Lucas 19

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zisu cawh Jeriko khua lang a nae ka, khua chung cawh a cahrong.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ma khua leco cawngsaw pakheh a ming Zakia aa tahpaw ung ka, ngungkhui kheitu bui pakheh cang ka, a dong a chah ngetei.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ama taco Zisu cawh ahomaw a cang tahpaw khah hmuh du ngetei ka, canghrasala a ding a nai tunah cawtah cawngsaw rungpui tah pakhang he ka, hmuh khy be.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Macawtaco a hmelang va sai ka, Zisu hmuh du taco a va sei nápaw langpui letei saikamur thuiku kung cawh a ke.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Zisu tah ma hminghmaw cawh va phah ka, a kahui ka, a hai leco, “Zakia, rairang tah za cung. Atoning heh na ing letah ka tlung a,” tatah a tah.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Mataico rairang tah za cung ka, Zisu cawh a lawng ngetei tah a cyhlang.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Cawngsaw vytei tah ma cawh hmuh he ka, “Mehsuapaw khuatlung cang rua pawtah a sei thlang,” tatah a phing tlungmang he.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Canghrasala, Zakia cawh a daw ka, Abuipaw hai leco, “Mingtua! Abuipaw, ato hrahring heh ka cho a chy cawh mehsisah pei he neh ka, ahohmai ka dungkhei pawhe aa ung caco, a leh pali tah ka chang kaw he a,” tatah a tah.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Zisu taco a hai letah, “Atoning heh ma ing lehei pachahnah a va tlung myca, zecawtamaw tatah ma cawngsaw zong heh Abraham pathlah a cang hrah.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Cawngsaw Sawcapaw cawh a lydepaw sahlo hui rua pawtah le pachá pawtah a vongpaw a cang,” a tah.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ma bia aa nge leimeining taco tawchingnah bia sangkheh khah a ching vy he. Zecawtamaw tatah Jerusalem khua khah phah daimang tei ca ka, cawngsaw vytei tah Khazing painah raang cawh a va lang palang a tatah aa rawh.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Zisu taco, “Abui hring a cangpaw pakheh cawh siangpahrang cangnah lah rua pawtah le va kaw kaw rua pawtah raang langhlaw pui lang a sei.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 A sei hlai tah a sae pahraw khah y he ka, mina tangka phaehraw khah a peh he. ‘Ka va tlung hlai vytei ma tangka hei cho paleh naw my lo,’ a tah he.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Canghrasala, a khuasaw tah aa huanah cawtah a hninglang tah cawngsaw khah taw he ka, ‘Ma cawngsaw heh kaa siangpahrang rua tah du bei peh,’ tatah aa va chingsah he.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Canghrasala ama cawh siangpahrang tah tua thah he ka, ing lang cawh a va tlung kaw. Mataico tangka a peh sipaw a sae sahlo khah khazeh cy maw a miasah he tah hni du takhei a ysah he.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 A pakhehnah cawh a vong ka a hai leco, ‘Abuipaw, na mina tangka khah phaehraw ka miasah,’ tatah a tah.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 A buipaw tah, ‘Na tua thai caimang, ka sae chaw! Hming a chia pawtei letah zingchui pawtah na ungnah cawtah hei khuapui khua hraw a uhtu na cang a,’ tatah a palei.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 A pahningnah cawh a vong ka, ‘Abuipaw, mina tangka khah phaepangaw ka miasah,’ a tah.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 A buipaw taco, ‘Nama zong khuapui khua pangaw a uhtu na cang a,’ a tah.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Mataico, a sae hringpaw a vong ka, ‘Abuipaw, na mina tangka phaekheh cawh ma heh a cang, pai tah pahlong neh ka, achaw teitah ka chia thlang.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Nama cawh mehcicia cang ceh ka, ka ca ci. Na chiapaw a cang lypaw zong law ceh ka, na cingpaw a cang lypaw zong na hre tei,’ tatah a tah.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 A buipaw taco, ‘Sae chah ly, nama na bia tei hratah bia ka ca cepah a. Kama cawh mehcicia, ka chia lypaw zong law neh ka, ka cing lypaw zong ka hrepaw cawh na hni, cang maw?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 A cang caco, zecawtamaw ka tangka cawh amia a ungnah letah na chia be? Chia la caw, ka va tlung tihtah a mia ka hmuh a,’ tatah a palei.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Mataico a kae letei a dawpaw sahlo khah, ‘Ma cawngsawpaw a mina tangka heh chu la, mina tangka phaehraw a hnuipaw khah pei o,’ a tah he.