Lucas 17
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NVT
1 Zisu tah a hningzuitu sahlo hai leco, “Cawngsaw a suasahpaw hming sahlo a ung paria thlang he a. Canghrasala suanah a chuakhuipaw mehnung cawh a cing a ping.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Ma nyhehtei sahlo lehei pakheh hmai heh a suasahpaw cawh a hirong letah saangrianah lung pathle tah rili lang thlah he seh la, a cawtah a chah vy a.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Macawtaco a singkang my lo.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Ning kheh tah uisarih na cung letah sua katei, uisarih nama kha a vong tah, ‘Ka ngepachih,’ a ca tah caco ngethai my lo,” a tah he.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Apostol sahlo tah Abuipaw cawh, “Kaa zingnah heh changchysah vy law!” tatah aa tah.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Zisu taco, “Aihrang hmu tia tei chang zingnah naa hnui caco, ma siasahming kung heh, ‘A phehly la, rili letah va cy law,’ tah khy he ceh ka, naa bia a ca nge thlang he a.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Naaning hrong letah pakheh tah alui a paleh ruapaw tamaw, tuu a king ruapaw tamaw sae pakheh hnui seh la, arangchung lang tah a va tlung tihtah, ‘A vong la, a ty la batui e,’ naa tah a maw?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Ma hraco tah lytah, ‘Batui pa tuapah, a pachia la, ka ding ka e chung vytei heh pa ungpai thlang, ma khy taico na ding na e tae hra a,’ tah hri bei maw?
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ma a saecapaw tah a chingpaw hratah a tua cawtah a buipaw tah a cung letah a lawng hlui be.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ma hraco naaning khatah chingpaw vytei heh naa tua thlu khy taitah hmai, ‘A chahnai lypaw sae kaa cang he peh, kaa hre ruapaw rai pui kaa hre hi,’ tah my lo,” a tah he.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Zisu cawh Jerusalem lang a seining takhei, Samaria le Galili raangri khei a sei lai.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Khua khuakheh chunglang a nae ka, thinghmuihri a ingpaw pahraw cawh Ama khatah a tong he. Langhlaw pui khei a daw he ka,
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 a thangpui tah, “Zisu, Abuipaw, ning ma do ky law!” tatah a y he.
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Aaning cawh a hmuh tih he tah Zisu taco, “Sei la, tlangbui sahlo khah a va hmuhsah my lo,” a tah he. Taico, aa seining tah langpui letah a dang he.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Aaning chung taitah pakhehpaw cawh ka dang tahpaw khah a hni tihtah Khazing khah a thangpui tah reithai hmo khei a va kaw kaw.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Zisu a phehrang lekhei a bawh ka, alawngnah bia a rei. Ma cawngsaw cawh Samaria mingphing a cang.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Zisu tah, “Dang sahpaw khah pahraw cang bei he maw? Pakuapaw saw zeletamaw aa ung?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Ma mingphing hringpaw rei ly hei a vong tah Khazing reithainah a hlaipaw pakheh chang ung be dei he?” tatah a tah.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Mataico Samaria cawngsawpaw hai leco, “Tho la sei, na zingnah tah a ca dangsah,” tatah a tah.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Uikheh cawh, Farasi sahlo tah zening tamaw Khazing painah raang cawh a va tlung a tatah aa haepaw khah, Zisu tah, “Khazing painah raang cawh naa hmuh khy pawtah va tlung a be.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Cawngsaw tah, ‘Ma lehei a ung, a cang ly leh ma lekhei a ung,’ tah khy bei he, zecawtamaw tatah Khazing painah raang cawh naa chung letah a ungnah cawtah a cang,” tatah a palei he.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Mataico a hningzuitu sahlo hai leco, “Cawngsaw Sawcapaw heh ningkheh tachang hmuh naa du ngetei nápaw ning le cai khah a va tlung tae a, canghrasala hmuh khy a bei ceh.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Cawngsaw hlupui tah, ‘Ama cawh ma lekhei a ung khi, a cang ly leh ma lehei a ung hi,’ tatah aa ca tah he a. Ama cawh hui pawtah piahly khe lo.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Cawngsaw Sawcapaw a vongnah ning leco lailaw ky katei, avai a ki rakheh taitah a ki rakheh lang a khaipalehpaw hratah a cang tae a.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Canghrasala a hmasaw letaco hming a hlupui khah tai-ing taw a ka, atochai cawngsaw tahei aa hlawh tae a.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Noah a chai ning leteipaw hrakhei Cawngsaw Sawcapaw a vongnah cawh a cang tae a.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Cawngsaw sahlo cawh Noah tuilawng chunglang a naenah ning tai lekhei e he ka, ding he ka, a chuihae he ka, a hnui he. Mataico tuipa-ia cawh tlung ka, aaning vytei cawh aa dawngkasawny tah a hlyde thlu he.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Ma heh Lot a chai ning teipaw khakhei a lo. Cawngsaw sahlo cawh e he ka, ding he ka, co he ka, zua he ka, cing he ka, ing aa sah.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Canghrasala Lot tah Sodom khua a piasaining tah me le me a epaw kaa cawh avai taitah za so ka, aaning cawh aa dawngkasawny tah a ro cehceh he.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Ma tei hraco Cawngsaw Sawcapaw a vong kaw ning taco a cang hra a.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Ma ning leco ing cung letei a ungpaw cawh ing chung letei a hmingbo lá pawtah a nae kheh seh. Ma hraco ly letah a ungpaw ahohmai hming sangkheh kheh lá pawtah ing lang kawkaw kheh seh.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Lot a nupuino khah a thui thlang my lo.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 A hringnah pachah a pachiapaw taco sung a ka, a hringnah a sungpaw taco a pachah a.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Ka ca ching he, ma zai leco lakhing sangkheh letah a ih hruipaw cawngsaw pahning chung taikhei pakheh cawh lah cang ka, pakheh cawh seisai a cang a.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Canu pahning tah saang suh hrui a he ka, pakheh cawh lah cang a ka, pakheh cawh seisai a cang a.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Cawngsaw pahning ly chung letah ung he ka, pakheh cawh lah cang a ka, pakheh cawh seisai a cang a,” tatah a tah.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 “Abuipaw, zeletamaw ma hming cawh a tlung a?” tatah aa hae.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.