João 11
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NTLH
1 Lazaru aa tahpaw cawngsawpaw cawh a sah. Ama cawh Bethani khuapaw cang ka, Bethani cawh Mari le a chuahruino Martha aa khua a cang.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari heh Abuipaw cung letah ringthopaw bia katei, a sang tah a phe a hrupah no khah a cang. A sahpaw Lazaru heh a cawtei a cang.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Macawtaco a satei leh takhei Zisu cawh, “Abuipaw, na dopaw cawngsawpaw khah a sah ngetei,” tatah bia aa caw.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ma bia cawh a thui tihtah Zisu taco, “Ma asawnah heh thih nápaw cang be. Ma asawnah cawh Khazing rungnawnah cawtah cang ka, ma thong khei, Khazing Sawcapaw zong tah rungnawnah a hmuh a,” tatah a tah.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Zisu taco Martha le a chuahruino le Lazaru cawh a do ngetei he.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Lazaru a sah tahpaw khah a thui naná teitah a ungnah leco ninghning a caang vy.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Mataico a hningzuitu sahlo khah, “Judia raang lang sei kaw he peh,” tatah a tah he.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Canghrasala aaning sahlo taco, “Cawngpahtu, kaa hninglang tei lekhei pui Juda cawngsaw sahlo takhei alung tah va aa ca za kha, ma lang cawh sei na pachia kaw thlangpaw cawh?” tatah aa tah.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Zisu taco, “Ching cai letah suimehlang hluihning ung bei maw? Ching tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a be, zecawtamaw tatah khazaw khainá khei khua a hmuh cawtah.
9 Jesus respondeu:
10 Zai tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a, zecawtamaw tatah khainah a hnuilynah cawtah,” tatah a palei he.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ma bia a rei khy taitah a ching vypaw he cawh, “Kaa vesawpaw Lazaru cawh a ihning thah, canghrasala ama pahrá pawtah ka sei a,” tatah a chai he.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 A hningzuitu sahlo taco, “Abuipaw a ihning caco, a dang vy thlang a,” tatah aa tah.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Lazaru a thi tahpaw khah Zisu tah a rei leimei naná teitah a hningzuitu sahlo taco ihning cakhawngpaw a rei rua tatah aa rawh.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Macawtaco Zisu taco a sepaw tah, “Lazaru a thi thah,
14 Então Jesus disse claramente:
15 canghrasala naa zing khy nápawtah naa cawtah ma letei ka ung lypaw cawh ka thaw a chah caimang. Ama khatah va sei tua he peh,” tatah a ching he.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Mataico Thomas (Didama aa tahpaw) takhei a tangpaw a hningzuitu sahlo hai le co, “Ama kha thih hrá pawtah sei hrá he peh,” tatah a tah he.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 A va phah ning taco Lazaru cawh athlai letah aa phungnah taitah ningpali a tah thah takhah Zisu tah a hmuh.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Bethani khua cawh Jerusalem khuapui taitah khanghning tluh a hlah ka,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 aa cawtei a thih cawtah khei Mari le Martha khah a ty khui pawtah Juda cawngsaw ahlupui a va chuh he.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Zisu a va sei leimei tahpaw khah Martha tah a thui tihtah va dai pawtah piathlah ka, Mari tu cawh ing letah a ung thlang.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Martha taco Zisu hai letah, “Abuipaw, ma lehei ung thlang lacaw, ka cawtei cawh a thih tlung be.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Canghrasala ato lehei zong na haepaw maikaw cawh Khazing tah a ca peh thlang a tah cawh ka hni,” tatah a tah.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Zisu tah Martha hai leco, “Na cawtei cawh a tho kaw a,” tatah a tah.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Martha taco, “Caichangnah letei thokawnah leco a tho kaw a tah cawh ka hni thlang,” tatah a chai.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Zisu taco a hai letah, “Kama heh thokawnah le hringnah cawh ka cang. A pa zingpaw cawngsaw cawh a thih tahmai tah a hring a,
25 Então Jesus afirmou:
26 taico kama zing hmotah a hringpaw maikaw cawh thi by bei he. Ma bia cawh na zing maw?” tatah a tah.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 “A cang, Abuipaw, nama cawh khazaw letah a vong lepaw Khazing Sawcapaw Khri na cang tah ka zing,” tatah a tah.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Taico Martha cawh ma bia a rei khy taico va sei kaw ka, a chuahruino Mari khah aparuh teitah a va y, “Cawngpahtu ma lehei ung ka, a ca ding leimei kho!” tatah a tah.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ma bia cawh a thui tihtah Mari cawh rairang tah tho ka, Zisu a tong rua pawtah khei a sei.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Zisu cawh khuachung lang khah a va nae thlah balang be, Martha tei a va dainah hminghmaw lekhei a ung thlang.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Mari a tykhuipaw khatah ing letah a ungpaw he Juda cawngsaw sahlo takhei he Mari rairang tah tho katei, a piathlahpaw khah hnih he ka, thlai lang caw rua pawtah a sei rua tah he ka, aa zui.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mari taco Zisu a ungnah hminghmaw khah va phah ka, a hmuh tihtah a phehrang leco a khuh panai ka, “Abuipaw, ma lehei ung thlang la caw, ka cawtei cawh a thi tlung be,” tatah a tah.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Zisu cawh Mari a cawpaw le ama khatei aa ka seipaw Juda cawngsaw sahlo zong aa caw hrahpaw khah a hmuh tihtah a hnahru cai ka, a lung a ny.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 “Zeletamaw naa phung?” tatah a hae he.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Zisu cawh a cah.
