Lucas 14
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARA
1 Sabat ning leco Zisu cawh Farasi sahlo letei hruitu pakheh ing lang khah batui hrong pawtah a sei tihtah Ama cawh achaw teitah aa ngia lai.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ma leco a hmekaw letah cawngsawpaw pakheh thlingnah hri a ingpaw a ung.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Zisu tah Farasi sahlo le phungbia a thai ngeteipaw sahlo cawh, “Sabat ning letah dangsah heh a phung a cang maw cang ly?” tatah a tah he.
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Canghrasala a cali thlang he. Macawtaco cawngsawpaw cawh va hre ka, dangsah ka, a seisah.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Mataico aa hai letah, “Naaning hrong letah pakheh tah Sabat ning letah a sawtei pakheh a cang ly leh a co tungpaw sangkheh khobatlung lang tlah my seh la, rairang tah chuahly a bei maw?” tatah a tah he.
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Maco, a rei nápaw hnih bei he.
6 A isto nada puderam responder.
7 Hruipaw cawngsaw sahlo tah cabuai letah a tynah achawpaw a thingpaw he khah Zisu tah a hmuh tihtah aaning cawh ma tawchingnah bia heh a ching he.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Pakheh kheh tah nupui chuinah letah a ca hrui tih he tah a tynah achawpaw lekhei a ty khe lo. Nama navy tah a puimaw vypaw cawngsaw pakheh zong a hrui mai a.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Ma hratei a cang caco, naa pahning tah a ca hruipaw he kong a chuatupaw a vong ka, ‘Na tynah khah ama heh tlui,’ a ca tah a. Mataico ningzaw tah a chawly caipaw hming lekhei na ty a.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Canghrasala aa ca hrui tih he tah a nai caipaw hming lekhei a ty o. Maco a ca hruitupaw he a vong tihtah ama taco, ‘Ka dua, achaw vypaw hming lang a palong,’ a ca tah a. Ma tih taco male hme letah upanah na hmuh a.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ahohmai ama le ama a pasangpaw cawh nytaw tah ung ka, ama le ama a panaipaw cawh pasang a cang a,” a tah he.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Mataico, Zisu tah kong a chuatupaw cawh, “Ching batui a cang ly leh zairia na tua tihtah na vesaw sahlo, na uny sahlo, naa sawny sahlo, a cang ly leh naa ingpaw mehrung sahlo khah hrui khe lo. Na hrui caco he aaning tah nama khah ca hrui kaw hrá he ka, chang kaw na cang tha a.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Canghrasala lawhdangnah na tua tihtah dawngchiapaw, ciacung lypaw, a phe a cabepaw le a mehcopaw khah hrui hri la, bonghnang song na cang a.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Aaning tah aa ca chang khy ly tahmai mehding thokawnah letah chang kaw na cang a,” tatah a tah.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Aaning hrong letei pakheh ama kha cabuai a cadung hruipaw taco a thui tihtah Zisu cawh, “Khazing painah raang letei lawhdangnah letah batui a epaw cawngsaw cawh meh vaichaw a cang a,” tatah a tah.
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Zisu taco, “Pakhehpaw cawh kongchuanah rungnawpaw pachia ka, cawngsaw hlupui a hrui he.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Kongchuanah cai a zaw tihtah aa hruipaw he khah, ‘A vong myca o, zezong a tlang a tling thlu myca,’ tatah ching pawtah a sae khah a taw.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Canghrasala aa zongmingtei khei biasi aa phe thlu. A pakhehnahpaw taco, ‘Atotei khah alui co neh ka, va ming pawtah sei ka du. Pa ngethai ky,’ a tah.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ahringpaw taco, ‘Atotei khah co tungpaw ching pangaw co neh ka, aaning khah hnehsá pawtah seipaw ka cang. Pa ngethai ky,’ a tah.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ahringpaw vy taco, ‘Atotei khah nupui chui neh ka, macawtaco a vong thai bei neh,’ a tah.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 A sae cawh a vong kaw ka, ma bia cawh a buipaw khah a ching. Mataico ing a hnuitupaw cawh a thingae ka a sae cawh, ‘Khuapui letei langpui sahlo le ing kaa leh ing kaa letei lang sahlo lang rairang tah va sei la, a dawngchiapaw, a ciacung lypaw, a mehcopaw le a phesongpaw khah va chuakhui o,’ a tah.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 A sae taco, ‘Abuipaw, na pa chingpaw hrakhei tua neh ka, canghrasala ing chung letah chih balang bei he,’ tatah a tah.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Taico, a buipaw tah a sae cawh, ‘Langpui sahlo lang le arangchung lang va sei la, ka ing chih ky tah cawngsaw chuasah my lo.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Ka ca ching, ka hruipaw sahlo he takhei co, ka lawhdangnah batui heh pateh khy bei he,’ a tah,” tatah a tah.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Zawpuipaw cawh Zisu khatah khua tlawnglai he ka, Zisu tah aaning lang cawh a hui ka,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Ahohmai kama kha a vong katei a no le a paw, a nupui le a saw sahlo, a uny sahlo le a satei sahlo le ama a hringnah hmai khah kama navy tah a do vypaw cawh ka hningzuitu cang khy be.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Taico, ma leh khraws a puá tah a pa zui lypaw cawh ka hningzuitu cang khy be.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Naaning hrong letah aho tamaw ingsang sah du seh la, a hnuipaw tangka tah a palingnah tai a zy maw tahpaw hni rua tah patih patong taw a bei maw?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 A hrang patho thah katei, a paling khy lypaw tei a cang caco, aa hmuhpaw maikaw tah ama cawh aa hnuiso a.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Ma cawngsawpaw tahei ingsah patho ka, paling khy khawh be,’ aa tah a.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 A cang ly leh abui pakheh cawh abui hringpaw dy rua pawtah sei seh la, ama dy rua pawtah mehnung thongki khatah a va seipaw pakheh khah mehnung thonghraw khatah a te khy a maw tahpaw cawh pacang taw a bei maw?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Te khy bei neh takhah a hni caco, a caraepaw langhlaw letah a ung chung takhei ai-awhtu sahlo thlaw tah arainah a hae a.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ma hraco naaning zong naa hnuipaw maikaw naa seisai ly caco, ka hningzuitu cang khy bei he ceh.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Paci cawh a chah, canghrasala a aenah a ly caco zekhatamaw aa aesah kaw khy a?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Alui a chah sápaw cawtah chah be ca ka, ingding tah tua rua tah zong chah be, vathlang ruapaw suipaw a cang thlang a.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.