João 11
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARC
1 Lazaru aa tahpaw cawngsawpaw cawh a sah. Ama cawh Bethani khuapaw cang ka, Bethani cawh Mari le a chuahruino Martha aa khua a cang.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari heh Abuipaw cung letah ringthopaw bia katei, a sang tah a phe a hrupah no khah a cang. A sahpaw Lazaru heh a cawtei a cang.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Macawtaco a satei leh takhei Zisu cawh, “Abuipaw, na dopaw cawngsawpaw khah a sah ngetei,” tatah bia aa caw.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ma bia cawh a thui tihtah Zisu taco, “Ma asawnah heh thih nápaw cang be. Ma asawnah cawh Khazing rungnawnah cawtah cang ka, ma thong khei, Khazing Sawcapaw zong tah rungnawnah a hmuh a,” tatah a tah.
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Zisu taco Martha le a chuahruino le Lazaru cawh a do ngetei he.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lazaru a sah tahpaw khah a thui naná teitah a ungnah leco ninghning a caang vy.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Mataico a hningzuitu sahlo khah, “Judia raang lang sei kaw he peh,” tatah a tah he.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Canghrasala aaning sahlo taco, “Cawngpahtu, kaa hninglang tei lekhei pui Juda cawngsaw sahlo takhei alung tah va aa ca za kha, ma lang cawh sei na pachia kaw thlangpaw cawh?” tatah aa tah.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Zisu taco, “Ching cai letah suimehlang hluihning ung bei maw? Ching tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a be, zecawtamaw tatah khazaw khainá khei khua a hmuh cawtah.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Zai tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a, zecawtamaw tatah khainah a hnuilynah cawtah,” tatah a palei he.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ma bia a rei khy taitah a ching vypaw he cawh, “Kaa vesawpaw Lazaru cawh a ihning thah, canghrasala ama pahrá pawtah ka sei a,” tatah a chai he.
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 A hningzuitu sahlo taco, “Abuipaw a ihning caco, a dang vy thlang a,” tatah aa tah.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Lazaru a thi tahpaw khah Zisu tah a rei leimei naná teitah a hningzuitu sahlo taco ihning cakhawngpaw a rei rua tatah aa rawh.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Macawtaco Zisu taco a sepaw tah, “Lazaru a thi thah,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 canghrasala naa zing khy nápawtah naa cawtah ma letei ka ung lypaw cawh ka thaw a chah caimang. Ama khatah va sei tua he peh,” tatah a ching he.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Mataico Thomas (Didama aa tahpaw) takhei a tangpaw a hningzuitu sahlo hai le co, “Ama kha thih hrá pawtah sei hrá he peh,” tatah a tah he.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 A va phah ning taco Lazaru cawh athlai letah aa phungnah taitah ningpali a tah thah takhah Zisu tah a hmuh.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bethani khua cawh Jerusalem khuapui taitah khanghning tluh a hlah ka,
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 aa cawtei a thih cawtah khei Mari le Martha khah a ty khui pawtah Juda cawngsaw ahlupui a va chuh he.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Zisu a va sei leimei tahpaw khah Martha tah a thui tihtah va dai pawtah piathlah ka, Mari tu cawh ing letah a ung thlang.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Martha taco Zisu hai letah, “Abuipaw, ma lehei ung thlang lacaw, ka cawtei cawh a thih tlung be.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Canghrasala ato lehei zong na haepaw maikaw cawh Khazing tah a ca peh thlang a tah cawh ka hni,” tatah a tah.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Zisu tah Martha hai leco, “Na cawtei cawh a tho kaw a,” tatah a tah.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martha taco, “Caichangnah letei thokawnah leco a tho kaw a tah cawh ka hni thlang,” tatah a chai.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Zisu taco a hai letah, “Kama heh thokawnah le hringnah cawh ka cang. A pa zingpaw cawngsaw cawh a thih tahmai tah a hring a,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 taico kama zing hmotah a hringpaw maikaw cawh thi by bei he. Ma bia cawh na zing maw?” tatah a tah.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 “A cang, Abuipaw, nama cawh khazaw letah a vong lepaw Khazing Sawcapaw Khri na cang tah ka zing,” tatah a tah.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Taico Martha cawh ma bia a rei khy taico va sei kaw ka, a chuahruino Mari khah aparuh teitah a va y, “Cawngpahtu ma lehei ung ka, a ca ding leimei kho!” tatah a tah.