35 Jesus chorou.
36 Mataico Juda cawngsaw sahlo takhei, “Zetlua tamaw a do tahpaw mingtua hmai o!” tatah aa tah.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo takhei, “Mehcopaw a meh khua a hmuhsah khypaw cawngsaw taco ma cawngsawpaw heh thih lytah ungsah khy rua bei maw?” tatah aa tah.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Zisu cawh a ngechia ngetei hmo khei thlai lang khah a vaw. Ma thlai cawh lungkua, a kaw khah alung tah aa khapaw a cang.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 “Alung heh lawhly tua o,” tatah a tah.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Mataico Zisu tah, “Na zing caco, Khazing rungnawnah na hmuh a takhah ca ching thah bei neh maw?” tatah a tah.
40 Jesus respondeu:
41 Macawtaco alung cawh aa lahly. Mataico Zisu cawh avai lang a y ka, “Ka Paw, na pa thuipah cawtah ka ca lawng.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ka bia na pa thuipah tei takhah ka hni, canghrasala ma heh cawh ma letei a daw thlangpaw cawngsaw sahlo cawtah ka reipaw a cang, aaning sahlo tahei kama cawh nama tah na tawpaw a cang tahpaw aa zing khy nápawtah,” tatah a tah.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ma bia a rei khy leco, Zisu cawh a thangpui tah, “Lazaru, ka pia!” tatah a y.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 A thipaw cawngsaw cawh pai anaipaw tei a kih le a phe tongchai hmo le a hme pailu bakhu hmo khei a ka pia.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Macawtaco Mari a ty khui rua tah va chuh he katei, Zisu a hming tuapaw a hmuhpaw Juda cawngsaw mehlupui taco, Zisu khah aa zing.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo cawh Farasi sahlo khakhei a vaw he ka, Zisu a hming tuapaw khah aa va ching he.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Mataico, tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo taco biacetu Sanhedrin phu khah a pahmosah he ka, “Zekhatamaw kaa tua a? Ma cawngsawpaw tahei ningang chuipaw paching pakhanah a hlupui a tua leimei tlung.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ma hrahei kaa seisah thlang tei a cang caco, ming maikaw tah ama cawh zing a he ka, mataico Rom cawngsaw va chua he ka, kaa behnah ing le kaa raang khah aa ma lah pah a,” tatah aa tah.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Mataico aa hrong letei pakhehpaw Kaiafa aa tahpaw ma kung letei tlangbui alaicaipaw a cangpaw taco, “Zehmai hnih bei ceh.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Raang pungpaluh a ro navy tah cawngsaw zawpui cawtah pakheh thih cawh a chah vy tahpaw heh hnih bei ceh maw?” tatah a tah he.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ma bia heh ama lungthó tah a reipaw cang be, ma kung lekhei tlangbui alaicaipaw a cangpaw hrakhei Juda mingphing cawtah Zisu a thi a tah le,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Juda mingphing caw long tah cang lytah Khazing sawtei a papaipatlawpaw sahlo khah hmingkheh tah va chuakhui tei, sangkheh tah tua ruapaw he tah a thi a tatah bia a phyhlangpaw a cang.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Macawtaco ma ning taico Zisu cawh thaw rua pawtah khei khua aa khang.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Macawtaco, Zisu cawh Juda cawngsaw sahlo hrong lekhei langhai tah a khialai khawh be. Ma taikhei piathlah ka, raangcaa kae letei a ungpaw Efraim aa tahpaw khua lang khah sei ka, ma leco a hningzuitu sahlo khatah aa va ung.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ma cai heh Juda cawngsaw sahlo Khungsai Panawnah cai khah a cang daimang tei myca. Ming hlupui cawh aa ungnah khua cacy taikhei Jerusalem khuapui lang khah panawnah cawtah phungbia hratah a pathai a pahling rua pawtah khei a sei tlungmang myca he.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Zisu cawh huilai he ka, behnah ingdung chung letah a daw thlang he ka, pakheh le pakheh cawh, “Zekhatamaw na rawh? Panawnah lang heh a va chuh thly a na tah maw?” tatah aa hae he.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Canghrasala tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo tah Zisu khah tle aa du cawtah a ungnah aa hnihpaw maikaw tah naa ma ching a, tatah naw aa peh he.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.