Lucas 7

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Taico Zisu tah ma bia vytei cawh zawpui thuí tah a rei khy taitah Kapernaum khua lang a sei.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ma leco raebuipaw a saecapaw, a buipaw tei a do ngeteipaw cawh a sah ka, a thi daimang tei.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ma raebuipaw taco Zisu kong cawh a thui tihtah Juda macang thaikheh cawh taw he ka, Zisu cawh a vong seh la, a saecapaw heh va dangsah ky seh tatah va naw law a tah he.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Zisu kung aa va tlung tihtah hmuisui teitah naw he ka, “Ma cawngsaw heh bong tlang a tlahpaw a cang.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Kaa mingphing a dopaw cang ka, kaa synagog zong heh Ama tah a sahpaw a cang,” tatah aa tah.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Macawtaco Zisu cawh aaning khaco a sei.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Macawtaco kama zong nama kha a vong tlangpaw tah a rawh hrah bei neh. Canghrasala bia kaw kheh teitah na rei caco, ka saecapaw cawh a dang thlang a.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Kama zong nawhnuinah rai letah a ungpaw cang neh ka, ka rai letah raekeh sahlo a ung hrah he. Pakheh cawh, ‘Sei,’ tah neh ka, sei ka, pakheh cawh, ‘A vong,’ tah neh ka, a vong. Ka saecapaw cawh, ‘Ma heh tua,’ tah neh ka, a tua thlang,” tatah a chingsah he.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Zisu tah ma bia cawh a thui tihtah a ningang ngetei ka, a va zuipaw he zawpui lang cawh a hui ka, “Biahmuisui ka ca ching he, Israel mingphing chung letah hmai ma tluh zingnah heh hmuh bang bei neh,” a tah he.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Mataico raebuipaw tei a tawpaw sahlo he khah ing aa va phah kaw tihtah a saecapaw khah a dang thahpaw khah aa hmuh.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Ma khy cangkaw tei leco, Zisu cawh Nain aa tahpaw khua lang khah a sei. A hningzuitu sahlo le zawpuipaw cawh Ama khatah a sei hrah he.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Khuapui a naenah hawkaw aa phah daimang ning taco mehthi rawh a ka songlai he ka, mehthi cawh lahmeno a hnuitlakangpaw sawcapaw a cang. Khuachung cawngsaw zawpui zong a no khatah a ka seilai hrah he.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Abuipaw tah lahmeno cawh a hmuh tihtah ningdo ngetei ka, “Cah kheh,” tatah a tah.
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Taico ka ke thlah ka, rawh kong cawh va tong ka, rawh kong a pupaw sahlo cawh a daw thlang he. “Satle, tho law, ka ca tah,” tatah a tah.
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Mehthi cawh a ty ka, bia a ka rei. Taico Zisu tah a no cawh a peh kaw.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Aa dawngkasawny tah ci he ka, aa ningang pai tah ka, Khazing khah aa reithai. “Kaa hrawng letah Khazing khuavang rungnawpaw a va paly hi, Khazing cawh a cawngsaw sahlo bong rua pawtah a vong myca hi!” aa tah.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ma Zisu kong heh Judia raang pungpaluh le a kaekang raang lekhei a thang thlu.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Johan hningzuitu sahlo taco ma konglang vytei khah Johan cawh aa ching. Johan tah a hningzuitu pahning khah y he ka,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Abuipaw khatah ma bia heh hae rua pawtah a taw he. “Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?” tatah a va tahsah he.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Ma cawngsaw sahlo cawh Zisu kung aa va tlung tihtah a hai leco, “Baptisma peitu Johan tah, ‘Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?’ tatah nama hae rua pawtah a ma sia,” tatah aa tah.
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ma ningcai ceingei leco Zisu tah a sahpaw le a dang lypaw mehlupui le thlawpaw pialuipaw tei a tlepaw sahlo he cawh dangsah he ka, a mehcopaw zong khah khua a hmuhsah kaw he.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Zisu tah Johan tei a va tawpaw he sahlo hai leco, “Va sei kaw la, naa hmuhpaw le naa thuipaw heh Johan cawh va ching my lo. Mehco sahlo tah khua aa hmuh, a songbepaw zong lang a sei he, thinghmuihri a ingpaw sahlo zong dang he ka, a naw a pangpaw sahlo tah khua aa thui. A thipaw zong tho kaw he ka, mehsisah zong tah thawngchawbia aa thui myca.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Kama ka kong letei lung langlo tah a ung lypaw cawngsaw cawh bonghnang a ting,” tatah a palei he.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Johan tei a tawpaw sahlo aa sei khy taico Zisu tah zawpui sahlo hai leco Johan konglang khah a ching he. “Ze ming ruapaw tamaw raangcaa lang naa sei? Thli tei a taikalypaw tuiphi kung ming ruapaw tamaw?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ma hratei a cang ly caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Chaichi chaw a tuapaw cawngsaw ming ruapaw tamaw? Cang tlung be, chaichi amai a rupaw a tua katei, hmingchaw sangsaw a hnuipaw he cawh siangpahrang ing letah pui aa ung ky caw!
