Marcos 4
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NAA
1 Ma khy taico ning hringpaw leco Zisu tah Galili tuiping kae lekhei a cawngpah he. Ama a pahmo sopaw cawngsaw khah aa hlutunah cawtah tuilawng chunglang a nae ka, a ty ka, tuili lang a seisah. Ma chung vytei cawh zawpuipaw khah ngaekang letah a ung thlang he.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Hming hlupui khah tawchingnah bia tah cawngpah he ka, tawchingnah bia sangkheh a chingpaw he cawh,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Ngetua hmai o! Ly a tuapaw pakheh cawh thleci va pawtah ly lang a sei.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Thleci a va leimeining takhei a chy cawh lang kae letah tlah ka, pavaw sahlo tah a va zy he ka, aa khi thlu thah he.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 A chy cawh alui apawnah lungda letah tlah he ka, alui a pawnah cawtah sungkheh teitah a ka cy he.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Canghrasala ning va tha ka, a ai tih he tah thahrang aa thlah lynah cawtah a ro palang thah he.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A chy cawh ahling hrong letah tlah he ka, ahling cawh ka chang ka, a diseh thlu caw he tah saze vui bei he.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Canghrasala a chy cawh alui a chahnah letah aa tlah. Ka cy he ka, ka chang he ka, a zaw tihtah a saze cawh a leh songthung, a leh songruh, a leh zakhé tahmai a vui,” a tah he.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Taico, Zisu tah aa hai letah, “Thuinah nawkho a hnuipaw taco ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
9 E Jesus acrescentou:
10 Ma khy taico Zisu cawh Ama teitah a ungning takhei apostol pahrawhluihning le a kaekang letei a pahmopaw ahringpaw cawngsaw sahlo takhei tawchingnah bia a silang khah aa hae.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Zisu tah, “Naaning cawh Khazing painah raang biaparuh hni khynah khah peh na cang thah he ceh. Canghrasala, alailang tei a ungpaw sahlo duitei cawh zezong khah tawchingnah bia tah ching a cang he.
11 Jesus disse a eles:
12 Macawtaco,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Taico Zisu tah aa hai letah, “Ma tawchingnah bia heh hnih thai bei he ceh maw? Ma heh hmai naa hni ly caco zekhatamaw tawchingnah ahringpaw sahlo cawh naa hni thai a?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Ly a tuapaw tei a vapaw thleci cawh Khazing bia heh a cang.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Meh thaikheh cawh lang letei a tlahpaw thleci sahlo khatah a lo he. Bia khah aa thui cangkawleh Setan cawh a vong ka, aa chung letei vapaw bia cawh a lah pah thah he.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Ahringpaw cawh lungda cung letei a tlahpaw thleci sahlo khatah a lo he. Khazing bia aa thui cangkawleh lunglawng teitah aa cyhlang.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Canghrasala, thahrang aa thlah lynah cawtah khua sy parui bei he. Khazing bia rawng tah ruhanah le hrehnah a chua tihtah a pohly palang he.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ahringpaw meh thaikheh cawh ahling hrong letei a tlahpaw thleci khatah a lo he. Khazing bia cawh aa thui thlang,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 canghrasala, khazaw lung reithuinah le hnuirung dunah le a hringhrepaw dunah vytei tah thawngchawbia khah pazai thah ka, a thui thuisah khy be.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Canghrasala ahringpaw cawngsaw thaikheh cawh alui a chahnah letei a tlahpaw thleci khatah a lo he. Khazing bia cawh thui he ka, cyhlang he ka, thuisu cawh a leh songthung, a leh songruh a leh zakheh tai hmai a vui he,” tatah a tah.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Zisu taco aa hai letah, “Me-ing cawh tongbai rai letah cang seh, lakhing rai letah cang seh aa chia tei maw? Me-ing tung letah chia bei he ceh maw?
21 Jesus também lhes disse:
22 No thlangpaw hming vytei cawh palang thlu cang a he ka, bakhupaw hming vytei cawh a langhai tah chuakhui a cang he a.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Thuinah nawkho a hnuipaw maikaw tah ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 A rei vypaw cawh, “Naa thuipaw khah a chaw teitah pacang my lo! Naa hmangpaw neh ná khei neh kaw cang he ceh ka, alai vy tahmai a ca neh he a.
24 Então lhes disse:
25 A hnuipaw cawh peh vy cang a ka, a hnui lypaw cawh a hnuitlakangpaw tei hmai khah lah pah a cang a,” tatah a tah he.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Zisu tah, “Khazing painah raang cawh cawngsaw pakheh tei a ly letah thleci a vapaw hratah a cang.
26 Jesus disse ainda:
27 Ching le zai, a i tah cang seh, a hraw tah cang seh, thleci cawh ama teitah ka cy ka, ka chang ka, canghrasala, zekhatamaw a cang tahpaw hnih be.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Alui tah ama teitah saze a chuasah. A hmetaw tah a kung, a pazui tah a thuisu, taico achang tatah a chuasah he.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Hre a zaw cangkawleh sahaw cawh a lah ka, a aw he,” tatah a tah.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Zisu tah a rei vypaw bia cawh, “Khazing painah raang cawh zekhatamaw a lo? Zekhatamaw kaa tawching a?
30 Disse mais:
31 Alui letei cingpaw thleci vytei letah a chia caipaw aihrang ci khatah a lopaw a cang.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Alui letah ling he ka, a ka chang tih taco buichung thleci hrong letah a kung alaicaipaw tah a ka tua. A caibai zong alaipaw pui a cangnah cawtah pavaw zong tah a ningde letah a cawng tei he,” tatah a tah he.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Ma hapaw tawchingnah bia khah Zisu tah hmang ka, aa hnithai khynah zé tah Khazing bia khah a cawngpah he.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Tawchingnah bia hmang lytah aaning sahlo cawh cawngpah bang bei he. Canghrasala a hningzuitu sahlo khatah aaning teitah aa ungning tah zezong a chingpase kaw tei he.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ma ning zailang leco, Zisu tah a hningzuitu sahlo cawh, “Raechai lang sei he peh,” tatah a tah he.
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Zawpui cawh seisai he ka, Ama a ungnah tuilawng khei aa seikhui. Ma leco tuilawng hringpaw zong a ung hrah he.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Thlichia cawh a hrang caimang ka, tuileh cawh tuilawng chunglang tai a nae pai leimeinah cawtah tuilawng cawh tui lang a phung daimang.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Zisu cawh tuilawng a lei lang lekhei ung ka, a tynah dyching lekhei a ihning thlang. A hningzuitu sahlo taco va patho he ka, “Cawngpahtu tui lang kaa tlápaw heh na ze a ca pui bei maw?” tatah aa tah.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Zisu cawh ka tho ka, thli cawh a hrangso. Taico, tuileh cawh, “De! A cali!” a tah. Mataico, thli cawh de ka, tuileh cawh a cali he.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Taico, Ama taco a hningzuitu sahlo cawh, “Zecawtamaw ma reiro co naa ci? Zingnah hnui ting bei he ceh maw?” tatah a tah he.
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 A hningzuitu sahlo cawh ci ngetei he ka, “Ma heh zehapaw cawngsaw maw a cang? Thli le tuileh tahmai a bia aa nge thlangpaw heh!” tatah aaning le aaning cawh aa tah he.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.