Atos 7
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NVT
1 Mataico tlangbui alaicaipaw taco, “Aa ca tahnah bia heh ahmang maw?” tatah a hae.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 A paleipaw cawh, “Paw sahlo le uny sahlo, ka bia heh nawthlia tua o! Alaisuipaw Khazing cawh kaa mapaw Abraham khatah Haran khuapui letah a ung hlai Mesopotamia raang letah a ungning takhei a za paly.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Khazing taco, ‘Na raang le na mingphing seisai la, ka ca hmuh sápaw raang lang sei,’ tatah a tah.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Macawtaco Chaldi cawngsaw sahlo aa raang cawh seisai ka, Haran khuapui letah khua a va sah. A paw a thih khy taitah Khazing tah ama cawh atotei naa ungnahpaw raang lang heh a va sei sahpaw a cang.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Khazing tah ama cawh ma lehei cy vy zehmai pei be, a phe a chia nápaw alui achiatei hmai pei be. Canghrasala Abraham cawh ma ningcai leco sawtei hnui lytah ung hrah hmai my seh la, Khazing tah ama cawh ama le ama khy taiteipaw a pathlah sahlo tah ma raang heh naa cy a, tatah bia a kang.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Ma khy taico Khazing taco Abraham cawh, ‘Na pathlah sahlo tah aa raang a cang lypaw male raang letah khuachai cang tae he ka, kung zapali chung sae cang he ka, tua chahly tah tua a cang he a.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Canghrasala sae tah a hmangpaw he mingphing khah, kama tah dangtah a he neh ka, ma khy taico ma raang taico chuhthlah a he ka, ma hminghmaw lehei aa pa be a,’ tatah a tah.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Mataico, Abraham cawh cingpatainah kong biatainah khah a peh. Taico Abraham tah Isak cawh sah ka, a chua khy taitah ningreh lekhei a cingpa cawh a tai. A hning khy taco, Isak tah Jakob cawh sah ka, Jakob taco aa ma pathlahtu mehpuimaw sahlo pahrawhluihning khah a sah he.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 A utei sahlo taco asuipaw Josef khah aa hnachuanah cawtah Izipt raang lang sae tah aa zua. Canghrasala Khazing tah ungkhui ka,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ruhanah a tongpaw vytei chung taikhei a pachah lai. Ama tah Josef khah singnah pei ka, ma rawng taco Izipt siangpahrang Faraoh tah mehmechaw a peh. Macawtaco ama cawh Izipt raang le abui ing chung vytei cung letah uhtu tah a tua.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Mataico Izipt raang le Kanaan raang chung vytei cawh cakaang tah dai ka, taithui ngetei he ka, kaa mapaw sahlo cawh e ruapaw zehmai hnui bei he.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Jakob tah Izipt raang letah saze a ung tahpaw khah a thui tihtah kaa mapaw sahlo khah a uikhehnah kaangsang a zongsah he.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 A uihningnah aa va sei ning taco, Josef tah a uny sahlo khah ahomaw a cang tahpaw ching he ka, Faraoh taco Josef a ingchungkho kong cawh a thui.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Ma khy taihei Josef taco a paw Jakob le a ingchungkho pungpaluh, aa zongmingtei tah songsarih le papangaw a cangpaw he khah a va lahsah he.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Macawtaco, Jakob cawh ama le kaa mapaw sahlo aa thihnah raang a cangpaw Izipt raang lang heh a cung thlah.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Aa rawh sahlo khah Shekem khua lang kawkhui he ka, Abraham tei Shekem khua cawngsawpaw Hamo a sawtei sahlo taitah tangka tei a cawhpaw thlai lekhei aa phung he.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Khazing tei Abraham bia a kangpaw cai cawh tling daimang tei ca ka, Izipt raang letei a ungpaw kaa mingphing sahlo cawh a pungzang ngetei he.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Mataico siangpahrang ahringpaw, Josef kong a hnih khawh lypaw cawh Izipt raang uhtu tah a va cang.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ama taco kaa mingphing sahlo khah rorang dutah hreh he ka, nysai apithapaw sahlo cawh thi ná he seh tatah alailang aa va sah thlang he.