Lucas 7
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NAA
1 Taico Zisu tah ma bia vytei cawh zawpui thuí tah a rei khy taitah Kapernaum khua lang a sei.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ma leco raebuipaw a saecapaw, a buipaw tei a do ngeteipaw cawh a sah ka, a thi daimang tei.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ma raebuipaw taco Zisu kong cawh a thui tihtah Juda macang thaikheh cawh taw he ka, Zisu cawh a vong seh la, a saecapaw heh va dangsah ky seh tatah va naw law a tah he.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Zisu kung aa va tlung tihtah hmuisui teitah naw he ka, “Ma cawngsaw heh bong tlang a tlahpaw a cang.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Kaa mingphing a dopaw cang ka, kaa synagog zong heh Ama tah a sahpaw a cang,” tatah aa tah.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Macawtaco Zisu cawh aaning khaco a sei.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Macawtaco kama zong nama kha a vong tlangpaw tah a rawh hrah bei neh. Canghrasala bia kaw kheh teitah na rei caco, ka saecapaw cawh a dang thlang a.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Kama zong nawhnuinah rai letah a ungpaw cang neh ka, ka rai letah raekeh sahlo a ung hrah he. Pakheh cawh, ‘Sei,’ tah neh ka, sei ka, pakheh cawh, ‘A vong,’ tah neh ka, a vong. Ka saecapaw cawh, ‘Ma heh tua,’ tah neh ka, a tua thlang,” tatah a chingsah he.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Zisu tah ma bia cawh a thui tihtah a ningang ngetei ka, a va zuipaw he zawpui lang cawh a hui ka, “Biahmuisui ka ca ching he, Israel mingphing chung letah hmai ma tluh zingnah heh hmuh bang bei neh,” a tah he.
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Mataico raebuipaw tei a tawpaw sahlo he khah ing aa va phah kaw tihtah a saecapaw khah a dang thahpaw khah aa hmuh.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Ma khy cangkaw tei leco, Zisu cawh Nain aa tahpaw khua lang khah a sei. A hningzuitu sahlo le zawpuipaw cawh Ama khatah a sei hrah he.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Khuapui a naenah hawkaw aa phah daimang ning taco mehthi rawh a ka songlai he ka, mehthi cawh lahmeno a hnuitlakangpaw sawcapaw a cang. Khuachung cawngsaw zawpui zong a no khatah a ka seilai hrah he.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Abuipaw tah lahmeno cawh a hmuh tihtah ningdo ngetei ka, “Cah kheh,” tatah a tah.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Taico ka ke thlah ka, rawh kong cawh va tong ka, rawh kong a pupaw sahlo cawh a daw thlang he. “Satle, tho law, ka ca tah,” tatah a tah.
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mehthi cawh a ty ka, bia a ka rei. Taico Zisu tah a no cawh a peh kaw.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Aa dawngkasawny tah ci he ka, aa ningang pai tah ka, Khazing khah aa reithai. “Kaa hrawng letah Khazing khuavang rungnawpaw a va paly hi, Khazing cawh a cawngsaw sahlo bong rua pawtah a vong myca hi!” aa tah.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Ma Zisu kong heh Judia raang pungpaluh le a kaekang raang lekhei a thang thlu.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Johan hningzuitu sahlo taco ma konglang vytei khah Johan cawh aa ching. Johan tah a hningzuitu pahning khah y he ka,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Abuipaw khatah ma bia heh hae rua pawtah a taw he. “Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?” tatah a va tahsah he.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Ma cawngsaw sahlo cawh Zisu kung aa va tlung tihtah a hai leco, “Baptisma peitu Johan tah, ‘Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?’ tatah nama hae rua pawtah a ma sia,” tatah aa tah.
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Ma ningcai ceingei leco Zisu tah a sahpaw le a dang lypaw mehlupui le thlawpaw pialuipaw tei a tlepaw sahlo he cawh dangsah he ka, a mehcopaw zong khah khua a hmuhsah kaw he.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Zisu tah Johan tei a va tawpaw he sahlo hai leco, “Va sei kaw la, naa hmuhpaw le naa thuipaw heh Johan cawh va ching my lo. Mehco sahlo tah khua aa hmuh, a songbepaw zong lang a sei he, thinghmuihri a ingpaw sahlo zong dang he ka, a naw a pangpaw sahlo tah khua aa thui. A thipaw zong tho kaw he ka, mehsisah zong tah thawngchawbia aa thui myca.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Kama ka kong letei lung langlo tah a ung lypaw cawngsaw cawh bonghnang a ting,” tatah a palei he.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Johan tei a tawpaw sahlo aa sei khy taico Zisu tah zawpui sahlo hai leco Johan konglang khah a ching he. “Ze ming ruapaw tamaw raangcaa lang naa sei? Thli tei a taikalypaw tuiphi kung ming ruapaw tamaw?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Ma hratei a cang ly caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Chaichi chaw a tuapaw cawngsaw ming ruapaw tamaw? Cang tlung be, chaichi amai a rupaw a tua katei, hmingchaw sangsaw a hnuipaw he cawh siangpahrang ing letah pui aa ung ky caw!
