Marcos 4

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma khy taico ning hringpaw leco Zisu tah Galili tuiping kae lekhei a cawngpah he. Ama a pahmo sopaw cawngsaw khah aa hlutunah cawtah tuilawng chunglang a nae ka, a ty ka, tuili lang a seisah. Ma chung vytei cawh zawpuipaw khah ngaekang letah a ung thlang he.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Hming hlupui khah tawchingnah bia tah cawngpah he ka, tawchingnah bia sangkheh a chingpaw he cawh,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Ngetua hmai o! Ly a tuapaw pakheh cawh thleci va pawtah ly lang a sei.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Thleci a va leimeining takhei a chy cawh lang kae letah tlah ka, pavaw sahlo tah a va zy he ka, aa khi thlu thah he.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 A chy cawh alui apawnah lungda letah tlah he ka, alui a pawnah cawtah sungkheh teitah a ka cy he.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Canghrasala ning va tha ka, a ai tih he tah thahrang aa thlah lynah cawtah a ro palang thah he.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A chy cawh ahling hrong letah tlah he ka, ahling cawh ka chang ka, a diseh thlu caw he tah saze vui bei he.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Canghrasala a chy cawh alui a chahnah letah aa tlah. Ka cy he ka, ka chang he ka, a zaw tihtah a saze cawh a leh songthung, a leh songruh, a leh zakhé tahmai a vui,” a tah he.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Taico, Zisu tah aa hai letah, “Thuinah nawkho a hnuipaw taco ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ma khy taico Zisu cawh Ama teitah a ungning takhei apostol pahrawhluihning le a kaekang letei a pahmopaw ahringpaw cawngsaw sahlo takhei tawchingnah bia a silang khah aa hae.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Zisu tah, “Naaning cawh Khazing painah raang biaparuh hni khynah khah peh na cang thah he ceh. Canghrasala, alailang tei a ungpaw sahlo duitei cawh zezong khah tawchingnah bia tah ching a cang he.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Macawtaco,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Taico Zisu tah aa hai letah, “Ma tawchingnah bia heh hnih thai bei he ceh maw? Ma heh hmai naa hni ly caco zekhatamaw tawchingnah ahringpaw sahlo cawh naa hni thai a?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Ly a tuapaw tei a vapaw thleci cawh Khazing bia heh a cang.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Meh thaikheh cawh lang letei a tlahpaw thleci sahlo khatah a lo he. Bia khah aa thui cangkawleh Setan cawh a vong ka, aa chung letei vapaw bia cawh a lah pah thah he.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Ahringpaw cawh lungda cung letei a tlahpaw thleci sahlo khatah a lo he. Khazing bia aa thui cangkawleh lunglawng teitah aa cyhlang.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Canghrasala, thahrang aa thlah lynah cawtah khua sy parui bei he. Khazing bia rawng tah ruhanah le hrehnah a chua tihtah a pohly palang he.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ahringpaw meh thaikheh cawh ahling hrong letei a tlahpaw thleci khatah a lo he. Khazing bia cawh aa thui thlang,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 canghrasala, khazaw lung reithuinah le hnuirung dunah le a hringhrepaw dunah vytei tah thawngchawbia khah pazai thah ka, a thui thuisah khy be.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Canghrasala ahringpaw cawngsaw thaikheh cawh alui a chahnah letei a tlahpaw thleci khatah a lo he. Khazing bia cawh thui he ka, cyhlang he ka, thuisu cawh a leh songthung, a leh songruh a leh zakheh tai hmai a vui he,” tatah a tah.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Zisu taco aa hai letah, “Me-ing cawh tongbai rai letah cang seh, lakhing rai letah cang seh aa chia tei maw? Me-ing tung letah chia bei he ceh maw?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 No thlangpaw hming vytei cawh palang thlu cang a he ka, bakhupaw hming vytei cawh a langhai tah chuakhui a cang he a.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Thuinah nawkho a hnuipaw maikaw tah ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 A rei vypaw cawh, “Naa thuipaw khah a chaw teitah pacang my lo! Naa hmangpaw neh ná khei neh kaw cang he ceh ka, alai vy tahmai a ca neh he a.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 A hnuipaw cawh peh vy cang a ka, a hnui lypaw cawh a hnuitlakangpaw tei hmai khah lah pah a cang a,” tatah a tah he.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Zisu tah, “Khazing painah raang cawh cawngsaw pakheh tei a ly letah thleci a vapaw hratah a cang.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ching le zai, a i tah cang seh, a hraw tah cang seh, thleci cawh ama teitah ka cy ka, ka chang ka, canghrasala, zekhatamaw a cang tahpaw hnih be.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Alui tah ama teitah saze a chuasah. A hmetaw tah a kung, a pazui tah a thuisu, taico achang tatah a chuasah he.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Hre a zaw cangkawleh sahaw cawh a lah ka, a aw he,” tatah a tah.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Zisu tah a rei vypaw bia cawh, “Khazing painah raang cawh zekhatamaw a lo? Zekhatamaw kaa tawching a?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Alui letei cingpaw thleci vytei letah a chia caipaw aihrang ci khatah a lopaw a cang.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Alui letah ling he ka, a ka chang tih taco buichung thleci hrong letah a kung alaicaipaw tah a ka tua. A caibai zong alaipaw pui a cangnah cawtah pavaw zong tah a ningde letah a cawng tei he,” tatah a tah he.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Ma hapaw tawchingnah bia khah Zisu tah hmang ka, aa hnithai khynah zé tah Khazing bia khah a cawngpah he.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Tawchingnah bia hmang lytah aaning sahlo cawh cawngpah bang bei he. Canghrasala a hningzuitu sahlo khatah aaning teitah aa ungning tah zezong a chingpase kaw tei he.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ma ning zailang leco, Zisu tah a hningzuitu sahlo cawh, “Raechai lang sei he peh,” tatah a tah he.
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Zawpui cawh seisai he ka, Ama a ungnah tuilawng khei aa seikhui. Ma leco tuilawng hringpaw zong a ung hrah he.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Thlichia cawh a hrang caimang ka, tuileh cawh tuilawng chunglang tai a nae pai leimeinah cawtah tuilawng cawh tui lang a phung daimang.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Zisu cawh tuilawng a lei lang lekhei ung ka, a tynah dyching lekhei a ihning thlang. A hningzuitu sahlo taco va patho he ka, “Cawngpahtu tui lang kaa tlápaw heh na ze a ca pui bei maw?” tatah aa tah.
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Zisu cawh ka tho ka, thli cawh a hrangso. Taico, tuileh cawh, “De! A cali!” a tah. Mataico, thli cawh de ka, tuileh cawh a cali he.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Taico, Ama taco a hningzuitu sahlo cawh, “Zecawtamaw ma reiro co naa ci? Zingnah hnui ting bei he ceh maw?” tatah a tah he.
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 A hningzuitu sahlo cawh ci ngetei he ka, “Ma heh zehapaw cawngsaw maw a cang? Thli le tuileh tahmai a bia aa nge thlangpaw heh!” tatah aaning le aaning cawh aa tah he.
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.