Atos 22

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Uny sahlo le paw sahlo, ka reicakainahpaw ka bia heh pa ngepah tua o!” tatah a tah he.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ma hraco Aramaik rei tei aa hai letah a reipaw khah aa thui tihtah a cali he ka, mataico ma hrahei a tah,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Kama cawh Juda cawngsaw cang neh ka Silisia raang Tarsas khuapui letah pi neh ka Jerusalem khuapui letah a changpaw ka cang. Gamiliel a kih rai letah kaa mapaw sahlo aa phungbia cawh chang ky di ky tah cawng neh ka, atoning tei naaning sahlo hrahei Khazing cawtah chahnai a nge hrahpaw ka cang.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Mataico ma rawng tahei Zisu a langpui a zuipaw sahlo cawh aa thihnah tai ka hreh he. Canu kha capaw kha tle he neh ka, thong chung letah ka khung he.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Tlangbui alaicaipaw le khongsil macang vytei va hae la aa ca ching thlang he a. Aaning taitah Damaska khuapui letei Juda uny sahlo khatah kuapaw ca hmai law neh ka, ma letei zingtu sahlo khah biahrairui khi tah Jerusalem khuapui lang va seikhui he tah dangtah rua pawtah khei ka sei.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Damaska khuapui ka tlung cai ningching hrawng tah sung sungkheh tah a khai ngeteipaw khainah cawh ka kaekang letah avai taitah a za khai.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Maco alui lang pohly neh ka, ‘Saul! Saul! Zecawtamaw na pa hreh?’ a pa tahpaw o khah ka thui.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 ‘Ahomaw na cang, Abuipaw?’ tah neh ka, ‘Kama cawh na hreh leimeipaw Nazaret Zisu ka cang,’ tatah a pa palei.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ka seihruipaw sahlo taco ma khainah cawh aa hmuh naná teitah kama bia a pa chingpaw a o cawh thui bei he.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Mataico, ‘Abuipaw zemaw ka tua a?’ tatah hae neh ka, Abuipaw taco, ‘Tho la, Damaska khuapui chunglang a nae. Ma leco na hre ruapaw rai vytei cawh aa ca ching a,’ tatah a pa tah.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ka seihruipaw sahlo taco Damaska khuapui chunglang cawh ka kiá tah aa pa tlechui lai, zecawtamaw tatah khainah cawh a khaitúnah cawtah ka meh cawh a co.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Cawngsaw pakheh Ananias aa tahpaw cawh kama a tong pawtah a va chuh. Ama cawh phungbia hratei a pung a pei ngeteipaw le ma letei a ungpaw Juda cawngsaw sahlo tei aa cizaw ngeteipaw a cang.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ka kae letah a daw ka, ‘Unypaw Saul, khua hmuh khy myca!’ tatah a pa tah. Ma cangkaw leco, ama cawh ka hmuh.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Mataico, ‘Kaa mapaw sahlo aa Khazing a cangpaw tah a dunah khah hni rua pawtah le Mehdingpaw cawh hmuh rua pawtah le a kaw taitei a piapaw bia thui rua pawtah a ca thing myca.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Nama cawh na hmuhpaw le na thuipaw rawng takhei ming vytei khatah Ama a hnikhuitu na cang a.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Macawtaco atoheh zemaw na hawpaw a ung? Tho la, Abuipaw ming khah y la, baptisma cang la, na suanah cawh si hly tua,’ a pa tah.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Jerusalem lang cawh va kaw kaw neh ka, behnah ing letah thlaw ka chang tihtah apalynah hmuh neh ka,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Abuipaw tah bia a pa chingpaw cawh, ‘Jerusalem khuapui heh rairang teitah piasai, zecawtamaw tatah kama ka kong na reipaw khah cyhlang bei he,’ tatah a pa tah.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Mataico, ‘Abuipaw, nama a ca zingpaw sahlo khah phawng ruapaw he tah le thongthlá pawhe tah synagog sangkheh taitah sangkheh lang ka seilaipaw khah ma tlaw tahei aa hni thlang.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Taico, nama a ca hnikhuipaw Stiven a thisai aa laisah ning takhei ma leco a daw thlang neh ka, nawtlah khui he neh ka, ama a thehpaw sahlo aa chaichi khah ka tlepah he,’ tatah ka palei.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Mataico Abuipaw taco ka hai letah, ‘Sei la, langhlaw letei Gental cawngsaw sahlo khatah ka ca thlaw a,’ tatah a pa tah,” tatah a ching he.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ma bia a reipaw tai heh zawpui takhei Paul a bia cawh aa nge thlang. Mataico aa o cawh pathang he ka, “Ma cawngsawpaw khah singsi thlang o! A hring tlang cang be!” tatah aa y.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Mataico ysang he ka, aa angki a pasuapaw sahlo cawh hlehly he ka, luipadih cawh avai lang aa pathlo ning takhei,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 raekeh bui taco raekeh sahlo khah Paul cawh raekeh sahlo aa ungnah lang khah seikhui law a tah he. Ruitapung khei tuh la, zecawtamaw zawpui tah ma hrahei aa yso tahpaw hni khy nápawtah khei bia va hae law a tah he.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Paul cawh ruitapung tah tuh a pawtah aa hrai. Canghrasala, Paul taco ma letei a daw thlangpaw raekeh zakheh buipaw khah, “A suanah hmuh pah a cang tlung lypaw Rom cawngsaw tuh heh na cawtah a phung a cang maw?” tatah a hae.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Raekeh zakheh buipaw taco ma bia cawh a thui tihtah raekeh bui alaipaw khaco a vaw ka, a va thuisah. “Zekhatamaw na tua a? Ma cawngsawpaw heh Rom cawngsaw a cang tlung,” tatah a tah.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Raekeh buipaw cawh Paul khatah a vaw ka, “Rom cawngsaw cawh na cang maw? Pa ching tua,” tatah a va tah.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Mataico raekeh buipaw taco, “Rom cawngsaw cangnah caw tahei a mai a hlupui ka lia,” tah ka, canghrasala Paul taco, “Kama cawh a raang chung letah a pipaw ka cang hi,” tatah a palei.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Mataico, bia hae a pachiapaw sahlo takhei ma cangkawleh cawh seisai he ka, raekeh buipaw cawh Rom cawngsaw a cangpaw Paul khah bahrairui tah ka tongchaisah he tahpaw a hni tihtah khei a pahly.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ningthlamongpaw cawh raekeh bui alaipaw takhei zecawtamaw Paul heh Juda cawngsaw sahlo tah sua aa pu leimei thlang takhah hni a dunah cawtah Paul cawh thlaw ka, tlangbui macang sahlo le biacetu Sanhedrin vytei khah a pahmo law a tah he. Mataico Paul cawh va chuakhui ka, aa hmekaw leco a dawsah.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.