Lucas 15
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARIB
1 Taico ngungkhui kheitu sahlo le ahringpaw mehsua sahlo cawh Zisu a bia nge rua pawtah aa dawngkasawny teitah a pahmo he.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Canghrasala Farasi le phungbia cawngpahtu sahlo taco, “Ma cawngsawpaw tahei mehsua sahlo achaw teitah chai he ka, aaning khatah batui a e thlang dei e,” tatah a phing he.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Mataico Zisu tah aaning cawh ma tawchingnah bia heh a ching he.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Naaning hrong letah pakheh tah a hnuipaw tuu zakheh lekhei sangkheh ly seh la, songkua sangkuapaw khah arangchung letah seisai tah a lypaw tuu khah seihno tah a hmuh kaw hlai vytei hui bei maw?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Taico, a lypaw tuu khah a hmuh kaw tihtah lunglawng teitah a saitlang letah khing ka, ing lang a tlung.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Mataico a vesaw sahlo le a ingpaw sahlo khah y he ka, ‘A pa lawng khui law, ka tuu a lypaw ka hmuh kaw thah e,’ a tah he.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ka ca ching he, ma hraco mehding a ngepachih a hia lypaw songkua pakua navy co, a ngepachihpaw mehsua pakheh cung lekhei vaicung letah alawngnah a hlu vy.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 A cang ly leh canuno pakheh tah ngung tangka phaehraw hnui seh la, phaekheh hly tua seh. Ma no taco me-ing vang tah ing phih a ka, a hmuh hlai tai achaw teitah hui a bei maw?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ma no taco ma tangka cawh a hmuh tihtah a vesaw sahlo le a ingpaw sahlo khah y pakhong he ka, ‘A pa lawng khui law, a lypaw tangka khah ka hmuh thah e,’ tatah a tah he.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ma hraco ka ca ching he, angepachihpaw mehsua pakheh cung lehei Khazing a vaiming sahlo hme letah alawngnah a ung,” tatah a tah.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Zisu tah a bia cawh reipazo ka, “Cawngsawpaw pakheh ung ka, sawcapaw pahning a hnui.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 A nyheh vypaw tah a paw cawh, ‘Apaw, ka ting vypaw ry pa pei law,’ tah ka, macawtaco a paw tah a hnuipaw khah aaning cawh a chaichy he.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Khua sy a ry hlai tah a sawcapaw a nyheh vypaw taco a hnuipaw vytei cawh pakhong ka, langhlaw pui raang lang seihly ka, ma leco a tangka vytei cawh a nawngnangnah letah a hmang thlu.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 A hnuipaw vytei a hmang thlu khy taikhei ma raang chung vytei leco cakaang a thaw tah tlung ka, ama cawh a phahlah pawngchang tah a ung myca.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Mataico ma raang letei cawngsawpaw pakheh khatah a vaw ka, a hlofa. Ma cawngsawpaw taco voh lawh a pei ruapaw tah ly lang a taw.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 A ngai a di tu cawtah voh lawh khah hmai e du ngetei ka, canghrasala e ruapaw ahohmai a peipaw ung bei he.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 A lung ka sing ka, ama tei co, ‘Ka paw ing letei a hlofapaw sahlo tahmai e ruapaw a hlupui hnui he ka, kama cawh ma lehei ngaidi tah ka thi daimang myca!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Tho a neh ka, ka paw kha ka sei a. Taico, “Ka paw, Khazing hme le na hme letah ka sua myca.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Na sawtei tah tlang hmai a tlah khawh bei neh, canghrasala, na raihrepaw sahlo letei pakheh hratah pa tua ky law,” tatah ka tah a,’ a tah.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Macawtaco tho ka, a paw khaco a sei.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 A sawcapaw taco, ‘Apaw, Khazing hme le na hme letah ka sua myca. Kama cawh na sawcapaw tah tlang hmai a tlah khawh bei neh,’ tatah a tah.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Canghrasala a paw taco a sae sahlo cawh, ‘Pai achaw caipaw khah rairang tah va tle la, a buh sá o. A kihdong lekhei kihsapadi a hro sá la, a phe lekhei phepakong a pakong sá o.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 A thy caipaw co tungnypaw khah va hrui la, theh my lo. Kongchuanah tuá tah a nawng he peh.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ma ka sawcapaw heh thi ka, a kahring kaw, ama cawh ly ka, ka hmuh kawpaw a cang,’ tatah a tah. Mataico lawhdangnah cawh aa tua.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ma chung cawh a sawcapaw uthuipaw cawh ly letah a ung thlang. Ing lang ka tlung ka, ing kae a va phah tihtah hlaw o le aa langpaw py khah a thui.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Macawtaco sae pakheh khah y ka, ‘Zemaw naa tua?’ tatah a hae.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ma saecapaw taco, ‘Na nyteipaw va kaw kaw ka, a bing teitah a va kaw kaw cawtah na paw tah a thy caipaw co tungnypaw khah a thaw,’ tatah a tah.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Uthuipaw cawh a thingae ka, ing chunglang a nae du khawh be. Macawtaco a paw cawh piathlah ka, a va naw.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Canghrasala a paw hai leco, ‘Rawh tua hmai! Kung ma vytei heh sae hratah ca hrepah neh ka, na reipaw zong nge lytah ung bang bei neh. Ma naná co hmai ka vesaw sahlo kha a nawng nápaw cawtah mei teitei hmai pa pei bang bei ceh.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Canghrasala ma na sawcapaw tahei na tangka vytei khah hlohlang no khatah hly thlu ka, ing lang a va kaw kaw tihtah a caw taco a thy caipaw co na thawpah!’ tatah a tah.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 A paw taco, ‘Ka sawcapaw, nama cawh kama khatah ung leimei thlang ceh ka, ka hnuipaw vytei heh na tei a cang.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Canghrasala a lawngnah dy tua tah kaa lawngpaw he peh a cang, zemaw tah pawco ma na nyteipaw heh thi ka, a ka hring kaw, ama cawh ly ka, hmuh kawpaw a cang,’ tatah a palei,” tatah Zisu tah a tah.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.