Atos 27
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ACF
1 Mataico, Itali raang lang khah tuilawng tah sei ka pachia tih he peh tah Paul le ahringpaw thongtlahpaw sahlo cawh Julias aa tahpaw raekeh zakheh buipaw khakhei aa chia he. Ama cawh Rom siangpahrang raekeh bu letah rai a hrepaw a cang.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Asia raang rili ngaekang tuilawng a hianah letei a hia laipaw tuilawng Adramitiam khuapui taitei a va chuhpaw khah ke he peh ka, rili lang cawh kaa seihly. Taico Masidonia raang Thesalonika khua taitah a va chuhpaw Aristarka zong kaaning khaco a sei hrah.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Mataico, a ningthlamongpaw cawh Sidon khua letah cungthlah he peh ka, Julias cawh Paul cung letah chah ngetei ka na huivesaw sahlo khatah va sei la, aaning sahlo taco na byhiapaw zong aa ca bawkhang a, tatah a tah.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Mataico rili cung co seilai he peh ka, thli tah a ma nang cawtah Saipras tuiraw a rakheh thli a denah lang khei kaa seilai.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Silisia raang le Pamfilia raang ngaekang cahrong khei tui cung co seilai he peh ka, Lisia raang Mira khuapui lekhei kaa cung.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ma leco raekeh zakheh buipaw takhei Itali raang lang a seipaw Alekzandria khuapui taitei a va chuhpaw tuilawng khah hmuh ka, a cung lang cawh a ma khing.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Hongsang teikhei ning hlupui sei he peh ka, Naida khuapui cawh ruha ngetei tah kaa va phah. Thli taco kaa hmelang khah ma seisah khy be. Macawtaco Salmon raechai thli a denah Krit tuiraw langchang khei kaa sei.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Mataico rili ngaekang cawh haa ngetei tah cahrong lai he peh ka, Lasia khuapui a kae letah a ungpaw Abingnah tuilawng Ahianah aa tahpaw khah kaa va phah.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Khuasy ry tu thah peh ka tui lang tah sei vypaw caw taco, ci a chui myca, zecawtamaw tatah Batui Cahenah Ning zong khung thah ka, thlasih cai zong a patho thah myca. Macawtaco Paul tah tuilawng cung letei a ungpaw cawngsaw sahlo khah,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Vesaw sahlo, tuilawng hei kaa sei vy tei a cang caco, ruhanah ka tong hrahring thlang he peh. Tuilawng zong a rawh ka, hming le bo zong kaa sung a, kaaning kaa hringnah caw zong tah ci a chui,” tatah raeringnah bia a peh he.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Canghrasala raekeh zakheh buipaw taco Paul a reipaw khah nge ly khei tuilawng a uhpaw le tuilawng a hnuitu aa bia khah a nge laky.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Mataico, tuilawng a hianah ngaekang cawh thlasih chung tei hmang ruapaw taco a tlah khawh be. Macawtaco mehlu vy takhei palang thlang he peh ka, tuilawng a hianah khua Finik khuapui kaa phah khy caco, ma leco thlasih chung cawh ka ung thlang he peh, tatah aa tah. Ma tuilawng a hianah heh Krit tuiraw letei a ung hrahpaw cang ka, nitlah thuilang le nitlah chah lang a huipaw a cang.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Mataico thuilang khei thlizi cawh a ka hrang tihtah kaa dupaw thli a cang rua tatah aa rawh; macawtaco tuilawng aa hrainah thawca-e cawh hruithlah he ka, Krit tuiraw ngaekang khei aa sei.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Canghrasala khua sy ry lytah tlanglang tah thlipui a ru ngeteipaw cawh tuiraw lang a za hraang. Ma thlipui cawh Nichua chah lang thli aa tah.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Tuilawng cawh thlipui taco nang ka, lawng cawh thlipui lang a hui khy khawh ly cawtah acali peh ka thli tah tuilawng cawh a phohly longmang.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Mataico Kauda aa tahpaw tuiraw teitei, thli a denah hming va phah he peh ka, ruha ngetei tah mokhawng lawng sahlo khah kaa tle khy.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Mohkawng lawng cawh tuilawng cung letah aa khing khy taitah tuilawng cawh thingrui tah pahlawng he ka aa tongchai. Sirti saphy tlang letah tuilawng asuhsua le tahkhah ci he ka, tuilawng paipazy khah chung thlah he ka tuilawng caw thli tah a phohly lai.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Thlipui taco tuilawng cawh pazy hly a za cakhawng leimei thlangnah cawtah a ningthlamongpaw cawh lawng chung letei hming sahlo khah alailang aa vathlang he.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Mataico a ningthungnah leco tuilawng a chaichi sahlo khah aaning aa kih teitah law he ka, aa vathlang.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Thli cawh peitle teitah a hrang cakhawng leimei thlangnah cawtah le ning le esi sahlo hmuh lytah ning hlupui kaa ungnah cawtah a changnah leco a bing khaw bei peh kaa tah cy thlang myca.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cawngsaw vytei cawh e lytah khua sypui aa ung myca caw takhei Paul cawh aaning sahlo aa hme leco a ka daw ka, “Vesaw sahlo Krit tuiraw lang tah sei chah a be, ka tahpaw ka bia khah pange thlang my la, ma zotlahnah le sungnah heh a tong bei he peh hi!
