khazing bia aa thui cangkawleh lunglawng teitah aa cyhlang.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Canghrasala, thahrang aa thlah lynah cawtah khua sy parui bei he. Khazing bia rawng tah ruhanah le hrehnah a chua tihtah a pohly palang he.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Ahringpaw meh thaikheh cawh ahling hrong letei a tlahpaw thleci khatah a lo he. Khazing bia cawh aa thui thlang,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 canghrasala, khazaw lung reithuinah le hnuirung dunah le a hringhrepaw dunah vytei tah thawngchawbia khah pazai thah ka, a thui thuisah khy be.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Canghrasala ahringpaw cawngsaw thaikheh cawh alui a chahnah letei a tlahpaw thleci khatah a lo he. Khazing bia cawh thui he ka, cyhlang he ka, thuisu cawh a leh songthung, a leh songruh a leh zakheh tai hmai a vui he,” tatah a tah.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Zisu taco aa hai letah, “Me-ing cawh tongbai rai letah cang seh, lakhing rai letah cang seh aa chia tei maw? Me-ing tung letah chia bei he ceh maw?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 No thlangpaw hming vytei cawh palang thlu cang a he ka, bakhupaw hming vytei cawh a langhai tah chuakhui a cang he a.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Thuinah nawkho a hnuipaw maikaw tah ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 A rei vypaw cawh, “Naa thuipaw khah a chaw teitah pacang my lo! Naa hmangpaw neh ná khei neh kaw cang he ceh ka, alai vy tahmai a ca neh he a.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 A hnuipaw cawh peh vy cang a ka, a hnui lypaw cawh a hnuitlakangpaw tei hmai khah lah pah a cang a,” tatah a tah he.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Zisu tah, “Khazing painah raang cawh cawngsaw pakheh tei a ly letah thleci a vapaw hratah a cang.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Ching le zai, a i tah cang seh, a hraw tah cang seh, thleci cawh ama teitah ka cy ka, ka chang ka, canghrasala, zekhatamaw a cang tahpaw hnih be.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Alui tah ama teitah saze a chuasah. A hmetaw tah a kung, a pazui tah a thuisu, taico achang tatah a chuasah he.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Hre a zaw cangkawleh sahaw cawh a lah ka, a aw he,” tatah a tah.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Zisu tah a rei vypaw bia cawh, “Khazing painah raang cawh zekhatamaw a lo? Zekhatamaw kaa tawching a?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Alui letei cingpaw thleci vytei letah a chia caipaw aihrang ci khatah a lopaw a cang.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Alui letah ling he ka, a ka chang tih taco buichung thleci hrong letah a kung alaicaipaw tah a ka tua. A caibai zong alaipaw pui a cangnah cawtah pavaw zong tah a ningde letah a cawng tei he,” tatah a tah he.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Ma hapaw tawchingnah bia khah Zisu tah hmang ka, aa hnithai khynah zé tah Khazing bia khah a cawngpah he.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Tawchingnah bia hmang lytah aaning sahlo cawh cawngpah bang bei he. Canghrasala a hningzuitu sahlo khatah aaning teitah aa ungning tah zezong a chingpase kaw tei he.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Ma ning zailang leco, Zisu tah a hningzuitu sahlo cawh, “Raechai lang sei he peh,” tatah a tah he.
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Zawpui cawh seisai he ka, Ama a ungnah tuilawng khei aa seikhui. Ma leco tuilawng hringpaw zong a ung hrah he.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Thlichia cawh a hrang caimang ka, tuileh cawh tuilawng chunglang tai a nae pai leimeinah cawtah tuilawng cawh tui lang a phung daimang.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Zisu cawh tuilawng a lei lang lekhei ung ka, a tynah dyching lekhei a ihning thlang. A hningzuitu sahlo taco va patho he ka, “Cawngpahtu tui lang kaa tlápaw heh na ze a ca pui bei maw?” tatah aa tah.
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Zisu cawh ka tho ka, thli cawh a hrangso. Taico, tuileh cawh, “De! A cali!” a tah. Mataico, thli cawh de ka, tuileh cawh a cali he.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Taico, Ama taco a hningzuitu sahlo cawh, “Zecawtamaw ma reiro co naa ci? Zingnah hnui ting bei he ceh maw?” tatah a tah he.
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 A hningzuitu sahlo cawh ci ngetei he ka, “Ma heh zehapaw cawngsaw maw a cang? Thli le tuileh tahmai a bia aa nge thlangpaw heh!” tatah aaning le aaning cawh aa tah he.
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.