Lucas 15

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Taico ngungkhui kheitu sahlo le ahringpaw mehsua sahlo cawh Zisu a bia nge rua pawtah aa dawngkasawny teitah a pahmo he.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Canghrasala Farasi le phungbia cawngpahtu sahlo taco, “Ma cawngsawpaw tahei mehsua sahlo achaw teitah chai he ka, aaning khatah batui a e thlang dei e,” tatah a phing he.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Mataico Zisu tah aaning cawh ma tawchingnah bia heh a ching he.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Naaning hrong letah pakheh tah a hnuipaw tuu zakheh lekhei sangkheh ly seh la, songkua sangkuapaw khah arangchung letah seisai tah a lypaw tuu khah seihno tah a hmuh kaw hlai vytei hui bei maw?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Taico, a lypaw tuu khah a hmuh kaw tihtah lunglawng teitah a saitlang letah khing ka, ing lang a tlung.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Mataico a vesaw sahlo le a ingpaw sahlo khah y he ka, ‘A pa lawng khui law, ka tuu a lypaw ka hmuh kaw thah e,’ a tah he.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ka ca ching he, ma hraco mehding a ngepachih a hia lypaw songkua pakua navy co, a ngepachihpaw mehsua pakheh cung lekhei vaicung letah alawngnah a hlu vy.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 A cang ly leh canuno pakheh tah ngung tangka phaehraw hnui seh la, phaekheh hly tua seh. Ma no taco me-ing vang tah ing phih a ka, a hmuh hlai tai achaw teitah hui a bei maw?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ma no taco ma tangka cawh a hmuh tihtah a vesaw sahlo le a ingpaw sahlo khah y pakhong he ka, ‘A pa lawng khui law, a lypaw tangka khah ka hmuh thah e,’ tatah a tah he.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ma hraco ka ca ching he, angepachihpaw mehsua pakheh cung lehei Khazing a vaiming sahlo hme letah alawngnah a ung,” tatah a tah.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Zisu tah a bia cawh reipazo ka, “Cawngsawpaw pakheh ung ka, sawcapaw pahning a hnui.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 A nyheh vypaw tah a paw cawh, ‘Apaw, ka ting vypaw ry pa pei law,’ tah ka, macawtaco a paw tah a hnuipaw khah aaning cawh a chaichy he.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Khua sy a ry hlai tah a sawcapaw a nyheh vypaw taco a hnuipaw vytei cawh pakhong ka, langhlaw pui raang lang seihly ka, ma leco a tangka vytei cawh a nawngnangnah letah a hmang thlu.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 A hnuipaw vytei a hmang thlu khy taikhei ma raang chung vytei leco cakaang a thaw tah tlung ka, ama cawh a phahlah pawngchang tah a ung myca.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Mataico ma raang letei cawngsawpaw pakheh khatah a vaw ka, a hlofa. Ma cawngsawpaw taco voh lawh a pei ruapaw tah ly lang a taw.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 A ngai a di tu cawtah voh lawh khah hmai e du ngetei ka, canghrasala e ruapaw ahohmai a peipaw ung bei he.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 A lung ka sing ka, ama tei co, ‘Ka paw ing letei a hlofapaw sahlo tahmai e ruapaw a hlupui hnui he ka, kama cawh ma lehei ngaidi tah ka thi daimang myca!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Tho a neh ka, ka paw kha ka sei a. Taico, “Ka paw, Khazing hme le na hme letah ka sua myca.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Na sawtei tah tlang hmai a tlah khawh bei neh, canghrasala, na raihrepaw sahlo letei pakheh hratah pa tua ky law,” tatah ka tah a,’ a tah.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Macawtaco tho ka, a paw khaco a sei.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 A sawcapaw taco, ‘Apaw, Khazing hme le na hme letah ka sua myca. Kama cawh na sawcapaw tah tlang hmai a tlah khawh bei neh,’ tatah a tah.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Canghrasala a paw taco a sae sahlo cawh, ‘Pai achaw caipaw khah rairang tah va tle la, a buh sá o. A kihdong lekhei kihsapadi a hro sá la, a phe lekhei phepakong a pakong sá o.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 A thy caipaw co tungnypaw khah va hrui la, theh my lo. Kongchuanah tuá tah a nawng he peh.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ma ka sawcapaw heh thi ka, a kahring kaw, ama cawh ly ka, ka hmuh kawpaw a cang,’ tatah a tah. Mataico lawhdangnah cawh aa tua.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ma chung cawh a sawcapaw uthuipaw cawh ly letah a ung thlang. Ing lang ka tlung ka, ing kae a va phah tihtah hlaw o le aa langpaw py khah a thui.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Macawtaco sae pakheh khah y ka, ‘Zemaw naa tua?’ tatah a hae.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ma saecapaw taco, ‘Na nyteipaw va kaw kaw ka, a bing teitah a va kaw kaw cawtah na paw tah a thy caipaw co tungnypaw khah a thaw,’ tatah a tah.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Uthuipaw cawh a thingae ka, ing chunglang a nae du khawh be. Macawtaco a paw cawh piathlah ka, a va naw.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Canghrasala a paw hai leco, ‘Rawh tua hmai! Kung ma vytei heh sae hratah ca hrepah neh ka, na reipaw zong nge lytah ung bang bei neh. Ma naná co hmai ka vesaw sahlo kha a nawng nápaw cawtah mei teitei hmai pa pei bang bei ceh.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Canghrasala ma na sawcapaw tahei na tangka vytei khah hlohlang no khatah hly thlu ka, ing lang a va kaw kaw tihtah a caw taco a thy caipaw co na thawpah!’ tatah a tah.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 A paw taco, ‘Ka sawcapaw, nama cawh kama khatah ung leimei thlang ceh ka, ka hnuipaw vytei heh na tei a cang.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Canghrasala a lawngnah dy tua tah kaa lawngpaw he peh a cang, zemaw tah pawco ma na nyteipaw heh thi ka, a ka hring kaw, ama cawh ly ka, hmuh kawpaw a cang,’ tatah a palei,” tatah Zisu tah a tah.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.