João 11

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lazaru aa tahpaw cawngsawpaw cawh a sah. Ama cawh Bethani khuapaw cang ka, Bethani cawh Mari le a chuahruino Martha aa khua a cang.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari heh Abuipaw cung letah ringthopaw bia katei, a sang tah a phe a hrupah no khah a cang. A sahpaw Lazaru heh a cawtei a cang.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Macawtaco a satei leh takhei Zisu cawh, “Abuipaw, na dopaw cawngsawpaw khah a sah ngetei,” tatah bia aa caw.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ma bia cawh a thui tihtah Zisu taco, “Ma asawnah heh thih nápaw cang be. Ma asawnah cawh Khazing rungnawnah cawtah cang ka, ma thong khei, Khazing Sawcapaw zong tah rungnawnah a hmuh a,” tatah a tah.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Zisu taco Martha le a chuahruino le Lazaru cawh a do ngetei he.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Lazaru a sah tahpaw khah a thui naná teitah a ungnah leco ninghning a caang vy.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Mataico a hningzuitu sahlo khah, “Judia raang lang sei kaw he peh,” tatah a tah he.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Canghrasala aaning sahlo taco, “Cawngpahtu, kaa hninglang tei lekhei pui Juda cawngsaw sahlo takhei alung tah va aa ca za kha, ma lang cawh sei na pachia kaw thlangpaw cawh?” tatah aa tah.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Zisu taco, “Ching cai letah suimehlang hluihning ung bei maw? Ching tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a be, zecawtamaw tatah khazaw khainá khei khua a hmuh cawtah.
9 Jesus respondeu:
10 Zai tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a, zecawtamaw tatah khainah a hnuilynah cawtah,” tatah a palei he.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ma bia a rei khy taitah a ching vypaw he cawh, “Kaa vesawpaw Lazaru cawh a ihning thah, canghrasala ama pahrá pawtah ka sei a,” tatah a chai he.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 A hningzuitu sahlo taco, “Abuipaw a ihning caco, a dang vy thlang a,” tatah aa tah.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Lazaru a thi tahpaw khah Zisu tah a rei leimei naná teitah a hningzuitu sahlo taco ihning cakhawngpaw a rei rua tatah aa rawh.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Macawtaco Zisu taco a sepaw tah, “Lazaru a thi thah,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 canghrasala naa zing khy nápawtah naa cawtah ma letei ka ung lypaw cawh ka thaw a chah caimang. Ama khatah va sei tua he peh,” tatah a ching he.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Mataico Thomas (Didama aa tahpaw) takhei a tangpaw a hningzuitu sahlo hai le co, “Ama kha thih hrá pawtah sei hrá he peh,” tatah a tah he.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 A va phah ning taco Lazaru cawh athlai letah aa phungnah taitah ningpali a tah thah takhah Zisu tah a hmuh.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Bethani khua cawh Jerusalem khuapui taitah khanghning tluh a hlah ka,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 aa cawtei a thih cawtah khei Mari le Martha khah a ty khui pawtah Juda cawngsaw ahlupui a va chuh he.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Zisu a va sei leimei tahpaw khah Martha tah a thui tihtah va dai pawtah piathlah ka, Mari tu cawh ing letah a ung thlang.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martha taco Zisu hai letah, “Abuipaw, ma lehei ung thlang lacaw, ka cawtei cawh a thih tlung be.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Canghrasala ato lehei zong na haepaw maikaw cawh Khazing tah a ca peh thlang a tah cawh ka hni,” tatah a tah.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Zisu tah Martha hai leco, “Na cawtei cawh a tho kaw a,” tatah a tah.
23 Jesus disse a ela:
24 Martha taco, “Caichangnah letei thokawnah leco a tho kaw a tah cawh ka hni thlang,” tatah a chai.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Zisu taco a hai letah, “Kama heh thokawnah le hringnah cawh ka cang. A pa zingpaw cawngsaw cawh a thih tahmai tah a hring a,
25 Então Jesus declarou:
26 taico kama zing hmotah a hringpaw maikaw cawh thi by bei he. Ma bia cawh na zing maw?” tatah a tah.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 “A cang, Abuipaw, nama cawh khazaw letah a vong lepaw Khazing Sawcapaw Khri na cang tah ka zing,” tatah a tah.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Taico Martha cawh ma bia a rei khy taico va sei kaw ka, a chuahruino Mari khah aparuh teitah a va y, “Cawngpahtu ma lehei ung ka, a ca ding leimei kho!” tatah a tah.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ma bia cawh a thui tihtah Mari cawh rairang tah tho ka, Zisu a tong rua pawtah khei a sei.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Zisu cawh khuachung lang khah a va nae thlah balang be, Martha tei a va dainah hminghmaw lekhei a ung thlang.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Mari a tykhuipaw khatah ing letah a ungpaw he Juda cawngsaw sahlo takhei he Mari rairang tah tho katei, a piathlahpaw khah hnih he ka, thlai lang caw rua pawtah a sei rua tah he ka, aa zui.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mari taco Zisu a ungnah hminghmaw khah va phah ka, a hmuh tihtah a phehrang leco a khuh panai ka, “Abuipaw, ma lehei ung thlang la caw, ka cawtei cawh a thi tlung be,” tatah a tah.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Zisu cawh Mari a cawpaw le ama khatei aa ka seipaw Juda cawngsaw sahlo zong aa caw hrahpaw khah a hmuh tihtah a hnahru cai ka, a lung a ny.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 “Zeletamaw naa phung?” tatah a hae he.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Zisu cawh a cah.
