Marcos 11

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jerusalem lang a va nae myca he ka, Oliv tlaang letah a ungpaw Bethfes le Bethani khua aa phah tihtah Zisu tah a hningzuitu pahning khah a seisah hlang he.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 Aa hai letah, “Naa hme khua lekhei va seí la, khuachung naa nae cangkawleh he ceh ahotahmai aa ke bang lypaw la teitei a hrai thlangpaw khah naa hmuh a. A rui khah thlang he ceh ka, ma lang heh naa va hrui a.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Pakheh kheh tah, ‘Ze rua tamaw ma hrakhei naa tua?’ aa ca tah caco he, ‘Abuipaw tah a hia, ma lehei a va chia kaw palang a,’ tatah tah my lo,” a tah he.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Mataico va seí he ka, langpui kae letei ing a hawkaw tung letei aa hrai thlangpaw, la teitei cawh aa hmuh.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 A rui aa thlang ning takhei aa kae letei a dawpaw sahlo tah hmuh he ka, “Zemaw la teitei rui khah naa thlang?” tatah aa tah he.
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Zisu tei a chingpaw he hrakhei chai he ka, cawngsaw sahlo taco seikhui thlang o, aa tah he.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 La teitei cawh Zisu kung va tlung khui he ka, a cung letah aa pai sahlo dae he ka, Zisu tah a ke.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Taico cawngsaw hlupui tah langpui leco aa pai sahlo phaw he ka, mehthaikheh cawh lyraang letei chingbu khah va chaw he ka, aa phaw pah hrah.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Mataico, a hmelang tei a seipaw sahlo le, a hninglang tah a zuipaw sahlo taco,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Kaa mapaw, David painah raang, a va tlung leimeipaw cawh bonghnang song tah ung ky seh.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Zisu cawh Jerusalem khuapui lang a nae ka, behnah ing lang khah a va seí. Zezongpui khah ming ka, canghrasala zailang a cang thah cawtah piathlah kaw ka, a hningzuitu pahrawhluihning khakhei Bethani khua lang aa sei kaw.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 A ningthlamongpaw cawh Bethani khua taitah aa piathlah ning takhei Zisu cawh a ngai a di.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Langpa tah thuiku kung a bu a chaw ngeteipaw khah va hmuh ka, a thui ung maw tahpaw ming pawtah a va seihno. Canghrasala a va phah tih taco, a thui tih cai a cang lynah cawtah a hnaw tah cy ly co zehmai hmuh be.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Mataico thuiku kung khah, “Ahotahmai tah na thui ca e khawh kheh he seh,” tatah a tah. Ma bia a reipaw cawh a hningzuitu sahlo zong tah aa thui.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Zisu cawh Jerusalem khuapui a va phah tihtah behnah ingdung chunglang khah a va nae. Behnah ing letei hming a zuapaw sahlo le a copaw sahlo khah tingchua thlu he ka, tangka a thlaipaw sahlo aa cabuai le thury a zuapaw sahlo aa dyching sahlo khah a palehly thlu he.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Zua ruapaw hming khah behnah ingdung cahrong tah tlelai khah ahohmai sai bei he.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Taico aaning sahlo a cawngpah ning he tah a reipaw cawh, “Capathai letah ma hrahei cia cang bei maw?
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Tlangbui macang sahlo le phungbia cawngpahtu sahlo taco ma bia cawh thui he ka, Ama khah thaw khy nápaw langpui hui hrang aa patho. A cawngpahnah takhei ming zawpui aa lung khah tong tu ka, macawtaco Ama khah aa ci.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Zailang a va chua tihtah Zisu le a hningzuitu sahlo cawh khuapui chung taikhei a piathlah he.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 A ningthlamongpaw mongdi tah aa seipai khei thuiku kung cawh a hrang tai a ro thahpaw khah aa hmuh.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Piter tah a thui thlang cawtah Zisu hai leco, “Cawngpahtu, mingtua, chia na sahpaw thuiku kung kheh a ro thlu thah khi,” tatah a tah.
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Zisu tah, “Khazing khah zing my lo.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Biahmuisui ka ca ching he. Pakheh kheh tah ma tlaang heh, ‘Sei la, rili chung lang a va thlah,’ tah seh la, lung langlo tah ung lytah a reipaw khah a zing caco, ma hraco tuapah a cang a.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Macawtaco ka ca ching he, thlawchang tah naa haepaw khah kaa hmuh thah tatah naa zing caco, ma cawh peh na cang a he ceh.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Mataico, thlawchang tah na daw tihtah na cung letei hmingchahly aa tuapaw maikaw khah ngethai la, ma pawsui co vaicung letei a ungpaw na Paw Khazing tah na suanah vytei khah a ca ngethai hrah a.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Canghrasala, cawngsaw hringpaw suanah khah na ngethai ly caco, vaicung letei na Paw Khazing tah na suanah khah ca ngethai hrah a be,” tatah a chai.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Jerusalem lang khah va tlung kaw he ka, Zisu cawh behnah ingdung chung letei a khiakaly ning tah tlangbui macang sahlo le phungbia cawngpahtu sahlo le macang sahlo khah Ama khatah a vong he.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Aaning taco, “Ze nawhnuiná tamaw ma hming sahlo heh na tua? Ahomaw ma hming sahlo heh tua pawtah nawhnuinah a ca pei?” tatah aa hae hri.
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Zisu tah, “Bia sangkheh ka ca hae tua hrá he a. Pa palei la, ma hming sahlo heh zehapaw nawhnuinah tamaw ka tua tahpaw ka ca ching hrá he a.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Johan tah baptisma cangsahnah naw a hnuipaw khah vaicung taitah maw, cawngsaw taitah maw? Pa ching tua o,” tatah a palei he.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Reisia he ka, “Vaicung taitah tah my peh seh la, ‘A cang caco zecawtamaw Johan cawh naa zing be?’ a ma tah a.
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Canghrasala, ‘Cawngsaw taitah,’ kaa tah a maw?” tatah aa reisia. Aaning tah zawpui khah aa ci he, zemaw tah pawco cawngsaw maikaw tah Johan cawh Khazing khuavang hmuisui a cang tatah aa tah.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Macawtaco Zisu khatah, “Hnih bei peh,” tatah aa tah.
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.