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 A cang caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Khazing khuavang ming ruapaw tamaw? A cang, Khazing khuavang navy tah a lai vypaw kong ka ca ching he.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ma heh Khazing bia letei ciapaw Ama a kong cawh a cang,
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Ka ca ching he hi, canu tei sahpaw saw leco Johan navy tah alai vypaw ahohmai ung bei he, canghrasala Khazing painah raang letei a chia caipaw hmai heh Johan navy tah alai vy,” a tah.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Cawngsaw vytei ngungkhui a kheipaw sahlo takhei hmai, Zisu bia cawh aa thui tihtah Khazing langpui a ding tahpaw khah aa lung a tling. Zemaw tah pawco, aaning sahlo cawh Johan tei baptisma a peh ciapaw sahlo aa cangnah cawtah a cang.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Canghrasala, Farasi le phungbia a thai ngeteipaw sahlo he taco Khazing tei aa cawtah khua a khang pahpaw he khah aa ei. Zecawtamaw tatah aaning sahlo cawh Johan baptisma hmai a cang balang bei he.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Zisu tah, “Atochai cawngsaw heh zekhatamaw ka tawching he a? Zekhamaw a lo he?
31 E Jesus continuou:
32 Aaning sahlo cawh chodo tlang letei a ty thlangpaw nyheh sahlo khatah a lo he.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Zecawtamaw tatah baptisma peitu Johan cawh va chuh ka, very e lytah le misurhang ding lytah ung ka, ‘Khachia tah a pahrang,’ tatah naa tah.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Cawngsaw Sawcapaw a vong ka, e ka, ding ka, ‘Ding le e suipaw a pacang, mehsua sahlo le ngungkhui a kheitu sahlo vesaw,’ naa tah.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Canghrasala, singnah cawh a hming tuapaw sahlo takhei ahmang takhah a palang,” tatah a tah.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farasipaw a cangpaw pakheh tah Zisu cawh zaibatui e pawtah a hrui. Macawtaco, Farasipaw ing lang cawh a vaw ka, e pawtah a ty.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Canu pakheh mehsua ngetei no, ma khua letei a ung hrahpaw taco Zisu cawh Farasipaw ing letah zaibatui a e leimei tahpaw khah a thui. Sathy ringthopaw cawh lungrang tuithei khei a va tle.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Taico a hninglang tah a phe hrang leco a daw ka, cah ka, a phe cawh a mehthli tah pacingsah thlu ka, ma khy taico a sang tah hruh ka, a phepazaw cawh hnang ka, ringthopaw cawh a bia.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Zisu zaibatui e a hruipaw Farasipaw taco, ma cawh a hmuh tihtah a lungchung tah, “Ma cawngsaw heh Khazing khuavang a cang caco, a phe a hre leimeipaw heh ahomaw a cang, zehapaw canu maw a cang tahpaw heh a hni ruapaw a cang, mehsua no cang tlung ka,” tatah a pacang.
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Zisu taco, “Simon, bia ka ca ching dupaw a ung,” a tah.
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Zisu tah, “Cawngsaw pahning tah khalui hnui he ka, pakhehpaw tah ngung tangka 500, pakhehpaw tah ngung tangka songngaw tatah lui aa bah he.
41 Jesus continuou:
42 Aa pahning taco aa khalui cawh chang khy va vei lytah aa ung. Macawtaco tangka a hnuitupaw taco a ngethai va vei he. A cang caco, aaning pahning lekhei aho tamaw a do vy a, tatah na rawh?” a tah.
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simon taco, “A hlu vy a ngethaipaw khah a cang thly a, tatah ka rawh,” tatah a chai.
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Mataico Zisu cawh cawngsawno lang cawh a hui ka, Simon hai leco, “Ma no heh na hmuh maw? Na ing chunglang ka za naening tah phe sinah ruapaw tui pa pei bei ceh. Canghrasala ma cawngsawno tahei co ka phe heh a mehthli tah si ka, a sang tah a hru.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Nama taco pa hnang bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka za naenah taikhei ka phe hnang khah tai be.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Nama taco ka lu letah zong sathy pa thu bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka phe letah ringthopaw a bia.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Ma rawng tahei ka ca ching, a suanah a hlu ngeteipaw cawh ngethai a cang myca, macawtaco cawngsawno takhei a do ngetei. Canghrasala, a cawngtei ngethai a cangpaw taco a cawngtei tah a do hrah,” tatah a tah.
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Mataico Zisu tah cawngsawno cawh, “Na suanah cawh ngethai a cang thah,” tatah a tah.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Aa hrong letei a ung hrahpaw khuachai sahlo taco, “Suanah hmai a ngethaipaw heh ahomaw a cang?” tatah aaning le aaning khah aa tah he.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Zisu tah cawngsawno cawh, “Na zingnah tah a ca pachah thah, thlawlung teitah va sei my lo,” tatah a tah.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.