Marcos 4

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ma khy taico ning hringpaw leco Zisu tah Galili tuiping kae lekhei a cawngpah he. Ama a pahmo sopaw cawngsaw khah aa hlutunah cawtah tuilawng chunglang a nae ka, a ty ka, tuili lang a seisah. Ma chung vytei cawh zawpuipaw khah ngaekang letah a ung thlang he.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Hming hlupui khah tawchingnah bia tah cawngpah he ka, tawchingnah bia sangkheh a chingpaw he cawh,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ngetua hmai o! Ly a tuapaw pakheh cawh thleci va pawtah ly lang a sei.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Thleci a va leimeining takhei a chy cawh lang kae letah tlah ka, pavaw sahlo tah a va zy he ka, aa khi thlu thah he.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 A chy cawh alui apawnah lungda letah tlah he ka, alui a pawnah cawtah sungkheh teitah a ka cy he.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Canghrasala ning va tha ka, a ai tih he tah thahrang aa thlah lynah cawtah a ro palang thah he.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A chy cawh ahling hrong letah tlah he ka, ahling cawh ka chang ka, a diseh thlu caw he tah saze vui bei he.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Canghrasala a chy cawh alui a chahnah letah aa tlah. Ka cy he ka, ka chang he ka, a zaw tihtah a saze cawh a leh songthung, a leh songruh, a leh zakhé tahmai a vui,” a tah he.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Taico, Zisu tah aa hai letah, “Thuinah nawkho a hnuipaw taco ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Ma khy taico Zisu cawh Ama teitah a ungning takhei apostol pahrawhluihning le a kaekang letei a pahmopaw ahringpaw cawngsaw sahlo takhei tawchingnah bia a silang khah aa hae.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Zisu tah, “Naaning cawh Khazing painah raang biaparuh hni khynah khah peh na cang thah he ceh. Canghrasala, alailang tei a ungpaw sahlo duitei cawh zezong khah tawchingnah bia tah ching a cang he.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Macawtaco,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Taico Zisu tah aa hai letah, “Ma tawchingnah bia heh hnih thai bei he ceh maw? Ma heh hmai naa hni ly caco zekhatamaw tawchingnah ahringpaw sahlo cawh naa hni thai a?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ly a tuapaw tei a vapaw thleci cawh Khazing bia heh a cang.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Meh thaikheh cawh lang letei a tlahpaw thleci sahlo khatah a lo he. Bia khah aa thui cangkawleh Setan cawh a vong ka, aa chung letei vapaw bia cawh a lah pah thah he.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Ahringpaw cawh lungda cung letei a tlahpaw thleci sahlo khatah a lo he. Khazing bia aa thui cangkawleh lunglawng teitah aa cyhlang.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Canghrasala, thahrang aa thlah lynah cawtah khua sy parui bei he. Khazing bia rawng tah ruhanah le hrehnah a chua tihtah a pohly palang he.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ahringpaw meh thaikheh cawh ahling hrong letei a tlahpaw thleci khatah a lo he. Khazing bia cawh aa thui thlang,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 canghrasala, khazaw lung reithuinah le hnuirung dunah le a hringhrepaw dunah vytei tah thawngchawbia khah pazai thah ka, a thui thuisah khy be.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Canghrasala ahringpaw cawngsaw thaikheh cawh alui a chahnah letei a tlahpaw thleci khatah a lo he. Khazing bia cawh thui he ka, cyhlang he ka, thuisu cawh a leh songthung, a leh songruh a leh zakheh tai hmai a vui he,” tatah a tah.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Zisu taco aa hai letah, “Me-ing cawh tongbai rai letah cang seh, lakhing rai letah cang seh aa chia tei maw? Me-ing tung letah chia bei he ceh maw?
21 E disse-lhes: Vem,
22 No thlangpaw hming vytei cawh palang thlu cang a he ka, bakhupaw hming vytei cawh a langhai tah chuakhui a cang he a.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Thuinah nawkho a hnuipaw maikaw tah ma bia heh thui he seh,” tatah a tah.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 A rei vypaw cawh, “Naa thuipaw khah a chaw teitah pacang my lo! Naa hmangpaw neh ná khei neh kaw cang he ceh ka, alai vy tahmai a ca neh he a.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 A hnuipaw cawh peh vy cang a ka, a hnui lypaw cawh a hnuitlakangpaw tei hmai khah lah pah a cang a,” tatah a tah he.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Zisu tah, “Khazing painah raang cawh cawngsaw pakheh tei a ly letah thleci a vapaw hratah a cang.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ching le zai, a i tah cang seh, a hraw tah cang seh, thleci cawh ama teitah ka cy ka, ka chang ka, canghrasala, zekhatamaw a cang tahpaw hnih be.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Alui tah ama teitah saze a chuasah. A hmetaw tah a kung, a pazui tah a thuisu, taico achang tatah a chuasah he.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Hre a zaw cangkawleh sahaw cawh a lah ka, a aw he,” tatah a tah.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Zisu tah a rei vypaw bia cawh, “Khazing painah raang cawh zekhatamaw a lo? Zekhatamaw kaa tawching a?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Alui letei cingpaw thleci vytei letah a chia caipaw aihrang ci khatah a lopaw a cang.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Alui letah ling he ka, a ka chang tih taco buichung thleci hrong letah a kung alaicaipaw tah a ka tua. A caibai zong alaipaw pui a cangnah cawtah pavaw zong tah a ningde letah a cawng tei he,” tatah a tah he.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ma hapaw tawchingnah bia khah Zisu tah hmang ka, aa hnithai khynah zé tah Khazing bia khah a cawngpah he.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Tawchingnah bia hmang lytah aaning sahlo cawh cawngpah bang bei he. Canghrasala a hningzuitu sahlo khatah aaning teitah aa ungning tah zezong a chingpase kaw tei he.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ma ning zailang leco, Zisu tah a hningzuitu sahlo cawh, “Raechai lang sei he peh,” tatah a tah he.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Zawpui cawh seisai he ka, Ama a ungnah tuilawng khei aa seikhui. Ma leco tuilawng hringpaw zong a ung hrah he.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Thlichia cawh a hrang caimang ka, tuileh cawh tuilawng chunglang tai a nae pai leimeinah cawtah tuilawng cawh tui lang a phung daimang.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Zisu cawh tuilawng a lei lang lekhei ung ka, a tynah dyching lekhei a ihning thlang. A hningzuitu sahlo taco va patho he ka, “Cawngpahtu tui lang kaa tlápaw heh na ze a ca pui bei maw?” tatah aa tah.
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Zisu cawh ka tho ka, thli cawh a hrangso. Taico, tuileh cawh, “De! A cali!” a tah. Mataico, thli cawh de ka, tuileh cawh a cali he.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Taico, Ama taco a hningzuitu sahlo cawh, “Zecawtamaw ma reiro co naa ci? Zingnah hnui ting bei he ceh maw?” tatah a tah he.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 A hningzuitu sahlo cawh ci ngetei he ka, “Ma heh zehapaw cawngsaw maw a cang? Thli le tuileh tahmai a bia aa nge thlangpaw heh!” tatah aaning le aaning cawh aa tah he.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.