Lucas 7
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs BKJ
1 Taico Zisu tah ma bia vytei cawh zawpui thuí tah a rei khy taitah Kapernaum khua lang a sei.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ma leco raebuipaw a saecapaw, a buipaw tei a do ngeteipaw cawh a sah ka, a thi daimang tei.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Ma raebuipaw taco Zisu kong cawh a thui tihtah Juda macang thaikheh cawh taw he ka, Zisu cawh a vong seh la, a saecapaw heh va dangsah ky seh tatah va naw law a tah he.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Zisu kung aa va tlung tihtah hmuisui teitah naw he ka, “Ma cawngsaw heh bong tlang a tlahpaw a cang.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Kaa mingphing a dopaw cang ka, kaa synagog zong heh Ama tah a sahpaw a cang,” tatah aa tah.
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Macawtaco Zisu cawh aaning khaco a sei.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Macawtaco kama zong nama kha a vong tlangpaw tah a rawh hrah bei neh. Canghrasala bia kaw kheh teitah na rei caco, ka saecapaw cawh a dang thlang a.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Kama zong nawhnuinah rai letah a ungpaw cang neh ka, ka rai letah raekeh sahlo a ung hrah he. Pakheh cawh, ‘Sei,’ tah neh ka, sei ka, pakheh cawh, ‘A vong,’ tah neh ka, a vong. Ka saecapaw cawh, ‘Ma heh tua,’ tah neh ka, a tua thlang,” tatah a chingsah he.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Zisu tah ma bia cawh a thui tihtah a ningang ngetei ka, a va zuipaw he zawpui lang cawh a hui ka, “Biahmuisui ka ca ching he, Israel mingphing chung letah hmai ma tluh zingnah heh hmuh bang bei neh,” a tah he.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Mataico raebuipaw tei a tawpaw sahlo he khah ing aa va phah kaw tihtah a saecapaw khah a dang thahpaw khah aa hmuh.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ma khy cangkaw tei leco, Zisu cawh Nain aa tahpaw khua lang khah a sei. A hningzuitu sahlo le zawpuipaw cawh Ama khatah a sei hrah he.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Khuapui a naenah hawkaw aa phah daimang ning taco mehthi rawh a ka songlai he ka, mehthi cawh lahmeno a hnuitlakangpaw sawcapaw a cang. Khuachung cawngsaw zawpui zong a no khatah a ka seilai hrah he.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Abuipaw tah lahmeno cawh a hmuh tihtah ningdo ngetei ka, “Cah kheh,” tatah a tah.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Taico ka ke thlah ka, rawh kong cawh va tong ka, rawh kong a pupaw sahlo cawh a daw thlang he. “Satle, tho law, ka ca tah,” tatah a tah.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Mehthi cawh a ty ka, bia a ka rei. Taico Zisu tah a no cawh a peh kaw.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Aa dawngkasawny tah ci he ka, aa ningang pai tah ka, Khazing khah aa reithai. “Kaa hrawng letah Khazing khuavang rungnawpaw a va paly hi, Khazing cawh a cawngsaw sahlo bong rua pawtah a vong myca hi!” aa tah.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ma Zisu kong heh Judia raang pungpaluh le a kaekang raang lekhei a thang thlu.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Johan hningzuitu sahlo taco ma konglang vytei khah Johan cawh aa ching. Johan tah a hningzuitu pahning khah y he ka,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Abuipaw khatah ma bia heh hae rua pawtah a taw he. “Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?” tatah a va tahsah he.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Ma cawngsaw sahlo cawh Zisu kung aa va tlung tihtah a hai leco, “Baptisma peitu Johan tah, ‘Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?’ tatah nama hae rua pawtah a ma sia,” tatah aa tah.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ma ningcai ceingei leco Zisu tah a sahpaw le a dang lypaw mehlupui le thlawpaw pialuipaw tei a tlepaw sahlo he cawh dangsah he ka, a mehcopaw zong khah khua a hmuhsah kaw he.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Zisu tah Johan tei a va tawpaw he sahlo hai leco, “Va sei kaw la, naa hmuhpaw le naa thuipaw heh Johan cawh va ching my lo. Mehco sahlo tah khua aa hmuh, a songbepaw zong lang a sei he, thinghmuihri a ingpaw sahlo zong dang he ka, a naw a pangpaw sahlo tah khua aa thui. A thipaw zong tho kaw he ka, mehsisah zong tah thawngchawbia aa thui myca.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Kama ka kong letei lung langlo tah a ung lypaw cawngsaw cawh bonghnang a ting,” tatah a palei he.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Johan tei a tawpaw sahlo aa sei khy taico Zisu tah zawpui sahlo hai leco Johan konglang khah a ching he. “Ze ming ruapaw tamaw raangcaa lang naa sei? Thli tei a taikalypaw tuiphi kung ming ruapaw tamaw?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Ma hratei a cang ly caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Chaichi chaw a tuapaw cawngsaw ming ruapaw tamaw? Cang tlung be, chaichi amai a rupaw a tua katei, hmingchaw sangsaw a hnuipaw he cawh siangpahrang ing letah pui aa ung ky caw!
