Lucas 8

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ma khy taico Zisu cawh khuapui le khuatei tlawnglai longmang ka, Khazing painah raang kong thawngchawbia cawh a y khui lai. A hningzuitu pahrawhluihning khah Ama khatah a sei hrah he.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Canu thaikheh, a sawnah taitah a dangsahpaw sahlo le thlawpaw pialuipaw a papia pahpaw he sahlo zong Ama khatah a ung he. Ma canu sahlo hrong leco thlawpaw pialuipaw sangsarih a papia pahpaw Mari (Makdalin aa tahpaw) le,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Herod cho a mingkaitu Kuza a nupuino Joana le Susana le ahringpaw sahlo a cang he. Ma sahlo cawh aaning aa hnuicho teitah Zisu le a hningzuitu sahlo a bawkhangpaw a cang he.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Khua keh ná tah mehnung hlupui Zisu khatah a vong he ka, a pahmo ning he takhei ma tawchingnah bia heh a ching he.
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Ly a tuapaw pakheh cawh thleci va pawtah ly lang a sei. Thleci a va leimeining takhei a chy cawh lang kae letah tlah ka, cawngsaw tah aa phe tah ci he ka, pavaw sahlo tah aa khi thlu thah he.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 A chy cawh lungda letah tlah he ka, aa ka cy tihtah aa thahrang aa thlah nápaw alui a pacingpaw a ung lynah cawtah a ro kaw palang thah he.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 A chy cawh ahling hrong letah tlah he ka, ahling khaco cyhrui he ka, ahling taco a diseh thah he.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 A chy cawh alui chahnah letah tlah ka, ka cy ka, a thuisu tua ka, a vapaw navy tah a leh zakheh tah a hlu vy a chuh.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 A hningzuitu sahlo taco ma tawchingnah bia silang cawh aa hae hri.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Zisu tah aa hai leco, “Khazing painah raang biaparuh hni khynah cawh peh na cang thah he ceh. Canghrasala, ming hringpaw hai leco tawchingnah bia tah ka rei. Macawtaco,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Tawchingnah bia silang cawh ma heh a cang. Thleci cawh Khazing bia heh a cang.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Langpui letei a tlahpaw sahlo cawh bia cawh thui he ka, Setan khah a vong ka, zing tah pachah aa cang ly nápawtah bia cawh aa lungchung taitah a lah pah he.
12 e os que
13 Lungda cung letei a tlahpaw sahlo cawh Khazing bia cawh thui he ka, lunglawng teitah aa cyhlang. Canghrasala, thahrang hnui bei he. Aa zingnah cawh sungkheh tei cai caw longlong cang ka, ruhanah a chua tihtah a pohly palang he.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Ahling hrong letei a tlahpaw thleci sahlo asilang cawh Khazing bia cawh thui he ka, canghrasala tungtuh khuasahnah lungreithuinah le rungnah le anawngnah tah diseh kaw thlu he katei, aa pui a tling thai lypaw cawngsaw sahlo khah a cang he.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Canghrasala, alui a chahnah letei a tlahpaw sahlo cawh lung hmuisui teitah Khazing bia cawh thui he ka, a tle he ka, a thuisu a tuanah tai teria teitah aa zuipaw cawngsaw sahlo khah a cang he,” a tah.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 Zisu taco, “Ahotahmai tah me-ing a vang tihtah lakhing rai letah maw abai rai letah maw chia bang be. Ing chung lang a naepaw maikaw tah a khaipaw aa hmuh khy nápawtah me-ing tung letah aa chia tei.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Palang ly rua pawtah nopaw hming zehmai ung be. Taico hni ly rua pawtah paphipaw zehmai ung be, palangsah thlu a cang a.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Macawtaco naa nawthliapaw khah achaw teitah pacang my lo. A hnuipaw cawh peh vy cang a he ka, a hnui lypaw cawh a hnuitlakangpaw tatei a rawhpaw hmai khah lah pah a cang a,” tatah a tah.
