Lucas 7

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Taico Zisu tah ma bia vytei cawh zawpui thuí tah a rei khy taitah Kapernaum khua lang a sei.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ma leco raebuipaw a saecapaw, a buipaw tei a do ngeteipaw cawh a sah ka, a thi daimang tei.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ma raebuipaw taco Zisu kong cawh a thui tihtah Juda macang thaikheh cawh taw he ka, Zisu cawh a vong seh la, a saecapaw heh va dangsah ky seh tatah va naw law a tah he.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Zisu kung aa va tlung tihtah hmuisui teitah naw he ka, “Ma cawngsaw heh bong tlang a tlahpaw a cang.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Kaa mingphing a dopaw cang ka, kaa synagog zong heh Ama tah a sahpaw a cang,” tatah aa tah.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Macawtaco Zisu cawh aaning khaco a sei.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Macawtaco kama zong nama kha a vong tlangpaw tah a rawh hrah bei neh. Canghrasala bia kaw kheh teitah na rei caco, ka saecapaw cawh a dang thlang a.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Kama zong nawhnuinah rai letah a ungpaw cang neh ka, ka rai letah raekeh sahlo a ung hrah he. Pakheh cawh, ‘Sei,’ tah neh ka, sei ka, pakheh cawh, ‘A vong,’ tah neh ka, a vong. Ka saecapaw cawh, ‘Ma heh tua,’ tah neh ka, a tua thlang,” tatah a chingsah he.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Zisu tah ma bia cawh a thui tihtah a ningang ngetei ka, a va zuipaw he zawpui lang cawh a hui ka, “Biahmuisui ka ca ching he, Israel mingphing chung letah hmai ma tluh zingnah heh hmuh bang bei neh,” a tah he.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Mataico raebuipaw tei a tawpaw sahlo he khah ing aa va phah kaw tihtah a saecapaw khah a dang thahpaw khah aa hmuh.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ma khy cangkaw tei leco, Zisu cawh Nain aa tahpaw khua lang khah a sei. A hningzuitu sahlo le zawpuipaw cawh Ama khatah a sei hrah he.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Khuapui a naenah hawkaw aa phah daimang ning taco mehthi rawh a ka songlai he ka, mehthi cawh lahmeno a hnuitlakangpaw sawcapaw a cang. Khuachung cawngsaw zawpui zong a no khatah a ka seilai hrah he.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Abuipaw tah lahmeno cawh a hmuh tihtah ningdo ngetei ka, “Cah kheh,” tatah a tah.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Taico ka ke thlah ka, rawh kong cawh va tong ka, rawh kong a pupaw sahlo cawh a daw thlang he. “Satle, tho law, ka ca tah,” tatah a tah.
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mehthi cawh a ty ka, bia a ka rei. Taico Zisu tah a no cawh a peh kaw.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Aa dawngkasawny tah ci he ka, aa ningang pai tah ka, Khazing khah aa reithai. “Kaa hrawng letah Khazing khuavang rungnawpaw a va paly hi, Khazing cawh a cawngsaw sahlo bong rua pawtah a vong myca hi!” aa tah.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ma Zisu kong heh Judia raang pungpaluh le a kaekang raang lekhei a thang thlu.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Johan hningzuitu sahlo taco ma konglang vytei khah Johan cawh aa ching. Johan tah a hningzuitu pahning khah y he ka,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Abuipaw khatah ma bia heh hae rua pawtah a taw he. “Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?” tatah a va tahsah he.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ma cawngsaw sahlo cawh Zisu kung aa va tlung tihtah a hai leco, “Baptisma peitu Johan tah, ‘Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?’ tatah nama hae rua pawtah a ma sia,” tatah aa tah.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ma ningcai ceingei leco Zisu tah a sahpaw le a dang lypaw mehlupui le thlawpaw pialuipaw tei a tlepaw sahlo he cawh dangsah he ka, a mehcopaw zong khah khua a hmuhsah kaw he.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Zisu tah Johan tei a va tawpaw he sahlo hai leco, “Va sei kaw la, naa hmuhpaw le naa thuipaw heh Johan cawh va ching my lo. Mehco sahlo tah khua aa hmuh, a songbepaw zong lang a sei he, thinghmuihri a ingpaw sahlo zong dang he ka, a naw a pangpaw sahlo tah khua aa thui. A thipaw zong tho kaw he ka, mehsisah zong tah thawngchawbia aa thui myca.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Kama ka kong letei lung langlo tah a ung lypaw cawngsaw cawh bonghnang a ting,” tatah a palei he.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Johan tei a tawpaw sahlo aa sei khy taico Zisu tah zawpui sahlo hai leco Johan konglang khah a ching he. “Ze ming ruapaw tamaw raangcaa lang naa sei? Thli tei a taikalypaw tuiphi kung ming ruapaw tamaw?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ma hratei a cang ly caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Chaichi chaw a tuapaw cawngsaw ming ruapaw tamaw? Cang tlung be, chaichi amai a rupaw a tua katei, hmingchaw sangsaw a hnuipaw he cawh siangpahrang ing letah pui aa ung ky caw!
