João 20

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zaa kheh letei ning hmetaw caipaw mongdi khuahme a se hlai takhei, Mari Makdalin cawh thlai lang khah va sei ka, thlaikaw taitah alung a hneihly thahpaw khah a hmuh.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Macawtaco Simon Piter le Zisu tei a dopaw ahringpaw a hningzuitu khakhei va sai tlamang ka, “Thlai taikhei Abuipaw khah law he ka, zeletamaw aa chia tahpaw hnih bei neh!” tatah a tah he.
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Macawtaco Piter le ahringpaw a hningzuitu cawh thlai lang khah aa sei.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Aa pahning co sai he ka, canghrasala ahringpaw a hningzuitu takhei Piter cawh cakhai ka, thlai cawh a va phah taw.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 A bung ka, a chunglang cawh va ming ka, ma letei a lia thlangpaw paithladih khah a va hmuh, canghrasala a chunglang cawh a va nae be.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Mataico a hning khapaw Simon Piter khah va phah ka, thlai chunglang cawh a nae. Ma letei a lia thlangpaw paithladih khah a hmuh.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Zisu a lu aa pahlongnahpaw paithladih zong khah a hmuh pai. Ma pai cawh a tongkaling ka, paithladih taikhei a macang tah a ung.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 A hning taco, thlai a va phah tawpaw ahringpaw a hningzuitu zong cawh a chunglang a nae hrah ka, hmuh ka, a zing.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Zisu cawh thihnah taitah a tho kaw a tahpaw Capathai bia khah thuithai ting bei he.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Mataico a hningzuitu sahlo cawh ing lang khah a dih kaw he.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Canghrasala, Mari cawh thlai alailang khei a daw thlang ka, a cah leimei. A caw hmo khei a bung ka, thlai chunglang khah za ming ka,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 pai rang a buhpaw vaiming pahning cawh Zisu rawh aa isahnah lekhei pakheh a lu lang, pakheh a phe lang a ty thlangpaw he khah a hmuh.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Aaning taco ama cawh, “Cawngsawno, zecawtamaw na caw leimei?” tatah aa hae.
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ma hratei a tah khy taico a paleh ka, Zisu a daw thlangpaw khah a hmuh, canghrasala Zisu a cang tahpaw hnih be.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Ma cawngsawpaw taco, “Cawngsawno, zecawtamaw na caw leimei? Na huilaipaw cawngsaw cawh ahomaw a cang?” tatah a tah.
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Zisu taco ma cawngsawno cawh, “Mari,” tatah a tah.
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Zisu taco cawngsawno cawh, “Patle thlang kheh, zecawtamaw tatah Paw khatah kechy balang bei neh; canghrasala ka uny sahlo khatah va sei la, ‘Ka Paw le naa Paw, ka Khazing le naa Khazing khatah ka kechy myca a, a tah,’ tatah va ching hri o,” a tah.
17 Jesus continuou:
18 Mari Makdalin cawh a hningzuitu sahlo khaco va sei ka, “Abuipaw ka hmuh! Ma sahlo heh a pa ching,” tatah thongpang a va thuisah he.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Zaa kheh letei ning hmetaw caipaw a cangpaw, ma ning zailang letei Juda cawngsaw sahlo ci tah ingkaw hraí tei a hningzuitu sahlo a pahmoning he takhei, Zisu cawh a vong ka, aa hrong leco a daw ka, “Naaning khatah thlawlungnah ung ky seh!” a tah he.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Ma bia a rei khy taikhei a kih le a kang khah a hmuhsah he. Abuipaw cawh aa hmuh tihtah a hningzuitu sahlo cawh a lawng ngetei he.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Zisu taco, “Naaning khatah thlawlungnah ung ky seh! Paw tah a pa tawpaw hratah kama tah ka ca taw hrah he,” tatah a tah vy he.
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Taico ma bia a rei khy taikhei a hu suaso he ka, “Thlawpaw Pathai hnui o.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ahohmai aa suanah sahlo khah naa ngethai caco he, ngethai a cang thlang he a. Naa ngethai ly caco he, ngethai cang bei he,” tatah a tah.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Hluihning letah pakheh a cang hrahpaw Thomas (Didama aa tahpaw) cawh Zisu a vongning takhei a hningzuitu sahlo khatah ung be.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Ahringpaw a hningzuitu sahlo takhei Abuipaw kaa hmuh tatah aa ching tihtah Thomas taco, “A kih letei thawkhainah hmaw ka hmuh ly leh ka kihdong tah ka hre ly le a kaang hmaw ka po ly caco, naa reipaw cawh zing bei neh,” tatah a tah he.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Zaakheh khy takhei, a hningzuitu sahlo cawh ing letah a pahmo kaw hui he ka, aaning sahlo khaco Thomas cawh a ung hrah. Ingkha aa hrai thlang naná teitah Zisu cawh a za nae ka, aa hrong leco a daw ka, “Naaning khatah thlawlungnah ung ky seh,” tatah a tah he.
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Zisu tah Thomas cawh, “Ka kih heh ming la, va hre tua. Na kih cawh chua la, ka kaang heh va po tua. Lung langlo tah ung kheh, zing myca,” tatah a tah.
27 E logo disse a Tomé:
28 Thomas taco a hai letah, “Ka Buipaw le ka Khazing!” tatah a tah.
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Mataico Zisu taco Thomas cawh, “Nama cawh na pa hmuh cawtah na pa zing; pa hmuh ly tei a pa zingpaw sahlo cawh bonghnang song a cang he a,” tatah a ching.
29 Jesus lhe disse:
30 Zisu tah a hningzuitu sahlo hme letah paching pakhanah a hlupui tua ka, ma cabu lehei cia lypaw ningang chuipaw paching pakhanah a hlupui a ung.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Canghrasala Zisu cawh Khri, Khazing Sawcapaw a cang tah naa zing tei, ma zingnah thong co a ming letah hringnah naa hnui khy nápawtah ma sahlo heh cia a cang he.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.