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 A cang caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Khazing khuavang ming ruapaw tamaw? A cang, Khazing khuavang navy tah a lai vypaw kong ka ca ching he.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ma heh Khazing bia letei ciapaw Ama a kong cawh a cang,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ka ca ching he hi, canu tei sahpaw saw leco Johan navy tah alai vypaw ahohmai ung bei he, canghrasala Khazing painah raang letei a chia caipaw hmai heh Johan navy tah alai vy,” a tah.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Cawngsaw vytei ngungkhui a kheipaw sahlo takhei hmai, Zisu bia cawh aa thui tihtah Khazing langpui a ding tahpaw khah aa lung a tling. Zemaw tah pawco, aaning sahlo cawh Johan tei baptisma a peh ciapaw sahlo aa cangnah cawtah a cang.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Canghrasala, Farasi le phungbia a thai ngeteipaw sahlo he taco Khazing tei aa cawtah khua a khang pahpaw he khah aa ei. Zecawtamaw tatah aaning sahlo cawh Johan baptisma hmai a cang balang bei he.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Zisu tah, “Atochai cawngsaw heh zekhatamaw ka tawching he a? Zekhamaw a lo he?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Aaning sahlo cawh chodo tlang letei a ty thlangpaw nyheh sahlo khatah a lo he.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Zecawtamaw tatah baptisma peitu Johan cawh va chuh ka, very e lytah le misurhang ding lytah ung ka, ‘Khachia tah a pahrang,’ tatah naa tah.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Cawngsaw Sawcapaw a vong ka, e ka, ding ka, ‘Ding le e suipaw a pacang, mehsua sahlo le ngungkhui a kheitu sahlo vesaw,’ naa tah.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Canghrasala, singnah cawh a hming tuapaw sahlo takhei ahmang takhah a palang,” tatah a tah.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farasipaw a cangpaw pakheh tah Zisu cawh zaibatui e pawtah a hrui. Macawtaco, Farasipaw ing lang cawh a vaw ka, e pawtah a ty.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Canu pakheh mehsua ngetei no, ma khua letei a ung hrahpaw taco Zisu cawh Farasipaw ing letah zaibatui a e leimei tahpaw khah a thui. Sathy ringthopaw cawh lungrang tuithei khei a va tle.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Taico a hninglang tah a phe hrang leco a daw ka, cah ka, a phe cawh a mehthli tah pacingsah thlu ka, ma khy taico a sang tah hruh ka, a phepazaw cawh hnang ka, ringthopaw cawh a bia.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Zisu zaibatui e a hruipaw Farasipaw taco, ma cawh a hmuh tihtah a lungchung tah, “Ma cawngsaw heh Khazing khuavang a cang caco, a phe a hre leimeipaw heh ahomaw a cang, zehapaw canu maw a cang tahpaw heh a hni ruapaw a cang, mehsua no cang tlung ka,” tatah a pacang.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Zisu taco, “Simon, bia ka ca ching dupaw a ung,” a tah.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Zisu tah, “Cawngsaw pahning tah khalui hnui he ka, pakhehpaw tah ngung tangka 500, pakhehpaw tah ngung tangka songngaw tatah lui aa bah he.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Aa pahning taco aa khalui cawh chang khy va vei lytah aa ung. Macawtaco tangka a hnuitupaw taco a ngethai va vei he. A cang caco, aaning pahning lekhei aho tamaw a do vy a, tatah na rawh?” a tah.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simon taco, “A hlu vy a ngethaipaw khah a cang thly a, tatah ka rawh,” tatah a chai.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Mataico Zisu cawh cawngsawno lang cawh a hui ka, Simon hai leco, “Ma no heh na hmuh maw? Na ing chunglang ka za naening tah phe sinah ruapaw tui pa pei bei ceh. Canghrasala ma cawngsawno tahei co ka phe heh a mehthli tah si ka, a sang tah a hru.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Nama taco pa hnang bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka za naenah taikhei ka phe hnang khah tai be.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Nama taco ka lu letah zong sathy pa thu bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka phe letah ringthopaw a bia.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Ma rawng tahei ka ca ching, a suanah a hlu ngeteipaw cawh ngethai a cang myca, macawtaco cawngsawno takhei a do ngetei. Canghrasala, a cawngtei ngethai a cangpaw taco a cawngtei tah a do hrah,” tatah a tah.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Mataico Zisu tah cawngsawno cawh, “Na suanah cawh ngethai a cang thah,” tatah a tah.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Aa hrong letei a ung hrahpaw khuachai sahlo taco, “Suanah hmai a ngethaipaw heh ahomaw a cang?” tatah aaning le aaning khah aa tah he.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Zisu tah cawngsawno cawh, “Na zingnah tah a ca pachah thah, thlawlung teitah va sei my lo,” tatah a tah.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.