Lucas 6
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARIB
1 Zisu tah Sabat ningkhehpaw cawh saze lui cahrong ka, a hningzuitu sahlo taco saangsu cawh pahrih he ka, aa kih letah rua he ka, aa e lai.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Farasi cawngsaw thaikheh tah Zisu cawh, “Sabat ning letah tua phung a cang lypaw zecawtamaw naa tua?” tatah aa tah he.
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Zisu taco, “David tei a vesaw sahlo khatah aa ngaidi ning tei a tuapaw khah rei bang bei he ceh maw?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Khazing behnah ing lang a nae ka, tlangbui sahlo tah ly co ahotahmai e phung a cang lypaw, Khazing aa dangnah very khah a e! Taico a chy khah a vesaw sahlo zong a peh hrah he kho!” tatah a palei he.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Taico Zisu tah aa hai letah, “Cawngsaw Sawcapaw heh Sabat Buipaw a cang,” a tah he.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Sabat ning vypaw leco Zisu cawh synagog lang a nae ka, a cawngpah he. Ma leco cawngsawpaw pakheh a cacang lang kih a songpaw a ung.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Farasi le phungbia cawngpahtu sahlo taco Zisu cawh sua aa pu khy nápawtah a bo he ka, Sabat ning tah ma cawngsawpaw cawh a dangsah maw dangsah ly takhah aa ngia thlang.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Canghrasala, Zisu tah aa lungchung tei aa pacangpaw khah hnih thlang ka, a kih a songpaw hai leco, “Ming vytei hme lehei tho la, a daw,” tatah a tah. Taico tho ka, a daw.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ma khy taico Zisu tah aa hai letah, “Sabat ning tahei chahnah tua maw a phung a cang, chahlynah maw? Hringnah pachah heh maw a phung a cang, thaw heh maw?” tatah a hae he.
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 A kaekang leteipaw sahlo cawh ming he ka, ma cawngsawpaw hai leco, “Na kih pathlang,” tatah a tah. Taico a kih cawh pathlang ka, a dang.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Canghrasala, Farasi le phungbia cawngpahtu sahlo cawh aa thingae ngetei ka, Zisu cawh zekhatamaw tua he peh seh la, a cha a, tahpaw khah pakheh le pakheh aa reisia.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Ma cai leco Zisu cawh thlawchang rua pawtah tlaang cung lang ke ka, a zing zaikhuadui Khazing khatah thlaw a chang.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Mong khua va dui ka, a hningzuitu sahlo cawh y he ka, pahrawhluihning khah thing he ka, aaning sahlo cawh apostol rai a khing he.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Simon (Piter tatei ming sahpaw) a unypaw Andru, Jeims, Johan, Filip, Barthalomeo,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mathai, Thomas, Alfas sawcapaw Jeims, ci le phing a dawkhuipaw Simon,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Jeims a sawcapaw Juda le Zisu a luitu paw Judas Iskariot a cang he.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Zisu cawh aaning sahlo khaco seithlah ka, bai arainah letah a ung. Ama a hning a zuipaw he mehlupui le Judia raang le Jerusalem khuapui, Tair le Sidon khua rili ngaekang raang sahlo taitah mehlupui a va chuh he.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 A bia khah nawthlia rua pawtah le a sawnah pawhe zong dangsah rua pawtah aa va chua. Thlawpaw pialuipaw tei a tlepaw sahlo zong he tah dangnah aa hmuh.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Mehlupui tah Ama khah tong khy cy a zong he. Zecawtamaw tatah Ama taikhei hmingtuakhynah khah pia ka, aaning vytei cawh a dangsah he.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 A hningzuitu sahlo cawh ming he ka,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Ato letei a ngai a dipaw sahlo bonghnang naa ting,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Cawngsaw sahlo tah aa ca hua tih he tah bonghnang naa ting,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Ma ning taco naa thawchah seh la, lunglawng thawchah tah a pathlo my lo, zecawtamaw tatah vaicung letah naa longmai rungnaw ngeteipaw a ung. Ma hrahei aaning aa pathlahtu sahlo he takhei Khazing khuavang sahlo khah aa za tua tei he.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Canghrasala naaning mehrung sahlo naa cing a ping,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Ato letei naaning a ri a vawpaw sahlo naa cing a ping,
