João 11
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARIB
1 Lazaru aa tahpaw cawngsawpaw cawh a sah. Ama cawh Bethani khuapaw cang ka, Bethani cawh Mari le a chuahruino Martha aa khua a cang.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari heh Abuipaw cung letah ringthopaw bia katei, a sang tah a phe a hrupah no khah a cang. A sahpaw Lazaru heh a cawtei a cang.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Macawtaco a satei leh takhei Zisu cawh, “Abuipaw, na dopaw cawngsawpaw khah a sah ngetei,” tatah bia aa caw.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ma bia cawh a thui tihtah Zisu taco, “Ma asawnah heh thih nápaw cang be. Ma asawnah cawh Khazing rungnawnah cawtah cang ka, ma thong khei, Khazing Sawcapaw zong tah rungnawnah a hmuh a,” tatah a tah.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Zisu taco Martha le a chuahruino le Lazaru cawh a do ngetei he.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lazaru a sah tahpaw khah a thui naná teitah a ungnah leco ninghning a caang vy.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Mataico a hningzuitu sahlo khah, “Judia raang lang sei kaw he peh,” tatah a tah he.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Canghrasala aaning sahlo taco, “Cawngpahtu, kaa hninglang tei lekhei pui Juda cawngsaw sahlo takhei alung tah va aa ca za kha, ma lang cawh sei na pachia kaw thlangpaw cawh?” tatah aa tah.
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Zisu taco, “Ching cai letah suimehlang hluihning ung bei maw? Ching tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a be, zecawtamaw tatah khazaw khainá khei khua a hmuh cawtah.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Zai tah a khiapaw cawngsaw cawh a pachih a, zecawtamaw tatah khainah a hnuilynah cawtah,” tatah a palei he.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ma bia a rei khy taitah a ching vypaw he cawh, “Kaa vesawpaw Lazaru cawh a ihning thah, canghrasala ama pahrá pawtah ka sei a,” tatah a chai he.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 A hningzuitu sahlo taco, “Abuipaw a ihning caco, a dang vy thlang a,” tatah aa tah.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Lazaru a thi tahpaw khah Zisu tah a rei leimei naná teitah a hningzuitu sahlo taco ihning cakhawngpaw a rei rua tatah aa rawh.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Macawtaco Zisu taco a sepaw tah, “Lazaru a thi thah,
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 canghrasala naa zing khy nápawtah naa cawtah ma letei ka ung lypaw cawh ka thaw a chah caimang. Ama khatah va sei tua he peh,” tatah a ching he.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Mataico Thomas (Didama aa tahpaw) takhei a tangpaw a hningzuitu sahlo hai le co, “Ama kha thih hrá pawtah sei hrá he peh,” tatah a tah he.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 A va phah ning taco Lazaru cawh athlai letah aa phungnah taitah ningpali a tah thah takhah Zisu tah a hmuh.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Bethani khua cawh Jerusalem khuapui taitah khanghning tluh a hlah ka,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 aa cawtei a thih cawtah khei Mari le Martha khah a ty khui pawtah Juda cawngsaw ahlupui a va chuh he.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Zisu a va sei leimei tahpaw khah Martha tah a thui tihtah va dai pawtah piathlah ka, Mari tu cawh ing letah a ung thlang.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martha taco Zisu hai letah, “Abuipaw, ma lehei ung thlang lacaw, ka cawtei cawh a thih tlung be.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Canghrasala ato lehei zong na haepaw maikaw cawh Khazing tah a ca peh thlang a tah cawh ka hni,” tatah a tah.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Zisu tah Martha hai leco, “Na cawtei cawh a tho kaw a,” tatah a tah.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Martha taco, “Caichangnah letei thokawnah leco a tho kaw a tah cawh ka hni thlang,” tatah a chai.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Zisu taco a hai letah, “Kama heh thokawnah le hringnah cawh ka cang. A pa zingpaw cawngsaw cawh a thih tahmai tah a hring a,
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 taico kama zing hmotah a hringpaw maikaw cawh thi by bei he. Ma bia cawh na zing maw?” tatah a tah.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 “A cang, Abuipaw, nama cawh khazaw letah a vong lepaw Khazing Sawcapaw Khri na cang tah ka zing,” tatah a tah.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Taico Martha cawh ma bia a rei khy taico va sei kaw ka, a chuahruino Mari khah aparuh teitah a va y, “Cawngpahtu ma lehei ung ka, a ca ding leimei kho!” tatah a tah.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Ma bia cawh a thui tihtah Mari cawh rairang tah tho ka, Zisu a tong rua pawtah khei a sei.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Zisu cawh khuachung lang khah a va nae thlah balang be, Martha tei a va dainah hminghmaw lekhei a ung thlang.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Mari a tykhuipaw khatah ing letah a ungpaw he Juda cawngsaw sahlo takhei he Mari rairang tah tho katei, a piathlahpaw khah hnih he ka, thlai lang caw rua pawtah a sei rua tah he ka, aa zui.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mari taco Zisu a ungnah hminghmaw khah va phah ka, a hmuh tihtah a phehrang leco a khuh panai ka, “Abuipaw, ma lehei ung thlang la caw, ka cawtei cawh a thi tlung be,” tatah a tah.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Zisu cawh Mari a cawpaw le ama khatei aa ka seipaw Juda cawngsaw sahlo zong aa caw hrahpaw khah a hmuh tihtah a hnahru cai ka, a lung a ny.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 “Zeletamaw naa phung?” tatah a hae he.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Zisu cawh a cah.