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 A cang caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Khazing khuavang ming ruapaw tamaw? A cang, Khazing khuavang navy tah a lai vypaw kong ka ca ching he.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ma heh Khazing bia letei ciapaw Ama a kong cawh a cang,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ka ca ching he hi, canu tei sahpaw saw leco Johan navy tah alai vypaw ahohmai ung bei he, canghrasala Khazing painah raang letei a chia caipaw hmai heh Johan navy tah alai vy,” a tah.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Cawngsaw vytei ngungkhui a kheipaw sahlo takhei hmai, Zisu bia cawh aa thui tihtah Khazing langpui a ding tahpaw khah aa lung a tling. Zemaw tah pawco, aaning sahlo cawh Johan tei baptisma a peh ciapaw sahlo aa cangnah cawtah a cang.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Canghrasala, Farasi le phungbia a thai ngeteipaw sahlo he taco Khazing tei aa cawtah khua a khang pahpaw he khah aa ei. Zecawtamaw tatah aaning sahlo cawh Johan baptisma hmai a cang balang bei he.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Zisu tah, “Atochai cawngsaw heh zekhatamaw ka tawching he a? Zekhamaw a lo he?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Aaning sahlo cawh chodo tlang letei a ty thlangpaw nyheh sahlo khatah a lo he.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Zecawtamaw tatah baptisma peitu Johan cawh va chuh ka, very e lytah le misurhang ding lytah ung ka, ‘Khachia tah a pahrang,’ tatah naa tah.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Cawngsaw Sawcapaw a vong ka, e ka, ding ka, ‘Ding le e suipaw a pacang, mehsua sahlo le ngungkhui a kheitu sahlo vesaw,’ naa tah.
34 O
35 Canghrasala, singnah cawh a hming tuapaw sahlo takhei ahmang takhah a palang,” tatah a tah.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Farasipaw a cangpaw pakheh tah Zisu cawh zaibatui e pawtah a hrui. Macawtaco, Farasipaw ing lang cawh a vaw ka, e pawtah a ty.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Canu pakheh mehsua ngetei no, ma khua letei a ung hrahpaw taco Zisu cawh Farasipaw ing letah zaibatui a e leimei tahpaw khah a thui. Sathy ringthopaw cawh lungrang tuithei khei a va tle.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Taico a hninglang tah a phe hrang leco a daw ka, cah ka, a phe cawh a mehthli tah pacingsah thlu ka, ma khy taico a sang tah hruh ka, a phepazaw cawh hnang ka, ringthopaw cawh a bia.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Zisu zaibatui e a hruipaw Farasipaw taco, ma cawh a hmuh tihtah a lungchung tah, “Ma cawngsaw heh Khazing khuavang a cang caco, a phe a hre leimeipaw heh ahomaw a cang, zehapaw canu maw a cang tahpaw heh a hni ruapaw a cang, mehsua no cang tlung ka,” tatah a pacang.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Zisu taco, “Simon, bia ka ca ching dupaw a ung,” a tah.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Zisu tah, “Cawngsaw pahning tah khalui hnui he ka, pakhehpaw tah ngung tangka 500, pakhehpaw tah ngung tangka songngaw tatah lui aa bah he.
41 Jesus disse:
42 Aa pahning taco aa khalui cawh chang khy va vei lytah aa ung. Macawtaco tangka a hnuitupaw taco a ngethai va vei he. A cang caco, aaning pahning lekhei aho tamaw a do vy a, tatah na rawh?” a tah.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simon taco, “A hlu vy a ngethaipaw khah a cang thly a, tatah ka rawh,” tatah a chai.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Mataico Zisu cawh cawngsawno lang cawh a hui ka, Simon hai leco, “Ma no heh na hmuh maw? Na ing chunglang ka za naening tah phe sinah ruapaw tui pa pei bei ceh. Canghrasala ma cawngsawno tahei co ka phe heh a mehthli tah si ka, a sang tah a hru.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Nama taco pa hnang bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka za naenah taikhei ka phe hnang khah tai be.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Nama taco ka lu letah zong sathy pa thu bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka phe letah ringthopaw a bia.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ma rawng tahei ka ca ching, a suanah a hlu ngeteipaw cawh ngethai a cang myca, macawtaco cawngsawno takhei a do ngetei. Canghrasala, a cawngtei ngethai a cangpaw taco a cawngtei tah a do hrah,” tatah a tah.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Mataico Zisu tah cawngsawno cawh, “Na suanah cawh ngethai a cang thah,” tatah a tah.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Aa hrong letei a ung hrahpaw khuachai sahlo taco, “Suanah hmai a ngethaipaw heh ahomaw a cang?” tatah aaning le aaning khah aa tah he.
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Zisu tah cawngsawno cawh, “Na zingnah tah a ca pachah thah, thlawlung teitah va sei my lo,” tatah a tah.
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.