Lucas 14
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ACF
1 Sabat ning leco Zisu cawh Farasi sahlo letei hruitu pakheh ing lang khah batui hrong pawtah a sei tihtah Ama cawh achaw teitah aa ngia lai.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ma leco a hmekaw letah cawngsawpaw pakheh thlingnah hri a ingpaw a ung.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Zisu tah Farasi sahlo le phungbia a thai ngeteipaw sahlo cawh, “Sabat ning letah dangsah heh a phung a cang maw cang ly?” tatah a tah he.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Canghrasala a cali thlang he. Macawtaco cawngsawpaw cawh va hre ka, dangsah ka, a seisah.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Mataico aa hai letah, “Naaning hrong letah pakheh tah Sabat ning letah a sawtei pakheh a cang ly leh a co tungpaw sangkheh khobatlung lang tlah my seh la, rairang tah chuahly a bei maw?” tatah a tah he.
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Maco, a rei nápaw hnih bei he.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Hruipaw cawngsaw sahlo tah cabuai letah a tynah achawpaw a thingpaw he khah Zisu tah a hmuh tihtah aaning cawh ma tawchingnah bia heh a ching he.
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Pakheh kheh tah nupui chuinah letah a ca hrui tih he tah a tynah achawpaw lekhei a ty khe lo. Nama navy tah a puimaw vypaw cawngsaw pakheh zong a hrui mai a.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ma hratei a cang caco, naa pahning tah a ca hruipaw he kong a chuatupaw a vong ka, ‘Na tynah khah ama heh tlui,’ a ca tah a. Mataico ningzaw tah a chawly caipaw hming lekhei na ty a.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Canghrasala aa ca hrui tih he tah a nai caipaw hming lekhei a ty o. Maco a ca hruitupaw he a vong tihtah ama taco, ‘Ka dua, achaw vypaw hming lang a palong,’ a ca tah a. Ma tih taco male hme letah upanah na hmuh a.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Ahohmai ama le ama a pasangpaw cawh nytaw tah ung ka, ama le ama a panaipaw cawh pasang a cang a,” a tah he.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Mataico, Zisu tah kong a chuatupaw cawh, “Ching batui a cang ly leh zairia na tua tihtah na vesaw sahlo, na uny sahlo, naa sawny sahlo, a cang ly leh naa ingpaw mehrung sahlo khah hrui khe lo. Na hrui caco he aaning tah nama khah ca hrui kaw hrá he ka, chang kaw na cang tha a.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Canghrasala lawhdangnah na tua tihtah dawngchiapaw, ciacung lypaw, a phe a cabepaw le a mehcopaw khah hrui hri la, bonghnang song na cang a.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Aaning tah aa ca chang khy ly tahmai mehding thokawnah letah chang kaw na cang a,” tatah a tah.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Aaning hrong letei pakheh ama kha cabuai a cadung hruipaw taco a thui tihtah Zisu cawh, “Khazing painah raang letei lawhdangnah letah batui a epaw cawngsaw cawh meh vaichaw a cang a,” tatah a tah.
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Zisu taco, “Pakhehpaw cawh kongchuanah rungnawpaw pachia ka, cawngsaw hlupui a hrui he.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Kongchuanah cai a zaw tihtah aa hruipaw he khah, ‘A vong myca o, zezong a tlang a tling thlu myca,’ tatah ching pawtah a sae khah a taw.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Canghrasala aa zongmingtei khei biasi aa phe thlu. A pakhehnahpaw taco, ‘Atotei khah alui co neh ka, va ming pawtah sei ka du. Pa ngethai ky,’ a tah.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Ahringpaw taco, ‘Atotei khah co tungpaw ching pangaw co neh ka, aaning khah hnehsá pawtah seipaw ka cang. Pa ngethai ky,’ a tah.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Ahringpaw vy taco, ‘Atotei khah nupui chui neh ka, macawtaco a vong thai bei neh,’ a tah.
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 A sae cawh a vong kaw ka, ma bia cawh a buipaw khah a ching. Mataico ing a hnuitupaw cawh a thingae ka a sae cawh, ‘Khuapui letei langpui sahlo le ing kaa leh ing kaa letei lang sahlo lang rairang tah va sei la, a dawngchiapaw, a ciacung lypaw, a mehcopaw le a phesongpaw khah va chuakhui o,’ a tah.
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 A sae taco, ‘Abuipaw, na pa chingpaw hrakhei tua neh ka, canghrasala ing chung letah chih balang bei he,’ tatah a tah.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Taico, a buipaw tah a sae cawh, ‘Langpui sahlo lang le arangchung lang va sei la, ka ing chih ky tah cawngsaw chuasah my lo.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ka ca ching, ka hruipaw sahlo he takhei co, ka lawhdangnah batui heh pateh khy bei he,’ a tah,” tatah a tah.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Zawpuipaw cawh Zisu khatah khua tlawnglai he ka, Zisu tah aaning lang cawh a hui ka,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Ahohmai kama kha a vong katei a no le a paw, a nupui le a saw sahlo, a uny sahlo le a satei sahlo le ama a hringnah hmai khah kama navy tah a do vypaw cawh ka hningzuitu cang khy be.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Taico, ma leh khraws a puá tah a pa zui lypaw cawh ka hningzuitu cang khy be.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Naaning hrong letah aho tamaw ingsang sah du seh la, a hnuipaw tangka tah a palingnah tai a zy maw tahpaw hni rua tah patih patong taw a bei maw?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 A hrang patho thah katei, a paling khy lypaw tei a cang caco, aa hmuhpaw maikaw tah ama cawh aa hnuiso a.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Ma cawngsawpaw tahei ingsah patho ka, paling khy khawh be,’ aa tah a.
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 A cang ly leh abui pakheh cawh abui hringpaw dy rua pawtah sei seh la, ama dy rua pawtah mehnung thongki khatah a va seipaw pakheh khah mehnung thonghraw khatah a te khy a maw tahpaw cawh pacang taw a bei maw?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Te khy bei neh takhah a hni caco, a caraepaw langhlaw letah a ung chung takhei ai-awhtu sahlo thlaw tah arainah a hae a.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ma hraco naaning zong naa hnuipaw maikaw naa seisai ly caco, ka hningzuitu cang khy bei he ceh.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Paci cawh a chah, canghrasala a aenah a ly caco zekhatamaw aa aesah kaw khy a?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Alui a chah sápaw cawtah chah be ca ka, ingding tah tua rua tah zong chah be, vathlang ruapaw suipaw a cang thlang a.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.