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Canghrasala ka ca ching he, atoheh cawh naa lung pacy my lo, zecawtamaw tatah tuilawng a ro tahmai tah pakheh hmai thi a bei he ceh.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ka behpaw le kama a pa hnuitu Khazing tah zahai lekhei a vaiming pakheh khah za taw ka,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Paul, na thlawzawng kheh seh. Sizar hme letah biace pá pawtah na daw thly thly thlang a, taico nama khatei tuilawng tah a sei hrahpaw vytei aa hringnah cawh Khazing tah nama a capeh thah,’ tatah a pa tah.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Macawtaco, naa lung pacy my lo. A pa chingpaw hraco a cang a tatah Khazing khatah zingnah ka hnui.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ma duitei cawh tuiraw sangkheh kheh letah a ma pating tae thlang a,” a tah he.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Zaihraw hluipalinah tai, Adria rili leco thli tah ma pholai leimei thlang ka, zaicing hrawnghrang lekhei tuilawng a mongpaw sahlo taco alui kaa phah daimang tei thly a tatah aa rawh.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tui cawh a thunah lang neh he ka, laang ki a thuh aa tah. A cawngpe khy takhei neh kaw he ka, laang hrawhluipangaw a thuh aa tah.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Alung letah a suh pang le peh tah aa phangnah cawtah thawca-e sangpali khah lawng hninglang letah thlah he ka, khua dui pahraw seh tatah thlaw suipaw aa chang.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Tuilawng a mongpaw sahlo cawh tuilawng ahmelang letah thawca-e a thlahpaw hratah a tua pakhei he ka, mohkawng lawng khah tui lang thlah he ka, sai a pachia he.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Mataico Paul takhei raebuipaw le raekeh sahlo cawh, “Ma tlaw heh tuilawng letah aa ung thlang tahcy lyco, a bing bei he,” a tah he.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Macawtaco raekeh sahlo taco pachahnah lawng aa hrainah thingrui cawh chehchung he ka, tui aa phosah.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Khua a vang hlai tei lekhei aa zongmingtei co batui e law tatah Paul taco a tah he. “Ning hraw hluipali chung ungnah hni lytah zehmai e bei he ceh kho!
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Atoheh cawh batui e tua myca o. Hringnah cawtah ma cawh naa hiapaw a cang. Naa hrong lehei sangbu bukheh hmai a hlypaw ung bei he ceh,” a tah he.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ma bia a rei khy taico very a cawngpe khah law ka, aa hme leco Khazing khatah lawngbia a hlai. Mataico kychy ka, a e.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Aa zongmingtei co aa thlaw ka lung kaw ka, batui cawh aa e.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Tuilawng cung letah a ungpaw cawh kaa zongmingtei tah cawngsaw 276 ka cang peh.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Aa dutaw khei aa e khy taico tuilawng khah a zaang vy naa seh tatah saze khah tui lang aa vathlang.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Khua a va dui tih taco, alui khah bi thai bei he, canghrasala tuili, sadi ngaekang tai a ungpaw khah hmuh he ka, ma lang cawh a cangkhynah chung tah tuilawng cawh kaa sei sá a tatah aa tah.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Macawtaco, thawca-e aa hrainahpaw thingrui cawh chehchung he ka, tui lang aa vathlang. Mataico tuilawng zeinahsung aa tongchainah rui khah aa padaw pah. Mataico pai cawh lawng hmelang lekhei pazy kaw he ka, thli taco pholai ka, ngaekang lang cawh aa seisah.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Canghrasala tuilawng taco sadi cawh suh ka, a tang. A hmelang khei suh ka, a hneihnang khy be. A leilang cawh tuileh takhei a cheinah cawtah a kuichy patlaw thlu thah.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Thongtlahpaw sahlo cawh pakheh hmai tui a lytah aa lua ly nápawtah raekeh sahlo takhei thaw thlu aa pachia he.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Canghrasala raekeh zakheh buipaw taco, Paul a hringnah khah pachah a dunah cawtah thaw a pachia pawhe khah a thly he. Tui a ly thaipaw khah a zythlah hmasaw taw la, ngaekang lang a ly law a tah he.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ahringpaw sahlo cawh thingphae le, tuilawng a kuinahpaw hming a palypaw sahlo khah a tle he. Ma tatei co kaa zongmingtei tah a bingpaw teitah ngaekang lang cawh ka pia thlu he peh.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.