João 11

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Lazaru aa tahpaw cawngsawpaw cawh a sah. Ama cawh Bethani khuapaw cang ka, Bethani cawh Mari le a chuahruino Martha aa khua a cang.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari heh Abuipaw cung letah ringthopaw bia katei, a sang tah a phe a hrupah no khah a cang. A sahpaw Lazaru heh a cawtei a cang.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Macawtaco a satei leh takhei Zisu cawh, “Abuipaw, na dopaw cawngsawpaw khah a sah ngetei,” tatah bia aa caw.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ma bia cawh a thui tihtah Zisu taco, “Ma asawnah heh thih nápaw cang be. Ma asawnah cawh Khazing rungnawnah cawtah cang ka, ma thong khei, Khazing Sawcapaw zong tah rungnawnah a hmuh a,” tatah a tah.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Zisu taco Martha le a chuahruino le Lazaru cawh a do ngetei he.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lazaru a sah tahpaw khah a thui naná teitah a ungnah leco ninghning a caang vy.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Mataico a hningzuitu sahlo khah, “Judia raang lang sei kaw he peh,” tatah a tah he.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Canghrasala aaning sahlo taco, “Cawngpahtu, kaa hninglang tei lekhei pui Juda cawngsaw sahlo takhei alung tah va aa ca za kha, ma lang cawh sei na pachia kaw thlangpaw cawh?” tatah aa tah.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Zisu taco, “Ching cai letah suimehlang hluihning ung bei maw? Ching tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a be, zecawtamaw tatah khazaw khainá khei khua a hmuh cawtah.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Zai tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a, zecawtamaw tatah khainah a hnuilynah cawtah,” tatah a palei he.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ma bia a rei khy taitah a ching vypaw he cawh, “Kaa vesawpaw Lazaru cawh a ihning thah, canghrasala ama pahrá pawtah ka sei a,” tatah a chai he.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 A hningzuitu sahlo taco, “Abuipaw a ihning caco, a dang vy thlang a,” tatah aa tah.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Lazaru a thi tahpaw khah Zisu tah a rei leimei naná teitah a hningzuitu sahlo taco ihning cakhawngpaw a rei rua tatah aa rawh.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Macawtaco Zisu taco a sepaw tah, “Lazaru a thi thah,
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 canghrasala naa zing khy nápawtah naa cawtah ma letei ka ung lypaw cawh ka thaw a chah caimang. Ama khatah va sei tua he peh,” tatah a ching he.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Mataico Thomas (Didama aa tahpaw) takhei a tangpaw a hningzuitu sahlo hai le co, “Ama kha thih hrá pawtah sei hrá he peh,” tatah a tah he.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 A va phah ning taco Lazaru cawh athlai letah aa phungnah taitah ningpali a tah thah takhah Zisu tah a hmuh.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Bethani khua cawh Jerusalem khuapui taitah khanghning tluh a hlah ka,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 aa cawtei a thih cawtah khei Mari le Martha khah a ty khui pawtah Juda cawngsaw ahlupui a va chuh he.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Zisu a va sei leimei tahpaw khah Martha tah a thui tihtah va dai pawtah piathlah ka, Mari tu cawh ing letah a ung thlang.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martha taco Zisu hai letah, “Abuipaw, ma lehei ung thlang lacaw, ka cawtei cawh a thih tlung be.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Canghrasala ato lehei zong na haepaw maikaw cawh Khazing tah a ca peh thlang a tah cawh ka hni,” tatah a tah.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Zisu tah Martha hai leco, “Na cawtei cawh a tho kaw a,” tatah a tah.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Martha taco, “Caichangnah letei thokawnah leco a tho kaw a tah cawh ka hni thlang,” tatah a chai.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Zisu taco a hai letah, “Kama heh thokawnah le hringnah cawh ka cang. A pa zingpaw cawngsaw cawh a thih tahmai tah a hring a,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 taico kama zing hmotah a hringpaw maikaw cawh thi by bei he. Ma bia cawh na zing maw?” tatah a tah.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 “A cang, Abuipaw, nama cawh khazaw letah a vong lepaw Khazing Sawcapaw Khri na cang tah ka zing,” tatah a tah.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Taico Martha cawh ma bia a rei khy taico va sei kaw ka, a chuahruino Mari khah aparuh teitah a va y, “Cawngpahtu ma lehei ung ka, a ca ding leimei kho!” tatah a tah.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Ma bia cawh a thui tihtah Mari cawh rairang tah tho ka, Zisu a tong rua pawtah khei a sei.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Zisu cawh khuachung lang khah a va nae thlah balang be, Martha tei a va dainah hminghmaw lekhei a ung thlang.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Mari a tykhuipaw khatah ing letah a ungpaw he Juda cawngsaw sahlo takhei he Mari rairang tah tho katei, a piathlahpaw khah hnih he ka, thlai lang caw rua pawtah a sei rua tah he ka, aa zui.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mari taco Zisu a ungnah hminghmaw khah va phah ka, a hmuh tihtah a phehrang leco a khuh panai ka, “Abuipaw, ma lehei ung thlang la caw, ka cawtei cawh a thi tlung be,” tatah a tah.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Zisu cawh Mari a cawpaw le ama khatei aa ka seipaw Juda cawngsaw sahlo zong aa caw hrahpaw khah a hmuh tihtah a hnahru cai ka, a lung a ny.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 “Zeletamaw naa phung?” tatah a hae he.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Zisu cawh a cah.
