Lucas 7
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARIB
1 Taico Zisu tah ma bia vytei cawh zawpui thuí tah a rei khy taitah Kapernaum khua lang a sei.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ma leco raebuipaw a saecapaw, a buipaw tei a do ngeteipaw cawh a sah ka, a thi daimang tei.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ma raebuipaw taco Zisu kong cawh a thui tihtah Juda macang thaikheh cawh taw he ka, Zisu cawh a vong seh la, a saecapaw heh va dangsah ky seh tatah va naw law a tah he.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Zisu kung aa va tlung tihtah hmuisui teitah naw he ka, “Ma cawngsaw heh bong tlang a tlahpaw a cang.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Kaa mingphing a dopaw cang ka, kaa synagog zong heh Ama tah a sahpaw a cang,” tatah aa tah.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Macawtaco Zisu cawh aaning khaco a sei.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Macawtaco kama zong nama kha a vong tlangpaw tah a rawh hrah bei neh. Canghrasala bia kaw kheh teitah na rei caco, ka saecapaw cawh a dang thlang a.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Kama zong nawhnuinah rai letah a ungpaw cang neh ka, ka rai letah raekeh sahlo a ung hrah he. Pakheh cawh, ‘Sei,’ tah neh ka, sei ka, pakheh cawh, ‘A vong,’ tah neh ka, a vong. Ka saecapaw cawh, ‘Ma heh tua,’ tah neh ka, a tua thlang,” tatah a chingsah he.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Zisu tah ma bia cawh a thui tihtah a ningang ngetei ka, a va zuipaw he zawpui lang cawh a hui ka, “Biahmuisui ka ca ching he, Israel mingphing chung letah hmai ma tluh zingnah heh hmuh bang bei neh,” a tah he.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Mataico raebuipaw tei a tawpaw sahlo he khah ing aa va phah kaw tihtah a saecapaw khah a dang thahpaw khah aa hmuh.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ma khy cangkaw tei leco, Zisu cawh Nain aa tahpaw khua lang khah a sei. A hningzuitu sahlo le zawpuipaw cawh Ama khatah a sei hrah he.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Khuapui a naenah hawkaw aa phah daimang ning taco mehthi rawh a ka songlai he ka, mehthi cawh lahmeno a hnuitlakangpaw sawcapaw a cang. Khuachung cawngsaw zawpui zong a no khatah a ka seilai hrah he.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Abuipaw tah lahmeno cawh a hmuh tihtah ningdo ngetei ka, “Cah kheh,” tatah a tah.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Taico ka ke thlah ka, rawh kong cawh va tong ka, rawh kong a pupaw sahlo cawh a daw thlang he. “Satle, tho law, ka ca tah,” tatah a tah.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Mehthi cawh a ty ka, bia a ka rei. Taico Zisu tah a no cawh a peh kaw.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Aa dawngkasawny tah ci he ka, aa ningang pai tah ka, Khazing khah aa reithai. “Kaa hrawng letah Khazing khuavang rungnawpaw a va paly hi, Khazing cawh a cawngsaw sahlo bong rua pawtah a vong myca hi!” aa tah.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ma Zisu kong heh Judia raang pungpaluh le a kaekang raang lekhei a thang thlu.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Johan hningzuitu sahlo taco ma konglang vytei khah Johan cawh aa ching. Johan tah a hningzuitu pahning khah y he ka,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Abuipaw khatah ma bia heh hae rua pawtah a taw he. “Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?” tatah a va tahsah he.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ma cawngsaw sahlo cawh Zisu kung aa va tlung tihtah a hai leco, “Baptisma peitu Johan tah, ‘Nama heh a vong lepaw cawh na cang maw? A cang ly leh ahringpaw maw kaa haw a?’ tatah nama hae rua pawtah a ma sia,” tatah aa tah.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Ma ningcai ceingei leco Zisu tah a sahpaw le a dang lypaw mehlupui le thlawpaw pialuipaw tei a tlepaw sahlo he cawh dangsah he ka, a mehcopaw zong khah khua a hmuhsah kaw he.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Zisu tah Johan tei a va tawpaw he sahlo hai leco, “Va sei kaw la, naa hmuhpaw le naa thuipaw heh Johan cawh va ching my lo. Mehco sahlo tah khua aa hmuh, a songbepaw zong lang a sei he, thinghmuihri a ingpaw sahlo zong dang he ka, a naw a pangpaw sahlo tah khua aa thui. A thipaw zong tho kaw he ka, mehsisah zong tah thawngchawbia aa thui myca.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Kama ka kong letei lung langlo tah a ung lypaw cawngsaw cawh bonghnang a ting,” tatah a palei he.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Johan tei a tawpaw sahlo aa sei khy taico Zisu tah zawpui sahlo hai leco Johan konglang khah a ching he. “Ze ming ruapaw tamaw raangcaa lang naa sei? Thli tei a taikalypaw tuiphi kung ming ruapaw tamaw?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Ma hratei a cang ly caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Chaichi chaw a tuapaw cawngsaw ming ruapaw tamaw? Cang tlung be, chaichi amai a rupaw a tua katei, hmingchaw sangsaw a hnuipaw he cawh siangpahrang ing letah pui aa ung ky caw!