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Aaning taco, ‘Abuipaw, ama cawh mina tangka phaehraw a hnui thah!’ aa tah.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Aa hai leco, ‘Ka ca ching he, ahohmai a hnuipaw cawh peh chi vy a cang a. Canghrasala, zehmai a hnui lypaw cawh a hnuitlakangpaw tei hmai khah lah pah a cang a.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Macawtaco, aa siangpahrang caw tei a pa du lypaw he le ka carae a cangpaw sahlo khah ma lehei va chua khui la, ka hmekaw lehei thae o,’ tatah a palei he,” tatah a tah.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Zisu cawh ma bia a rei khy taico Jerusalem lang sei pawtah hme lang a sei.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Oliv tlaang aa tahpaw letei a ungpaw Bethfes le Bethani khua khah aa phah daimang ning tah a hningzuitu pahning khah a seisah hlang he.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Naa hme khua lekhei va sei la, khuachung naa nae tih he ceh tah ahotahmai aa ke bang lypaw la teitei a hrai thlangpaw naa hmuh a. A rui khah thlang he ceh ka, ma lang heh naa va hrui a.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Pakheh kheh tah, ‘Zecawtamaw ma a rui khah naa thlang?’ tatah ca tah my he seh la, ‘Abuipaw tah a hia,’ tah my lo,” a tah he.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 A taw hlangpaw cawngsaw sahlo cawh va sei he ka, Zisu tei a ching pawtei he hrakhei aa va hmuh.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 La teitei cawh a rui aa thlang leimeining tah a hnuitupaw sahlo takhei aaning cawh, “Zecawtamaw naa thlang?” tatah aa hae he.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Aaning taco, “Abuipaw tah a hia,” tatah aa palei he.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 La teitei cawh Zisu khatah va chuakhui he ka, a kai letah aa pai sahlo dae he ka, Zisu cawh aa kesah.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 A sei nápaw langpui lekhei cawngsaw taco aa pai sahlo cawh aa phaw.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Oliv tlaang lang tah a za cung chuhpaw langpui kae a va phah tihtah a hninglang tah aa zuipaw ming rungpui cawh aa hmuhpaw ningang chuipaw vytei rawng takhei a lawng ngetei he ka, o thangpui khei Khazing cawh aa reithai.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “Abuipaw ming tah a vongpaw siangpahrang cawh bonghnang song tah ung ky seh!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Zawpui hrong letah a ungpaw Farasi thaikheh taco Zisu cawh, “Cawngpahtu, na hningzuitu sahlo heh raw tua o,” tatah aa tah.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Zisu taco, “Ka ca ching he, aaning heh aa de tahmai tah alung sahlo heh a y chua he a,” tatah a palei he.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jerusalem cawh phah daimang myca he ka, khuapui cawh hmuh ka, a cawkhui.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 “Ze tamaw denah heh nama khatah a chuakhui a taheh atoning heh hnih tua la, taheh ka du caimang, canghrasala atoheh cawh na hmuh ly rua pawtah nokhai na cang myca.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Na carae sahlo tah nama tuh nápawtah raetuhnah ing ca sahso he ka, ca cadung he ka, a kawkih tah a ca dawkhai he ka, khunglai hmai na piathlah khylynah cai a phah tae a.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Nama le na hawkaw chung letei a ungpaw sahlo cawh alui letah aa ca nangpabai thlu he a. Khazing nama khatei a vongnah cai khah a hnih lypaw hratah na tuanah cawtah na chung letei alung sangkheh tei hmai palehly lytah aa seisaipaw ung a be,” tatah a tah.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Mataico Zisu cawh behnah ingdung chunglang a nae ka, hming a zua leimeipaw sahlo khah a tingchua he.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Aa hai leco, “Capathai letah ma hrahei cia a cang, ‘Ka ing cawh thlawchangnah ing tah a cang a,’ canghrasala naaning taco, ‘Mehru kua,’ tah naa tua,” a tah he.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ning tating tah behnah ing leco cawngpah he ka, canghrasala tlangbui macang sahlo le phungbia cawngpahtu sahlo le zawpui hrong letei hruitu sahlo taco, Ama cawh thaw pawtah khua aa khang leimei thlang.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Cawngsaw vytei cawh a bia reipaw khah aa lung a cang tu thah cawtah zekhatamaw kaa tua a, tahpaw khah hnih khy bei he.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.