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Taico, Zisu a no le a uny sahlo cawh Ama khah a tong rua pawtah a vong he. Canghrasala, cawngsaw aa hlutunah cawtah a va nae khy bei he.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Cawngsaw pakheh tah Zisu cawh, “Na no le na uny sahlo tah a tong ca du he ka, khunglai letah a daw thlang he,” tatah a ching.
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Zisu taco, “Khazing bia thui ka, a zuipaw sahlo heh ka no le ka uny sahlo cawh a cang he,” tatah a palei.
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ningkheh cawh Zisu tah a hningzuitu sahlo cawh, “Galili tuiping raechai lang sei he pei,” a tah he. Macawtaco tuilawng chunglang cawh a nae he ka, aa sei.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Tuilawng tah aa seilai leimeining taco Zisu cawh a ihning. Tuiping leco thlichia a va hrang ka, aa lawng cawh tui lang a nong thlu daimangnah cawtah ciphang ngetei tah a ung he.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 A hningzuitu sahlo tah Ama cawh va patho he ka, “Hruitupaw, Hruitupaw, tui lang kaa tlah thlu he peh hi,” tatah aa tah.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 “Naa zingnah cawh zeletamaw a ung thlu?” tatah a hningzuitu sahlo cawh a tah he.
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Galili tuiping raechai lang letei a ungpaw he Gerasin raang cawngsaw sahlo aa ungnah cawh aa va phah.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Zisu cawh ngaekang lang a cungthlah cangkawleh ma khua letei a ungpaw khachia tei a tlepaw cawngsawpaw taco a va tong. Ma cawngsawpaw heh a thlekalong tei a ungpaw, ing letah zong a ung lypaw, thlaikung letah a ungteipaw a cang.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Zisu a hmuh cangkawleh sang ka, a phehrang leco a bawh ka, a thangpui tah a y. “Cungnungcai Khazing Sawcapaw, Zisu, kama khatah zemaw na dupaw a ung? Pa hreh haitei kheh tatah ka ca naw,” a tah.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 A chung letei thlawpaw pialuipaw khah ka pia tatah Zisu tah bia a peh cawtah khei a cang. Ma paw cawh uihlupui khachia taco, a hraipakingnah cawtah a kih le a phe letah bahrairui tah khi he ka, aa vai. Bahrairui tah aa hrai naná teitah chehchung thlu ka, khachia taco lyraangpaw lang a tingchua tei.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Zisu tah, “Na ming ahomaw?” tatah a hae.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Taico khachia sahlo taco, Zisu cawh a ping thai lypaw khobatlung lang ma thlah haitei kheh tatah aa naw canei leimei thlang.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Aa kae tlangpa lekhei lawh a e leimeipaw voh rungpui ung he ka, khachia sahlo taco Zisu cawh ma voh rung sahlo aa chunglang kheh a ma naesah thlang, tatah naw he ka, Zisu tah a naesah he.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Khachia sahlo cawh ma cawngsawpaw chung taico piathlah he ka, voh chunglang cawh a nae he. Voh rungpui sahlo cawh tuiping lang a zythlah he ka, a thi thlu he.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Voh rungpui a mingkaitu sahlo taco ma hming vytei cawh aa hmuh tihtah sai tlamang he ka, khuapui chung le khuatei lekhei aa rei lai.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Taico zawpui sahlo cawh piathlah he ka, zehratamaw a cang tahpaw khah ming rua pawtah a sei he. Zisu kung aa va tlung tihtah khachia sahlo tei, aa piasaipaw cawngsawpaw khah aa va hmuh. Lungsing teitah caise a tua katei, Zisu kae letah a za tythlangpaw khah aa hmuh. Macawtaco aa ci ngetei.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 A hmuhpaw cawngsaw sahlo taco, khachia sahlo tei aa tlepaw cawngsawpaw a dangnah kong khah cawngsaw hringpaw aa ching lai he.