Atos 22
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs VC
1 “Uny sahlo le paw sahlo, ka reicakainahpaw ka bia heh pa ngepah tua o!” tatah a tah he.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ma hraco Aramaik rei tei aa hai letah a reipaw khah aa thui tihtah a cali he ka, mataico ma hrahei a tah,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Kama cawh Juda cawngsaw cang neh ka Silisia raang Tarsas khuapui letah pi neh ka Jerusalem khuapui letah a changpaw ka cang. Gamiliel a kih rai letah kaa mapaw sahlo aa phungbia cawh chang ky di ky tah cawng neh ka, atoning tei naaning sahlo hrahei Khazing cawtah chahnai a nge hrahpaw ka cang.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Mataico ma rawng tahei Zisu a langpui a zuipaw sahlo cawh aa thihnah tai ka hreh he. Canu kha capaw kha tle he neh ka, thong chung letah ka khung he.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Tlangbui alaicaipaw le khongsil macang vytei va hae la aa ca ching thlang he a. Aaning taitah Damaska khuapui letei Juda uny sahlo khatah kuapaw ca hmai law neh ka, ma letei zingtu sahlo khah biahrairui khi tah Jerusalem khuapui lang va seikhui he tah dangtah rua pawtah khei ka sei.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Damaska khuapui ka tlung cai ningching hrawng tah sung sungkheh tah a khai ngeteipaw khainah cawh ka kaekang letah avai taitah a za khai.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Maco alui lang pohly neh ka, ‘Saul! Saul! Zecawtamaw na pa hreh?’ a pa tahpaw o khah ka thui.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 ‘Ahomaw na cang, Abuipaw?’ tah neh ka, ‘Kama cawh na hreh leimeipaw Nazaret Zisu ka cang,’ tatah a pa palei.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ka seihruipaw sahlo taco ma khainah cawh aa hmuh naná teitah kama bia a pa chingpaw a o cawh thui bei he.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Mataico, ‘Abuipaw zemaw ka tua a?’ tatah hae neh ka, Abuipaw taco, ‘Tho la, Damaska khuapui chunglang a nae. Ma leco na hre ruapaw rai vytei cawh aa ca ching a,’ tatah a pa tah.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ka seihruipaw sahlo taco Damaska khuapui chunglang cawh ka kiá tah aa pa tlechui lai, zecawtamaw tatah khainah cawh a khaitúnah cawtah ka meh cawh a co.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Cawngsaw pakheh Ananias aa tahpaw cawh kama a tong pawtah a va chuh. Ama cawh phungbia hratei a pung a pei ngeteipaw le ma letei a ungpaw Juda cawngsaw sahlo tei aa cizaw ngeteipaw a cang.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ka kae letah a daw ka, ‘Unypaw Saul, khua hmuh khy myca!’ tatah a pa tah. Ma cangkaw leco, ama cawh ka hmuh.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Mataico, ‘Kaa mapaw sahlo aa Khazing a cangpaw tah a dunah khah hni rua pawtah le Mehdingpaw cawh hmuh rua pawtah le a kaw taitei a piapaw bia thui rua pawtah a ca thing myca.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Nama cawh na hmuhpaw le na thuipaw rawng takhei ming vytei khatah Ama a hnikhuitu na cang a.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Macawtaco atoheh zemaw na hawpaw a ung? Tho la, Abuipaw ming khah y la, baptisma cang la, na suanah cawh si hly tua,’ a pa tah.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Jerusalem lang cawh va kaw kaw neh ka, behnah ing letah thlaw ka chang tihtah apalynah hmuh neh ka,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Abuipaw tah bia a pa chingpaw cawh, ‘Jerusalem khuapui heh rairang teitah piasai, zecawtamaw tatah kama ka kong na reipaw khah cyhlang bei he,’ tatah a pa tah.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Mataico, ‘Abuipaw, nama a ca zingpaw sahlo khah phawng ruapaw he tah le thongthlá pawhe tah synagog sangkheh taitah sangkheh lang ka seilaipaw khah ma tlaw tahei aa hni thlang.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Taico, nama a ca hnikhuipaw Stiven a thisai aa laisah ning takhei ma leco a daw thlang neh ka, nawtlah khui he neh ka, ama a thehpaw sahlo aa chaichi khah ka tlepah he,’ tatah ka palei.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Mataico Abuipaw taco ka hai letah, ‘Sei la, langhlaw letei Gental cawngsaw sahlo khatah ka ca thlaw a,’ tatah a pa tah,” tatah a ching he.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ma bia a reipaw tai heh zawpui takhei Paul a bia cawh aa nge thlang. Mataico aa o cawh pathang he ka, “Ma cawngsawpaw khah singsi thlang o! A hring tlang cang be!” tatah aa y.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Mataico ysang he ka, aa angki a pasuapaw sahlo cawh hlehly he ka, luipadih cawh avai lang aa pathlo ning takhei,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 raekeh bui taco raekeh sahlo khah Paul cawh raekeh sahlo aa ungnah lang khah seikhui law a tah he. Ruitapung khei tuh la, zecawtamaw zawpui tah ma hrahei aa yso tahpaw hni khy nápawtah khei bia va hae law a tah he.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Paul cawh ruitapung tah tuh a pawtah aa hrai. Canghrasala, Paul taco ma letei a daw thlangpaw raekeh zakheh buipaw khah, “A suanah hmuh pah a cang tlung lypaw Rom cawngsaw tuh heh na cawtah a phung a cang maw?” tatah a hae.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Raekeh zakheh buipaw taco ma bia cawh a thui tihtah raekeh bui alaipaw khaco a vaw ka, a va thuisah. “Zekhatamaw na tua a? Ma cawngsawpaw heh Rom cawngsaw a cang tlung,” tatah a tah.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Raekeh buipaw cawh Paul khatah a vaw ka, “Rom cawngsaw cawh na cang maw? Pa ching tua,” tatah a va tah.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Mataico raekeh buipaw taco, “Rom cawngsaw cangnah caw tahei a mai a hlupui ka lia,” tah ka, canghrasala Paul taco, “Kama cawh a raang chung letah a pipaw ka cang hi,” tatah a palei.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Mataico, bia hae a pachiapaw sahlo takhei ma cangkawleh cawh seisai he ka, raekeh buipaw cawh Rom cawngsaw a cangpaw Paul khah bahrairui tah ka tongchaisah he tahpaw a hni tihtah khei a pahly.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ningthlamongpaw cawh raekeh bui alaipaw takhei zecawtamaw Paul heh Juda cawngsaw sahlo tah sua aa pu leimei thlang takhah hni a dunah cawtah Paul cawh thlaw ka, tlangbui macang sahlo le biacetu Sanhedrin vytei khah a pahmo law a tah he. Mataico Paul cawh va chuakhui ka, aa hmekaw leco a dawsah.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.