Marcos 11

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jerusalem lang a va nae myca he ka, Oliv tlaang letah a ungpaw Bethfes le Bethani khua aa phah tihtah Zisu tah a hningzuitu pahning khah a seisah hlang he.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Aa hai letah, “Naa hme khua lekhei va seí la, khuachung naa nae cangkawleh he ceh ahotahmai aa ke bang lypaw la teitei a hrai thlangpaw khah naa hmuh a. A rui khah thlang he ceh ka, ma lang heh naa va hrui a.
2 com a seguinte ordem:
3 Pakheh kheh tah, ‘Ze rua tamaw ma hrakhei naa tua?’ aa ca tah caco he, ‘Abuipaw tah a hia, ma lehei a va chia kaw palang a,’ tatah tah my lo,” a tah he.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Mataico va seí he ka, langpui kae letei ing a hawkaw tung letei aa hrai thlangpaw, la teitei cawh aa hmuh.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 A rui aa thlang ning takhei aa kae letei a dawpaw sahlo tah hmuh he ka, “Zemaw la teitei rui khah naa thlang?” tatah aa tah he.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Zisu tei a chingpaw he hrakhei chai he ka, cawngsaw sahlo taco seikhui thlang o, aa tah he.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 La teitei cawh Zisu kung va tlung khui he ka, a cung letah aa pai sahlo dae he ka, Zisu tah a ke.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Taico cawngsaw hlupui tah langpui leco aa pai sahlo phaw he ka, mehthaikheh cawh lyraang letei chingbu khah va chaw he ka, aa phaw pah hrah.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Mataico, a hmelang tei a seipaw sahlo le, a hninglang tah a zuipaw sahlo taco,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Kaa mapaw, David painah raang, a va tlung leimeipaw cawh bonghnang song tah ung ky seh.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Zisu cawh Jerusalem khuapui lang a nae ka, behnah ing lang khah a va seí. Zezongpui khah ming ka, canghrasala zailang a cang thah cawtah piathlah kaw ka, a hningzuitu pahrawhluihning khakhei Bethani khua lang aa sei kaw.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 A ningthlamongpaw cawh Bethani khua taitah aa piathlah ning takhei Zisu cawh a ngai a di.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Langpa tah thuiku kung a bu a chaw ngeteipaw khah va hmuh ka, a thui ung maw tahpaw ming pawtah a va seihno. Canghrasala a va phah tih taco, a thui tih cai a cang lynah cawtah a hnaw tah cy ly co zehmai hmuh be.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Mataico thuiku kung khah, “Ahotahmai tah na thui ca e khawh kheh he seh,” tatah a tah. Ma bia a reipaw cawh a hningzuitu sahlo zong tah aa thui.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Zisu cawh Jerusalem khuapui a va phah tihtah behnah ingdung chunglang khah a va nae. Behnah ing letei hming a zuapaw sahlo le a copaw sahlo khah tingchua thlu he ka, tangka a thlaipaw sahlo aa cabuai le thury a zuapaw sahlo aa dyching sahlo khah a palehly thlu he.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Zua ruapaw hming khah behnah ingdung cahrong tah tlelai khah ahohmai sai bei he.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Taico aaning sahlo a cawngpah ning he tah a reipaw cawh, “Capathai letah ma hrahei cia cang bei maw?
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Tlangbui macang sahlo le phungbia cawngpahtu sahlo taco ma bia cawh thui he ka, Ama khah thaw khy nápaw langpui hui hrang aa patho. A cawngpahnah takhei ming zawpui aa lung khah tong tu ka, macawtaco Ama khah aa ci.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Zailang a va chua tihtah Zisu le a hningzuitu sahlo cawh khuapui chung taikhei a piathlah he.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 A ningthlamongpaw mongdi tah aa seipai khei thuiku kung cawh a hrang tai a ro thahpaw khah aa hmuh.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piter tah a thui thlang cawtah Zisu hai leco, “Cawngpahtu, mingtua, chia na sahpaw thuiku kung kheh a ro thlu thah khi,” tatah a tah.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Zisu tah, “Khazing khah zing my lo.
22 Jesus respondeu:
23 Biahmuisui ka ca ching he. Pakheh kheh tah ma tlaang heh, ‘Sei la, rili chung lang a va thlah,’ tah seh la, lung langlo tah ung lytah a reipaw khah a zing caco, ma hraco tuapah a cang a.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Macawtaco ka ca ching he, thlawchang tah naa haepaw khah kaa hmuh thah tatah naa zing caco, ma cawh peh na cang a he ceh.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Mataico, thlawchang tah na daw tihtah na cung letei hmingchahly aa tuapaw maikaw khah ngethai la, ma pawsui co vaicung letei a ungpaw na Paw Khazing tah na suanah vytei khah a ca ngethai hrah a.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Canghrasala, cawngsaw hringpaw suanah khah na ngethai ly caco, vaicung letei na Paw Khazing tah na suanah khah ca ngethai hrah a be,” tatah a chai.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Jerusalem lang khah va tlung kaw he ka, Zisu cawh behnah ingdung chung letei a khiakaly ning tah tlangbui macang sahlo le phungbia cawngpahtu sahlo le macang sahlo khah Ama khatah a vong he.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Aaning taco, “Ze nawhnuiná tamaw ma hming sahlo heh na tua? Ahomaw ma hming sahlo heh tua pawtah nawhnuinah a ca pei?” tatah aa hae hri.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Zisu tah, “Bia sangkheh ka ca hae tua hrá he a. Pa palei la, ma hming sahlo heh zehapaw nawhnuinah tamaw ka tua tahpaw ka ca ching hrá he a.
29 Jesus respondeu:
30 Johan tah baptisma cangsahnah naw a hnuipaw khah vaicung taitah maw, cawngsaw taitah maw? Pa ching tua o,” tatah a palei he.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Reisia he ka, “Vaicung taitah tah my peh seh la, ‘A cang caco zecawtamaw Johan cawh naa zing be?’ a ma tah a.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Canghrasala, ‘Cawngsaw taitah,’ kaa tah a maw?” tatah aa reisia. Aaning tah zawpui khah aa ci he, zemaw tah pawco cawngsaw maikaw tah Johan cawh Khazing khuavang hmuisui a cang tatah aa tah.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Macawtaco Zisu khatah, “Hnih bei peh,” tatah aa tah.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.