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ma ningcai leco Moses cawh pi ka, a chuhthai ngetei. A paw a ing letah thlah thung chung aa cong.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ama cawh alailang letah aa va chia tihtah, Faraoh a sawcanu takhei law ka, ama a sawtei tah a tua.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Moses cawh Izipt cawngsaw tei aa hnipaw vytei khah cawng hrah ka, biarei le tuahre leco hming a tua khy ngeteipaw a cang.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Moses cawh kung songli a tah tihtah a vesaw Israel cawngsaw sahlo khah ka ve he tah ka, a sei.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Aaning hrong letei pakhehpaw khah, Izipt cawngsawpaw tah tua chahly tei a tua leimeipaw khah a hmuh tihtah a va baw ka, a phulá pawtah Izipt cawngsawpaw cawh a thaw.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moses taco, a mingphing tahei aaning pachá pawtah Khazing tah ama khah ahmang tahpaw heh aa hni thlang thly a tatah a rawh, canghrasala aaning sahlo taco hnih bei he.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 A ningthlamongpaw letah Israel cawngsaw a dai leimeipaw he khah Moses taco a hmuh he. Aa kaa letah arainah tua a pachia ka, ‘Vesaw leh, naaning cawh uny pui naa cang caw, zecawtamaw pakheh le pakheh na dai he ceh?’ a tah he.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Canghrasala pakhehpaw tua chahly tei a tua leimeipaw cawngsawpaw takhei Moses cawh nanghly ka, ‘Ahomaw kaa cung letah uhtu le biacetu tah a ca tua?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Zahai tei Izipt cawngsawpaw na thawpaw hrakhei maw thaw na pa du?’ tatah a tah.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Moses tah ma bia cawh a thui tihtah Midian raang lang khah a sai. Ma leco raang hringpaw cawngsaw hratah khuasah ka, sawcapaw pahning a sah he.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Kung songli a tah khy lekhei vaiming pakheh cawh Moses khaco Sinai tlaang kae sadi raang lekhei chingbu me tei a kang leimeipaw tah a za paly.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ma cawh a hmuh tihtah a hmuhpaw lekhei a ning a ang. Va sei ka, a ne teitah va ming ka, Abuipaw o cawh a thui,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Kama cawh na mapaw sahlo aa Khazing, Abraham, Isak le Jakob aa Khazing ka cang,’ tah ka, Moses cawh a cinah cawtah a cathing ka, ming ngang be.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Mataico Abuipaw taco a hai letah, ‘Na phepakong khah pahlu, na dawnahpaw alui khah hming pathai a cang.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Izipt raang letei ka cawngsaw sahlo aa taithuinah khah ka hmuh pase myca. Vaisang aa ynah thong khah thui myca neh ka, aaning sahlo luasah rua pawtah ka zuh myca. Atoheh a vong la, Izipt raang lang ka ca thlaw kaw a,’ tatah a tah.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Ma Moses heh, ‘ahomaw uhtu le biacetu tah a ca tua,’ tah he katei, aa za du lypaw khah a cang. Ama cawh aaning uhtu le lua sápaw tah chingbu letei vaiming ama kha a langnah thongtah Khazing tei a thlawpaw a cang.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ama taco Izipt raang taikhei piakhui he ka, Izipt raang, Rili Sai letah le sadi raang letei kung songli aa vezi chung lekhei khuarawha hming sahlo le ningang chuipaw paching pakhanah sahlo khah a tua.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Israel cawngsaw sahlo khah, ‘Khazing tah kama hapaw Khazing khuavang heh naaning naa cawngsaw chung lilaw taitah a ca thlawpah he,’ tatei a tahpaw he khah Moses heh a cang.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Ama cawh raangca letei zawpui a pahmopaw khakhei za ung ka, Sinai tlaang cung letah ama khatah bia a reipaw vaiming khakhei ung ka, taico kaa mapaw sahlo khatah a za ungpaw cang ka, ama cawh kaaning khatah pehchingpaw Khazing bia hring a za lawpaw a cang.