35 Jesus chorou.
36 Mataico Juda cawngsaw sahlo takhei, “Zetlua tamaw a do tahpaw mingtua hmai o!” tatah aa tah.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo takhei, “Mehcopaw a meh khua a hmuhsah khypaw cawngsaw taco ma cawngsawpaw heh thih lytah ungsah khy rua bei maw?” tatah aa tah.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Zisu cawh a ngechia ngetei hmo khei thlai lang khah a vaw. Ma thlai cawh lungkua, a kaw khah alung tah aa khapaw a cang.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 “Alung heh lawhly tua o,” tatah a tah.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Mataico Zisu tah, “Na zing caco, Khazing rungnawnah na hmuh a takhah ca ching thah bei neh maw?” tatah a tah.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Macawtaco alung cawh aa lahly. Mataico Zisu cawh avai lang a y ka, “Ka Paw, na pa thuipah cawtah ka ca lawng.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ka bia na pa thuipah tei takhah ka hni, canghrasala ma heh cawh ma letei a daw thlangpaw cawngsaw sahlo cawtah ka reipaw a cang, aaning sahlo tahei kama cawh nama tah na tawpaw a cang tahpaw aa zing khy nápawtah,” tatah a tah.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ma bia a rei khy leco, Zisu cawh a thangpui tah, “Lazaru, ka pia!” tatah a y.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 A thipaw cawngsaw cawh pai anaipaw tei a kih le a phe tongchai hmo le a hme pailu bakhu hmo khei a ka pia.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Macawtaco Mari a ty khui rua tah va chuh he katei, Zisu a hming tuapaw a hmuhpaw Juda cawngsaw mehlupui taco, Zisu khah aa zing.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo cawh Farasi sahlo khakhei a vaw he ka, Zisu a hming tuapaw khah aa va ching he.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Mataico, tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo taco biacetu Sanhedrin phu khah a pahmosah he ka, “Zekhatamaw kaa tua a? Ma cawngsawpaw tahei ningang chuipaw paching pakhanah a hlupui a tua leimei tlung.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ma hrahei kaa seisah thlang tei a cang caco, ming maikaw tah ama cawh zing a he ka, mataico Rom cawngsaw va chua he ka, kaa behnah ing le kaa raang khah aa ma lah pah a,” tatah aa tah.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Mataico aa hrong letei pakhehpaw Kaiafa aa tahpaw ma kung letei tlangbui alaicaipaw a cangpaw taco, “Zehmai hnih bei ceh.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Raang pungpaluh a ro navy tah cawngsaw zawpui cawtah pakheh thih cawh a chah vy tahpaw heh hnih bei ceh maw?” tatah a tah he.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ma bia heh ama lungthó tah a reipaw cang be, ma kung lekhei tlangbui alaicaipaw a cangpaw hrakhei Juda mingphing cawtah Zisu a thi a tah le,
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Juda mingphing caw long tah cang lytah Khazing sawtei a papaipatlawpaw sahlo khah hmingkheh tah va chuakhui tei, sangkheh tah tua ruapaw he tah a thi a tatah bia a phyhlangpaw a cang.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Macawtaco ma ning taico Zisu cawh thaw rua pawtah khei khua aa khang.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Macawtaco, Zisu cawh Juda cawngsaw sahlo hrong lekhei langhai tah a khialai khawh be. Ma taikhei piathlah ka, raangcaa kae letei a ungpaw Efraim aa tahpaw khua lang khah sei ka, ma leco a hningzuitu sahlo khatah aa va ung.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ma cai heh Juda cawngsaw sahlo Khungsai Panawnah cai khah a cang daimang tei myca. Ming hlupui cawh aa ungnah khua cacy taikhei Jerusalem khuapui lang khah panawnah cawtah phungbia hratah a pathai a pahling rua pawtah khei a sei tlungmang myca he.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Zisu cawh huilai he ka, behnah ingdung chung letah a daw thlang he ka, pakheh le pakheh cawh, “Zekhatamaw na rawh? Panawnah lang heh a va chuh thly a na tah maw?” tatah aa hae he.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Canghrasala tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo tah Zisu khah tle aa du cawtah a ungnah aa hnihpaw maikaw tah naa ma ching a, tatah naw aa peh he.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.