35 Jesus chorou.
36 Mataico Juda cawngsaw sahlo takhei, “Zetlua tamaw a do tahpaw mingtua hmai o!” tatah aa tah.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo takhei, “Mehcopaw a meh khua a hmuhsah khypaw cawngsaw taco ma cawngsawpaw heh thih lytah ungsah khy rua bei maw?” tatah aa tah.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Zisu cawh a ngechia ngetei hmo khei thlai lang khah a vaw. Ma thlai cawh lungkua, a kaw khah alung tah aa khapaw a cang.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 “Alung heh lawhly tua o,” tatah a tah.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Mataico Zisu tah, “Na zing caco, Khazing rungnawnah na hmuh a takhah ca ching thah bei neh maw?” tatah a tah.
40 Jesus respondeu:
41 Macawtaco alung cawh aa lahly. Mataico Zisu cawh avai lang a y ka, “Ka Paw, na pa thuipah cawtah ka ca lawng.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ka bia na pa thuipah tei takhah ka hni, canghrasala ma heh cawh ma letei a daw thlangpaw cawngsaw sahlo cawtah ka reipaw a cang, aaning sahlo tahei kama cawh nama tah na tawpaw a cang tahpaw aa zing khy nápawtah,” tatah a tah.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ma bia a rei khy leco, Zisu cawh a thangpui tah, “Lazaru, ka pia!” tatah a y.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 A thipaw cawngsaw cawh pai anaipaw tei a kih le a phe tongchai hmo le a hme pailu bakhu hmo khei a ka pia.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Macawtaco Mari a ty khui rua tah va chuh he katei, Zisu a hming tuapaw a hmuhpaw Juda cawngsaw mehlupui taco, Zisu khah aa zing.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo cawh Farasi sahlo khakhei a vaw he ka, Zisu a hming tuapaw khah aa va ching he.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Mataico, tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo taco biacetu Sanhedrin phu khah a pahmosah he ka, “Zekhatamaw kaa tua a? Ma cawngsawpaw tahei ningang chuipaw paching pakhanah a hlupui a tua leimei tlung.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ma hrahei kaa seisah thlang tei a cang caco, ming maikaw tah ama cawh zing a he ka, mataico Rom cawngsaw va chua he ka, kaa behnah ing le kaa raang khah aa ma lah pah a,” tatah aa tah.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Mataico aa hrong letei pakhehpaw Kaiafa aa tahpaw ma kung letei tlangbui alaicaipaw a cangpaw taco, “Zehmai hnih bei ceh.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Raang pungpaluh a ro navy tah cawngsaw zawpui cawtah pakheh thih cawh a chah vy tahpaw heh hnih bei ceh maw?” tatah a tah he.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ma bia heh ama lungthó tah a reipaw cang be, ma kung lekhei tlangbui alaicaipaw a cangpaw hrakhei Juda mingphing cawtah Zisu a thi a tah le,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Juda mingphing caw long tah cang lytah Khazing sawtei a papaipatlawpaw sahlo khah hmingkheh tah va chuakhui tei, sangkheh tah tua ruapaw he tah a thi a tatah bia a phyhlangpaw a cang.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Macawtaco ma ning taico Zisu cawh thaw rua pawtah khei khua aa khang.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Macawtaco, Zisu cawh Juda cawngsaw sahlo hrong lekhei langhai tah a khialai khawh be. Ma taikhei piathlah ka, raangcaa kae letei a ungpaw Efraim aa tahpaw khua lang khah sei ka, ma leco a hningzuitu sahlo khatah aa va ung.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ma cai heh Juda cawngsaw sahlo Khungsai Panawnah cai khah a cang daimang tei myca. Ming hlupui cawh aa ungnah khua cacy taikhei Jerusalem khuapui lang khah panawnah cawtah phungbia hratah a pathai a pahling rua pawtah khei a sei tlungmang myca he.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Zisu cawh huilai he ka, behnah ingdung chung letah a daw thlang he ka, pakheh le pakheh cawh, “Zekhatamaw na rawh? Panawnah lang heh a va chuh thly a na tah maw?” tatah aa hae he.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Canghrasala tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo tah Zisu khah tle aa du cawtah a ungnah aa hnihpaw maikaw tah naa ma ching a, tatah naw aa peh he.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.