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Mataico Gerasin raang letei a ungpaw cawngsaw vytei taco aa ci tunah cawtah Zisu khah aa raang taitah piathlah a pawtah aa naw. Macawtaco tuilawng chunglang cawh a nae ka, a sei.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Khachia sahlo tei aa piasaipaw cawngsawpaw taco, “Nama khatah ka seilai hrá a,” tatah naw ka, canghrasala, Zisu taco kawsah kaw ka, a hai leco,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ing lang a dih la, Khazing tah zetlua tamaw na cawtah hming a ca tuapah tahpaw khah va ching hri law,” a tah. Mataico cawngsawpaw cawh piathlah ka, Zisu tah zetlua tamaw a cawtah hming a tuapah tahpaw khah khua cawngsaw vytei cawh a ching he.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Zisu cawh a va kaw kaw tihtah cawngsaw hlupui tah dai he ka, aaning sahlo cawh a va tlungpaw a heh thlangpaw a cang he.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Taico Jaira aa tahpaw synagog a uhtu cawh a vong. Zisu a phehrang leco a bawh ka, a ing lang a vong rua pawtah a naw.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 A sawcanu hnuitlakangpaw, kung hrawhluihning a tah no cawh a thih daimangnah cawtah a cang.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ma leco canu pakheh kung hrawhluihning chung a thi a chuh no ung ka, a hnuicho vytei sibui letah pachang thlu thah ka, ahotahmai dangsah khy bei he.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Zisu a hninglang tah a vong ka, a pai dong cawh tong ka, ma cangkaw leco, a thi cawh a kih.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 “Ahomaw a pa tong?” tatah Zisu tah hae he ka, aa dawngkasawny teitah ca tong bei peh aa tah.
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Canghrasala, Zisu tah, “Pakheh kheh tah a pa tong, ka chung taitah hmingtuakhynah a pia, ma rawng taco ka hni,” a tah.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Mataico canuno taco Zisu tah a pa hni myca tahpaw a hni tihtah a thlawzawng ka, a phehrang leco a bawh ka, zawpui hme leco a cangnah silang le sung sungkheh tah a dangnah kong khah a ching.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Mataico Zisu tah a hai leco, “Ka sawcanu, na zingnah tah a ca dangsah, de teitah va seí my lo,” a tah.
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Zisu tah bia a rei leimei ning taco, synagog a uhtu Jaira ing taico cawngsaw pakheh a vong ka, “Na sawcanu cawh a thi thah, cawngpahtu heh hnahnawh du khawh kheh,” a tah.
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ma bia cawh Zisu tah thui ka, Jaira hai letaco, “Na thlawzawng kheh seh, zing la, na sawcanu cawh a dang a,” tatah a tah.
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Jaira ing cawh a va phah tihtah Piter le Johan le Jeims le nyno a no le a paw tah cy ly co ahohmai ing chunglang a naesah bei he.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Ma chung vytei cawh cawngsaw hringpaw taco nyno cawh ngechia tah aa cawkhui leimei. Zisu tah, “Cah tua khe o, nyno heh a thih tlung be, a ihning hi!” tatah a tah he.
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 A thi tahpaw aa hni thlangnah cawtah khei Zisu cawh aa hnuiso.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Canghrasala, Zisu tah nyno cawh a kiá tah tle ka, “Ka sawcanu, tho law,” a tah.
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 A thlawpaw cawh va kaw kaw ka, ma cangkaw leco, nyno cawh a ka dawchua. Taico Zisu tah aaning sahlo cawh nyno heh e ruapaw sangkheh kheh pei my lo, tatah a ching he.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 A no le a paw cawh aa khuarawha thlang ka, canghrasala, Zisu tah aaning cawh hming ungzia khah ahohmai ching khe lo, tatah a tah he.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.