João 4
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NAA
1 Farasi sahlo taco Zisu tah Johan navy tah hningzuitu hlu vy a hnuipaw le ming hlu vy baptisma a cangsah paw he khah aa thui.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Zisu ceingei tah baptisma cawh a cangsah bei he, a hningzuitu sahlo tah aa cangsah he.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ma kong cawh Abuipaw tah thui ka, Judia raang cawh piasai ka, Galili raang lang khah a sei kaw.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Samaria raang cahrong tah sei pawtah cang ka,
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Samaria raang khua, Saikar aa tahpaw cawh va phah ka, ma cawh Jakob tei a sawcapaw Josef a pehpaw hminghmaw kae leteipaw khah a cang.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ma leco Jakob tei tuikho a copaw cawh a ung. Zisu cawh khuatlongnah langpui letei a va sei lainah letaco a thaw bang ka, ma tuikho kae letaco a ty ka, a hia. Ma cawh ningching hrawng letah a cang.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Taico Samaria cawngsawno pakheh cawh ma tuikho letei tui cawh thai rua pawtah va chuh ka, Zisu tah a hai leco, “Tui ding ruapaw pa pei khy ceh maw?” tatah a tah.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 A hningzuitu sahlo khah khuachung lang e ruapaw cawh tah a sei thah he.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Samaria cawngsawno taco, “Nama cawh Juda mingphing cang ceh ka, kama cawh Samaria mingphing cang neh ka, zekhatah zia tamaw tui ding ruapaw na pa hae thlang?” a tah. Juda mingphing sahlo cawh Samaria mingphing khatah a pahlawh bei he.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Zisu taco a hai letah, “Khazing lahsong le nama khatei tui ding ruapaw a ca haepaw heh cawh hnih tua la, nama tah ama khatah tui ding ruapaw na hae hri ruapaw a cang; taico ama tah hringnah tui cawh a ca pae a,” tatah a tah.
10 Jesus respondeu:
11 Canuno taco, “Ka pu, ma tuikho heh a thuh ngeteipaw tah cang ka, tuithai nápaw zehmai na hnui tlung be. Zekhatamaw hringnah tui cawh na hmuh khy thai zia a?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Kaa mapaw Jakob navy tah na rungnaw vy maw? Ama taco ma tuikho heh ama le a sawtei leh vytei le, aa sahring zuapaw vytei, ding ruapaw tah a ma pehpaw a cang hi,” a tah.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Zisu tah ma hrahei a chai, “Ma tui a dingpaw maikaw heh cawh aa tui a hrae kaw a.
13 Jesus respondeu:
14 Canghrasala kama tei ka pehpaw tui a dingpaw maikaw he cawh aa tui hrae khaw be. Ka pehpaw he tui cawh aa chung taitah tuihnaw hratah a laichua a, chaizaw hringnah tai a lai a,” tatah a tah.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Canuno taco, “Ka pu, ma tui cawh pa pei tua, ka tui a hrae khawh ly nápawtah le ma tuikho lehei tui ka va thai khawh ly nápawtah,” a tah.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Canuno cawh, “Va sei la, na pasae va y la, a vong kaw my lo,” tatah a tah.
16 Jesus disse:
17 Canuno taco, “Pasae ka hnui tlung be” tatah a palei.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Hmuisui teico, pasae papangaw na hnui thah, atotei na ung hruipaw cawngsaw zong heh na pasae hmuisui cawh cang hlui be, na reipaw heh biadih a cang,” tatah a tah.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Canuno taco, “Ka pu, nama heh Khazing khuavang na cang tahpaw ka hni,
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 aa ma pathlahtu sahlo tah ma tlaang lehei Khazing aa beh tei. Canghrasala naaning Juda mingphing sahlo taco Jerusalem letah Khazing cawh beh rua a cang tatah naa tah,” a tah.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Taico Zisu tah a hai letah, “Canuno, ka bia heh zing tua, a cai le ning a va tlung leimei, ma tlaang lehei a cang ly leh Jerusalem letah cang lytah Paw Khazing aa behnah cai khah a tlung a.
21 Jesus respondeu:
22 Naaning Samaria mingphing taco naa hni lypaw khah naa beh tei, pachahnah cawh Juda mingphing taitah a va chuhpaw a cangnah cawtah kaaning taco kaa behpaw khah kaa hni.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Paw cawh a beh hmuisuipaw sahlo tah Thlawpaw le biahmuisui tei aa beh nápaw cai cawh a va chuh myca, atoheh a va phah thah. Ma hapaw cawngsaw cawh Paw tah a huipaw a cang he.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Khazing cawh Thlawpaw cang ka ama a behpaw sahlo taco thlawpaw le biahmuisui tah aa beh hrahring ruapaw a cang,” tatah a tah.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Canuno taco a hai letah, “Mesiah (ma cawh, ‘Khri,’ tahnah a cang) a va chuh tae a tahpaw ka hni. Ama cawh a va chua tihtah hming silang vytei khah a ma chingpase tae a,” tatah a tah.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Zisu tah a hai letaco, “Nama kha bia a rei leimeipaw heh Ama cawh ka cang,” tatah a tah.