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 A cang caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Khazing khuavang ming ruapaw tamaw? A cang, Khazing khuavang navy tah a lai vypaw kong ka ca ching he.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ma heh Khazing bia letei ciapaw Ama a kong cawh a cang,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ka ca ching he hi, canu tei sahpaw saw leco Johan navy tah alai vypaw ahohmai ung bei he, canghrasala Khazing painah raang letei a chia caipaw hmai heh Johan navy tah alai vy,” a tah.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Cawngsaw vytei ngungkhui a kheipaw sahlo takhei hmai, Zisu bia cawh aa thui tihtah Khazing langpui a ding tahpaw khah aa lung a tling. Zemaw tah pawco, aaning sahlo cawh Johan tei baptisma a peh ciapaw sahlo aa cangnah cawtah a cang.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Canghrasala, Farasi le phungbia a thai ngeteipaw sahlo he taco Khazing tei aa cawtah khua a khang pahpaw he khah aa ei. Zecawtamaw tatah aaning sahlo cawh Johan baptisma hmai a cang balang bei he.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Zisu tah, “Atochai cawngsaw heh zekhatamaw ka tawching he a? Zekhamaw a lo he?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Aaning sahlo cawh chodo tlang letei a ty thlangpaw nyheh sahlo khatah a lo he.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Zecawtamaw tatah baptisma peitu Johan cawh va chuh ka, very e lytah le misurhang ding lytah ung ka, ‘Khachia tah a pahrang,’ tatah naa tah.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Cawngsaw Sawcapaw a vong ka, e ka, ding ka, ‘Ding le e suipaw a pacang, mehsua sahlo le ngungkhui a kheitu sahlo vesaw,’ naa tah.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Canghrasala, singnah cawh a hming tuapaw sahlo takhei ahmang takhah a palang,” tatah a tah.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farasipaw a cangpaw pakheh tah Zisu cawh zaibatui e pawtah a hrui. Macawtaco, Farasipaw ing lang cawh a vaw ka, e pawtah a ty.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Canu pakheh mehsua ngetei no, ma khua letei a ung hrahpaw taco Zisu cawh Farasipaw ing letah zaibatui a e leimei tahpaw khah a thui. Sathy ringthopaw cawh lungrang tuithei khei a va tle.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Taico a hninglang tah a phe hrang leco a daw ka, cah ka, a phe cawh a mehthli tah pacingsah thlu ka, ma khy taico a sang tah hruh ka, a phepazaw cawh hnang ka, ringthopaw cawh a bia.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Zisu zaibatui e a hruipaw Farasipaw taco, ma cawh a hmuh tihtah a lungchung tah, “Ma cawngsaw heh Khazing khuavang a cang caco, a phe a hre leimeipaw heh ahomaw a cang, zehapaw canu maw a cang tahpaw heh a hni ruapaw a cang, mehsua no cang tlung ka,” tatah a pacang.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Zisu taco, “Simon, bia ka ca ching dupaw a ung,” a tah.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Zisu tah, “Cawngsaw pahning tah khalui hnui he ka, pakhehpaw tah ngung tangka 500, pakhehpaw tah ngung tangka songngaw tatah lui aa bah he.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Aa pahning taco aa khalui cawh chang khy va vei lytah aa ung. Macawtaco tangka a hnuitupaw taco a ngethai va vei he. A cang caco, aaning pahning lekhei aho tamaw a do vy a, tatah na rawh?” a tah.
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simon taco, “A hlu vy a ngethaipaw khah a cang thly a, tatah ka rawh,” tatah a chai.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Mataico Zisu cawh cawngsawno lang cawh a hui ka, Simon hai leco, “Ma no heh na hmuh maw? Na ing chunglang ka za naening tah phe sinah ruapaw tui pa pei bei ceh. Canghrasala ma cawngsawno tahei co ka phe heh a mehthli tah si ka, a sang tah a hru.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Nama taco pa hnang bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka za naenah taikhei ka phe hnang khah tai be.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Nama taco ka lu letah zong sathy pa thu bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka phe letah ringthopaw a bia.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Ma rawng tahei ka ca ching, a suanah a hlu ngeteipaw cawh ngethai a cang myca, macawtaco cawngsawno takhei a do ngetei. Canghrasala, a cawngtei ngethai a cangpaw taco a cawngtei tah a do hrah,” tatah a tah.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Mataico Zisu tah cawngsawno cawh, “Na suanah cawh ngethai a cang thah,” tatah a tah.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Aa hrong letei a ung hrahpaw khuachai sahlo taco, “Suanah hmai a ngethaipaw heh ahomaw a cang?” tatah aaning le aaning khah aa tah he.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Zisu tah cawngsawno cawh, “Na zingnah tah a ca pachah thah, thlawlung teitah va sei my lo,” tatah a tah.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.