35 Jesus chorou.
36 Mataico Juda cawngsaw sahlo takhei, “Zetlua tamaw a do tahpaw mingtua hmai o!” tatah aa tah.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo takhei, “Mehcopaw a meh khua a hmuhsah khypaw cawngsaw taco ma cawngsawpaw heh thih lytah ungsah khy rua bei maw?” tatah aa tah.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Zisu cawh a ngechia ngetei hmo khei thlai lang khah a vaw. Ma thlai cawh lungkua, a kaw khah alung tah aa khapaw a cang.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Alung heh lawhly tua o,” tatah a tah.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Mataico Zisu tah, “Na zing caco, Khazing rungnawnah na hmuh a takhah ca ching thah bei neh maw?” tatah a tah.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Macawtaco alung cawh aa lahly. Mataico Zisu cawh avai lang a y ka, “Ka Paw, na pa thuipah cawtah ka ca lawng.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ka bia na pa thuipah tei takhah ka hni, canghrasala ma heh cawh ma letei a daw thlangpaw cawngsaw sahlo cawtah ka reipaw a cang, aaning sahlo tahei kama cawh nama tah na tawpaw a cang tahpaw aa zing khy nápawtah,” tatah a tah.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ma bia a rei khy leco, Zisu cawh a thangpui tah, “Lazaru, ka pia!” tatah a y.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 A thipaw cawngsaw cawh pai anaipaw tei a kih le a phe tongchai hmo le a hme pailu bakhu hmo khei a ka pia.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Macawtaco Mari a ty khui rua tah va chuh he katei, Zisu a hming tuapaw a hmuhpaw Juda cawngsaw mehlupui taco, Zisu khah aa zing.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Canghrasala aaning letei thaikhehpaw sahlo cawh Farasi sahlo khakhei a vaw he ka, Zisu a hming tuapaw khah aa va ching he.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Mataico, tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo taco biacetu Sanhedrin phu khah a pahmosah he ka, “Zekhatamaw kaa tua a? Ma cawngsawpaw tahei ningang chuipaw paching pakhanah a hlupui a tua leimei tlung.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ma hrahei kaa seisah thlang tei a cang caco, ming maikaw tah ama cawh zing a he ka, mataico Rom cawngsaw va chua he ka, kaa behnah ing le kaa raang khah aa ma lah pah a,” tatah aa tah.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Mataico aa hrong letei pakhehpaw Kaiafa aa tahpaw ma kung letei tlangbui alaicaipaw a cangpaw taco, “Zehmai hnih bei ceh.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Raang pungpaluh a ro navy tah cawngsaw zawpui cawtah pakheh thih cawh a chah vy tahpaw heh hnih bei ceh maw?” tatah a tah he.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Ma bia heh ama lungthó tah a reipaw cang be, ma kung lekhei tlangbui alaicaipaw a cangpaw hrakhei Juda mingphing cawtah Zisu a thi a tah le,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Juda mingphing caw long tah cang lytah Khazing sawtei a papaipatlawpaw sahlo khah hmingkheh tah va chuakhui tei, sangkheh tah tua ruapaw he tah a thi a tatah bia a phyhlangpaw a cang.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Macawtaco ma ning taico Zisu cawh thaw rua pawtah khei khua aa khang.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Macawtaco, Zisu cawh Juda cawngsaw sahlo hrong lekhei langhai tah a khialai khawh be. Ma taikhei piathlah ka, raangcaa kae letei a ungpaw Efraim aa tahpaw khua lang khah sei ka, ma leco a hningzuitu sahlo khatah aa va ung.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ma cai heh Juda cawngsaw sahlo Khungsai Panawnah cai khah a cang daimang tei myca. Ming hlupui cawh aa ungnah khua cacy taikhei Jerusalem khuapui lang khah panawnah cawtah phungbia hratah a pathai a pahling rua pawtah khei a sei tlungmang myca he.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Zisu cawh huilai he ka, behnah ingdung chung letah a daw thlang he ka, pakheh le pakheh cawh, “Zekhatamaw na rawh? Panawnah lang heh a va chuh thly a na tah maw?” tatah aa hae he.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Canghrasala tlangbui macang sahlo le Farasi sahlo tah Zisu khah tle aa du cawtah a ungnah aa hnihpaw maikaw tah naa ma ching a, tatah naw aa peh he.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.