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 A cang caco, ze ming ruapaw tamaw naa sei? Khazing khuavang ming ruapaw tamaw? A cang, Khazing khuavang navy tah a lai vypaw kong ka ca ching he.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ma heh Khazing bia letei ciapaw Ama a kong cawh a cang,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Ka ca ching he hi, canu tei sahpaw saw leco Johan navy tah alai vypaw ahohmai ung bei he, canghrasala Khazing painah raang letei a chia caipaw hmai heh Johan navy tah alai vy,” a tah.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Cawngsaw vytei ngungkhui a kheipaw sahlo takhei hmai, Zisu bia cawh aa thui tihtah Khazing langpui a ding tahpaw khah aa lung a tling. Zemaw tah pawco, aaning sahlo cawh Johan tei baptisma a peh ciapaw sahlo aa cangnah cawtah a cang.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Canghrasala, Farasi le phungbia a thai ngeteipaw sahlo he taco Khazing tei aa cawtah khua a khang pahpaw he khah aa ei. Zecawtamaw tatah aaning sahlo cawh Johan baptisma hmai a cang balang bei he.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Zisu tah, “Atochai cawngsaw heh zekhatamaw ka tawching he a? Zekhamaw a lo he?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Aaning sahlo cawh chodo tlang letei a ty thlangpaw nyheh sahlo khatah a lo he.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Zecawtamaw tatah baptisma peitu Johan cawh va chuh ka, very e lytah le misurhang ding lytah ung ka, ‘Khachia tah a pahrang,’ tatah naa tah.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Cawngsaw Sawcapaw a vong ka, e ka, ding ka, ‘Ding le e suipaw a pacang, mehsua sahlo le ngungkhui a kheitu sahlo vesaw,’ naa tah.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Canghrasala, singnah cawh a hming tuapaw sahlo takhei ahmang takhah a palang,” tatah a tah.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farasipaw a cangpaw pakheh tah Zisu cawh zaibatui e pawtah a hrui. Macawtaco, Farasipaw ing lang cawh a vaw ka, e pawtah a ty.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Canu pakheh mehsua ngetei no, ma khua letei a ung hrahpaw taco Zisu cawh Farasipaw ing letah zaibatui a e leimei tahpaw khah a thui. Sathy ringthopaw cawh lungrang tuithei khei a va tle.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Taico a hninglang tah a phe hrang leco a daw ka, cah ka, a phe cawh a mehthli tah pacingsah thlu ka, ma khy taico a sang tah hruh ka, a phepazaw cawh hnang ka, ringthopaw cawh a bia.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Zisu zaibatui e a hruipaw Farasipaw taco, ma cawh a hmuh tihtah a lungchung tah, “Ma cawngsaw heh Khazing khuavang a cang caco, a phe a hre leimeipaw heh ahomaw a cang, zehapaw canu maw a cang tahpaw heh a hni ruapaw a cang, mehsua no cang tlung ka,” tatah a pacang.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Zisu taco, “Simon, bia ka ca ching dupaw a ung,” a tah.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Zisu tah, “Cawngsaw pahning tah khalui hnui he ka, pakhehpaw tah ngung tangka 500, pakhehpaw tah ngung tangka songngaw tatah lui aa bah he.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Aa pahning taco aa khalui cawh chang khy va vei lytah aa ung. Macawtaco tangka a hnuitupaw taco a ngethai va vei he. A cang caco, aaning pahning lekhei aho tamaw a do vy a, tatah na rawh?” a tah.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simon taco, “A hlu vy a ngethaipaw khah a cang thly a, tatah ka rawh,” tatah a chai.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Mataico Zisu cawh cawngsawno lang cawh a hui ka, Simon hai leco, “Ma no heh na hmuh maw? Na ing chunglang ka za naening tah phe sinah ruapaw tui pa pei bei ceh. Canghrasala ma cawngsawno tahei co ka phe heh a mehthli tah si ka, a sang tah a hru.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Nama taco pa hnang bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka za naenah taikhei ka phe hnang khah tai be.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Nama taco ka lu letah zong sathy pa thu bei ceh, canghrasala ma no tahei co ka phe letah ringthopaw a bia.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Ma rawng tahei ka ca ching, a suanah a hlu ngeteipaw cawh ngethai a cang myca, macawtaco cawngsawno takhei a do ngetei. Canghrasala, a cawngtei ngethai a cangpaw taco a cawngtei tah a do hrah,” tatah a tah.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Mataico Zisu tah cawngsawno cawh, “Na suanah cawh ngethai a cang thah,” tatah a tah.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Aa hrong letei a ung hrahpaw khuachai sahlo taco, “Suanah hmai a ngethaipaw heh ahomaw a cang?” tatah aaning le aaning khah aa tah he.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Zisu tah cawngsawno cawh, “Na zingnah tah a ca pachah thah, thlawlung teitah va sei my lo,” tatah a tah.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.