26 Então Jesus disse:
27 A hningzuitu sahlo cawh aa va tlung kaw tihtah Zisu cawh canuno khatei bia aa reihrui leimeipaw khah hmuh he ka, aa ning a ang thlang. Canghrasala ahotahmai tah, “Zemaw ma canuno khakhei na hiapaw a ung? Ze kong maw naa reihrui leimei?” tatah hae hri bei he.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Taico canuno cawh a tuibei khah seisai ka, khuachung lang khah va sei ka, khuasaw sahlo hai letaco,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “A vong la, va ming tua o, ka tuasenah maikaw a pa ching thlu khypaw cawngsaw pakheh a ung, Khri a cang khy mai!” a tah he.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Khuachung letei cawngsaw sahlo cawh ka piathlah he ka, Zisu ungnah lang aa va pange.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ma chung taco a hningzuitu sahlo tah, “Cawngpahtu, sangkheh kheh e taw,” tatah aa tah.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Canghrasala Zisu taco aa hai letah, “A kong naa hni lypaw e ruapaw batui ka hnui,” tatah a tah he.
32 Mas ele lhes disse:
33 Mataico a hningzuitu sahlo cawh aaning le aaning khah, “Batui a va peipaw ung ta he maw!” tatah a tah he.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Zisu tah aa hai letah, “Ka batui cawh a pa tawtu a dunah tua le a rai patlung patlia khah a cang.
34 Jesus lhes declarou:
35 ‘Thlah pali khy taico saze hre a cang a,’ tah tei bei he ceh maw? Ka ca ching he hi, naa meh duichy la, saze ly khah mingtua o! Hre rua pawtah a zaw thlu myca he khi.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Saze a hrepaw tah a hrenah mai cawh a hmuh tei. Chaizaw hringnah caw pawtah aa hre myca. Ma pawsui co, saze a lingpaw le a hrepaw cawh a lawng hrui khy he a.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Ma tih taco, ‘Pakhehpaw tah ling ka, pakhehpaw tah a hre,’ tahpaw cawh ahmang a.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Naa ling lypaw saze hre rua pawtah ka ca taw he hi. Ming hringpaw sahlo tah raisah cawh hre he ka, aa raihrenah a thuipa cawh naaning tah naa hria,” a tah he.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Saikar khuachung letei a ungpaw Samaria cawngsaw a hlupui tah canuno tei, “Ka hming tua ciapaw vytei a pa ching khy thlu,” a tahpaw rawng takhei Ama cawh aa zing.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Macawtaco, Samaria cawngsaw sahlo cawh Ama khaco a vong he ka, kaaning kha caang cong thlang tatah thly he ka, ninghning aaning khatah a caang.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Taico, a cawngpahnah bia thong khei, mehlupui tah Ama cawh aa zing.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Canuno hai letaco, “Nama tei na reinah thongtah kaa zingpaw cang lytah kaaning ceingei tah thui peh ka, ma paw cawngsaw heh khazaw Pachahtu hmuisui a cang tahpaw kaa hninah cawtah a cang,” tatah aa tah.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ninghning khy tah ma khua taico piathlah ka, Galili raang lang a sei.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Zisu tah, “Khazing khuavang cawh ama a khua le raang letaco pasung panawnah a tong be,” tahpaw bia khah a rei.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Canghrasala Galili raang cawh a va phah tihtah Galili cawngsaw sahlo taco Zisu cawh aa cyhlang. Khungsai Panawnah ning tei Jerusalem khua letah a tuapaw vytei khah aa hmuh, zecawtamaw tatah ma lekhei a ung thlang hrah he.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Zisu cawh tui misurhang tei a cangsahnah hminghmaw, Galili raang letei Kana khua lang khah a va sei kaw. Ma leco abui pakheh a cangpaw a sawcapaw, Kapernaum khua letah a ungpaw cawh dang be.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ma cawngsawpaw taco Zisu cawh Judia raang taitah Galili raang a va phah tahpaw khah a thui tihtah ama khaco a vaw ka, a thi daimangpaw a sawcapaw cawh dang sá pawtah a vong theh ky law tatah a va naw.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Zisu tah ma cawngsawpaw hai letah, “Naaning sahlo taco ningang chuipaw paching pakhanah le khuarawha a chuipaw naa hmuh tah lypaw co zing by bei ceh,” tatah a tah.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ma abuipaw taco, “Abuipaw, ka sawcapaw a thih hlai lehei a vong theh ky,” tatah a tah.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Zisu taco, “Va sei thlang, na sawcapaw cawh a hring a,” tatah a palei.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Lang letah a seilai leimeining taco, a sae sahlo tah va dai he ka, na sawcapaw a dang thah tahpaw aa thuisah.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 A sawcapaw cawh zening cai hrawng taikhei maw a chah vy longmang tahpaw khah a hae tih he tah a hai leco, “Ziachaning, zailang suimehlang pakheh hrong taikhei a thlasih taco a thlaw,” tatah aa tah.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Mataico a paw taco, ma cawh Zisu tei, “Na sawcapaw cawh a hring a,” tatei a chingpaw cai a cang hrahring takhah a hni. Macawtaco ama le a ingchungkho vytei tah aa zing.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ma heh Judia raang taitah Galili raang a va phah khy taitei Zisu tah a tuapaw a uihningnah ningang chuipaw paching pakhanah a cang.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.