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Canghrasala, kaa mapaw sahlo taco a rei za nge du bei he. Za dy laky he ka, aa lungthing co Izipt raang khah aa ngechai.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Aron khah, ‘Kaa hme a ma chui rua pawtah khazing sahlo ma tuapah. Izipt raang taitah a ma piakhuipaw Moses zekhatamaw a tua tahpaw hnih khawh bei peh!’ tatah aa tah.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ma cawh co teitei nono aa tuanahpaw cai khah a cang. Thuihlainah tua he ka, ma aa kia tei aa tuapaw nono cawh pasungpanawnah pui aa tuapah.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Canghrasala Khazing tah hningchai he ka, avai letei a ungpaw ning le thlawpaw le esi sahlo khah a behsah myca he. Ma tahei Khazing khuavang sahlo cabu letei ciapaw khah ahmang tah a langsah he,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Molek khazing ing le naa khazing Refan
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Kaa mapaw sahlo tah Khazing kaa ning kha a ung tah hninah tah sadi raang letah pai thlangda aa hnui. Ma cawh Khazing tah Moses ching katei, a hmuh sahpaw hmuisang tei hratah tuapaw a cang.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 A ma pathlahtu sahlo taco ma cawh aa paw sahlo taikhei law he ka, Khazing tei a tingchua hlangpaw he mingphing sahlo taitah rang aa lah ning takhei Josua hruinah rai lekhei pai thlangda cawh aa seikhui lai. Ma cawh David a chai tai lekhei ma raang leco a ung thlang.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 David taco Khazing dukhuinah hmuh ka, Jakob a Khazing cawtah a ung nápaw hminghmaw ka sah pá a, tatah Khazing khah a hae.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Canghrasala Khazing caw tei ing a sahpaw cawh Solomon a cang.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Caduisai cawh Cungnungcai Khazing cawh cawngsaw tei sahpaw ing letah ung be. Khazing khuavang Isaiah tei a reipaw hratah,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Vaicung cawh ka buidyching cang ka,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Ma hming vytei heh kama ka kih chuh cang bei he maw?’
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Naaning meh lungkhong cawngsaw, lungthing le nawkho cingpa a tai lypaw sahlo, naa mapaw sahlo tei ky naa lo hrah. Thlawpaw Pathai cawh naa pakhang cakhawng leimei thlang.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Naa mapaw sahlo tei aa hreh lypaw Khazing khuavang pakheh chang ung he maw? Mehdingpaw a vong nápaw kong a reihlangpaw sahlo hmai aa thaw he kho. Taico atoheh naaning tah ma cawngsawpaw cawh lui he ceh ka, naa nawng.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Naaning cawh vaiming sahlo hmang tei kaa mapaw sahlo letah pehpaw phungbia a hnuipaw cang he ceh ka, canghrasala ma phungbia cawh zui bei he ceh,” tatah a tah he.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ma bia cawh aa thui tihtah aa thingae ngetei ka, aa haw aa riá so.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Canghrasala Stiven cawh Thlawpaw Pathai tah chih ka, avai lang a y ka, Khazing rungnawnah le Khazing kih cacang lang letah Zisu a daw thlangpaw khah a hmuh.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Ama taco, “Mingtua o! Avai a hong ka, Khazing cacang lang letah Cawngsaw Sawcapaw a daw thlangpaw ka hmuh,” tatah a tah.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Ma tih taco aa nawkho a pamai he ka, athang puitah ysang he ka, va saihno he ka,
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 khuapui alailang cawh hrui lai he ka, alung tah aa va. Stiven sua a phosahpaw sahlo cawh aa angkilai sahlo pahlu he ka Saul aa tahpaw satlepaw takhei a tlepah he.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Alung tei aa va leimeining taco Stiven tah, “Abuipaw Zisu, ka thlawpaw law my lo,” tatah thlaw a chang.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Mataico a khuh panai ka, “Abuipaw, aa suanah heh ngethai my lo,” tatah a y. Ma a rei khy taico a thi.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.