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Ma bia cawh a thui tihtah Mari cawh rairang tah tho ka, Zisu a tong rua pawtah khei a sei.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Zisu cawh khuachung lang khah a va nae thlah balang be, Martha tei a va dainah hminghmaw lekhei a ung thlang.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Mari a tykhuipaw khatah ing letah a ungpaw he Juda cawngsaw sahlo takhei he Mari rairang tah tho katei, a piathlahpaw khah hnih he ka, thlai lang caw rua pawtah a sei rua tah he ka, aa zui.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mari taco Zisu a ungnah hminghmaw khah va phah ka, a hmuh tihtah a phehrang leco a khuh panai ka, “Abuipaw, ma lehei ung thlang la caw, ka cawtei cawh a thi tlung be,” tatah a tah.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Zisu cawh Mari a cawpaw le ama khatei aa ka seipaw Juda cawngsaw sahlo zong aa caw hrahpaw khah a hmuh tihtah a hnahru cai ka, a lung a ny.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 “Zeletamaw naa phung?” tatah a hae he.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Zisu cawh a cah.
35 Jesus chorou.
36 Mataico Juda cawngsaw sahlo takhei, “Zetlua tamaw a do tahpaw mingtua hmai o!” tatah aa tah.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo takhei, “Mehcopaw a meh khua a hmuhsah khypaw cawngsaw taco ma cawngsawpaw heh thih lytah ungsah khy rua bei maw?” tatah aa tah.
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Zisu cawh a ngechia ngetei hmo khei thlai lang khah a vaw. Ma thlai cawh lungkua, a kaw khah alung tah aa khapaw a cang.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Alung heh lawhly tua o,” tatah a tah.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Mataico Zisu tah, “Na zing caco, Khazing rungnawnah na hmuh a takhah ca ching thah bei neh maw?” tatah a tah.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Macawtaco alung cawh aa lahly. Mataico Zisu cawh avai lang a y ka, “Ka Paw, na pa thuipah cawtah ka ca lawng.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ka bia na pa thuipah tei takhah ka hni, canghrasala ma heh cawh ma letei a daw thlangpaw cawngsaw sahlo cawtah ka reipaw a cang, aaning sahlo tahei kama cawh nama tah na tawpaw a cang tahpaw aa zing khy nápawtah,” tatah a tah.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Ma bia a rei khy leco, Zisu cawh a thangpui tah, “Lazaru, ka pia!” tatah a y.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 A thipaw cawngsaw cawh pai anaipaw tei a kih le a phe tongchai hmo le a hme pailu bakhu hmo khei a ka pia.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Macawtaco Mari a ty khui rua tah va chuh he katei, Zisu a hming tuapaw a hmuhpaw Juda cawngsaw mehlupui taco, Zisu khah aa zing.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo cawh Farasi sahlo khakhei a vaw he ka, Zisu a hming tuapaw khah aa va ching he.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Mataico, tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo taco biacetu Sanhedrin phu khah a pahmosah he ka, “Zekhatamaw kaa tua a? Ma cawngsawpaw tahei ningang chuipaw paching pakhanah a hlupui a tua leimei tlung.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ma hrahei kaa seisah thlang tei a cang caco, ming maikaw tah ama cawh zing a he ka, mataico Rom cawngsaw va chua he ka, kaa behnah ing le kaa raang khah aa ma lah pah a,” tatah aa tah.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Mataico aa hrong letei pakhehpaw Kaiafa aa tahpaw ma kung letei tlangbui alaicaipaw a cangpaw taco, “Zehmai hnih bei ceh.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Raang pungpaluh a ro navy tah cawngsaw zawpui cawtah pakheh thih cawh a chah vy tahpaw heh hnih bei ceh maw?” tatah a tah he.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ma bia heh ama lungthó tah a reipaw cang be, ma kung lekhei tlangbui alaicaipaw a cangpaw hrakhei Juda mingphing cawtah Zisu a thi a tah le,
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Juda mingphing caw long tah cang lytah Khazing sawtei a papaipatlawpaw sahlo khah hmingkheh tah va chuakhui tei, sangkheh tah tua ruapaw he tah a thi a tatah bia a phyhlangpaw a cang.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Macawtaco ma ning taico Zisu cawh thaw rua pawtah khei khua aa khang.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Macawtaco, Zisu cawh Juda cawngsaw sahlo hrong lekhei langhai tah a khialai khawh be. Ma taikhei piathlah ka, raangcaa kae letei a ungpaw Efraim aa tahpaw khua lang khah sei ka, ma leco a hningzuitu sahlo khatah aa va ung.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Ma cai heh Juda cawngsaw sahlo Khungsai Panawnah cai khah a cang daimang tei myca. Ming hlupui cawh aa ungnah khua cacy taikhei Jerusalem khuapui lang khah panawnah cawtah phungbia hratah a pathai a pahling rua pawtah khei a sei tlungmang myca he.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Zisu cawh huilai he ka, behnah ingdung chung letah a daw thlang he ka, pakheh le pakheh cawh, “Zekhatamaw na rawh? Panawnah lang heh a va chuh thly a na tah maw?” tatah aa hae he.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Canghrasala tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo tah Zisu khah tle aa du cawtah a ungnah aa hnihpaw maikaw tah naa ma ching a, tatah naw aa peh he.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.