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Cawngsaw maikaw tah aa ca pachaw tih he tah naa cing a ping.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Canghrasala, ka bia naw a thliapaw sahlo, ka ca ching he hi, naa carae sahlo cawh va do la, a ca huapaw sahlo cung leco chahnah va tua my lo.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Chia a ca reipahpaw he sahlo cawh bonghnang song my lo, a ca zongtepaw sahlo cawh thlawchangpah my lo.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Pakheh kheh tah na bai rakheh lang a ca cabai caco, a rakheh lang zong khah cong pah vy thlang. Pakheh kheh tah na pai a ca lah pah caco, na angkilai lah zong ei kheh.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 A ca haepaw maikaw cawh pei la, na hnuipaw a ca lah pahpaw he cawh hae kaw khawh khe lo.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Na cung letah tua he seh tah na dupaw hrakhei male cung letah va tua my lo.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Naaning a ca dopaw suipaw naa do caco he zemaw amia naa hmuh a? Mehsua zong tah ma hapaw cawh aa tua thlang hrah.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Naa cung letah a chahpaw cawngsaw cung letah naa chahpaw takhei zemaw amia naa hmuh? Mehsua zong tah ma hapaw cawh aa tua thlang hrah.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 A ca pei kaw khypaw he hming naa hleipaw he takhei zemaw amia naa hmuh? Mehsua sahlo zong tahmai a ialia tah hmuh kaw rua taco aaning le aaning a hlei thlang hrah he.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Canghrasala naa carae sahlo khah va do la, aa cung letah chahnah va tua my lo. Hmuh kaw hrah du tah male hming va hlei khe lo. Mataico longmai rungnawpaw hmuh a he ceh ka, Cungnungcai Khazing sawtei sahlo naa cang a he ceh. Zecawtamaw tatah Ama cawh mehsua le mehchawly cung letah a vei a sy.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Naa Paw vaicung leteipaw tah zaangsawnah a ca hnuipaw he hratah zaang a saw cy my lo.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Male bia cepah khe la, naaning zong biace pah cang hrá bei ceh. Ahohmai thaily va cangsah khe o, naaning zong thaily ca cangsah hrá bei he. Ngethai la, naaning zong ngethai na cang hrá he ceh.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Pei la, peh na cang hrá he ceh. Achaw teitah neh pá tah, baichai tah, carawh pai tah a chihluinah tai peh naa cang he ceh. Na hmangpaw nehnah pawtei khei aa ca neh pah kaw hrá a,” a tah he.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ma tawchingnah bia zong heh a chingpai he, “Mehco tah mehco cawh lang a chui khy a maw? Aa pahning tah khobatlung lang tla bei he maw?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 A cawngpaw cawh a cawngpahtu cung letah ung be. Canghrasala, a tlungtlianah tai a cawng khy taitah a cawngpahtu hratah a cang hrah a.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Nama na mehkho letei thingphae khah pacang taw lytah na unypaw mehkho letei thingpatlaw khah zecawtamaw na mingpah?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Nama na mehkho chung letei thingphae khah a hmuh tlung lytah zekhatamaw na unypaw cawh, ‘Na mehbang khah ca tho pá neh,’ na tah khy? Naaning cungmai raipha sahlo naaning naa mehkho letei thingphae khah thohly taw la, taico naa unypaw a mehkho letei mehbang cawh tho pá pawtah a se pawtah na hmuh khy a.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Thingkung cawh a kung a chah caco, a thui a chah, a kung a chiahru caco thui chia a thui.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Thingkung maikaw cawh aa thui tah hni a cang he. Thuiku cawh ahling kung taitah lo bang bei he. A cang ly leh misur thui cawh ahling kung taitah lo bang hrah bei he.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Mehchaw taco a lungchung letei a pacungpaw a chawpaw taikhei hmingchaw chuasah ka, mehchawly taco a lungchung letei achaw lypaw a pacungpaw taikhei hming chahly a chuasah. A kaw taitei a reichuapaw cawh a lungchung letei a chihluipaw khah a cang.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Ka reipaw tua tlung lytah zecawtamaw, ‘Abuipaw, Abuipaw,’ tatah naa pa y?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Kama kha a vong katei, ka bia khah thui tah a zuipaw cawh zekhamaw a lo tahpaw ka ca ming sá he a.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Ma hapaw cawngsaw cawh ing a sahpaw, a thuh pui tah atung kho co katei, alung puino cung letei a bingpaw khatah a lo he. Khua a rupui tah va so ka, tuisai tah ing cawh nang ka, canghrasala a calawh be, achaw teitah sahpaw a cangnah cawtah.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Canghrasala, kama khatah a vong katei, ka bia khah thuí tah a zui tlung lypaw cawh alui cakhawngpaw letei a tung padawpaw a cy lypaw ing khatah a lo. Khua a rupui tah va so ka, ing cawh a nang tihtah pohly palang ka, a dawngkasawny tah a rawh cehceh,” a tah he.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.