Atos 22

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Uny sahlo le paw sahlo, ka reicakainahpaw ka bia heh pa ngepah tua o!” tatah a tah he.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ma hraco Aramaik rei tei aa hai letah a reipaw khah aa thui tihtah a cali he ka, mataico ma hrahei a tah,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Kama cawh Juda cawngsaw cang neh ka Silisia raang Tarsas khuapui letah pi neh ka Jerusalem khuapui letah a changpaw ka cang. Gamiliel a kih rai letah kaa mapaw sahlo aa phungbia cawh chang ky di ky tah cawng neh ka, atoning tei naaning sahlo hrahei Khazing cawtah chahnai a nge hrahpaw ka cang.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Mataico ma rawng tahei Zisu a langpui a zuipaw sahlo cawh aa thihnah tai ka hreh he. Canu kha capaw kha tle he neh ka, thong chung letah ka khung he.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Tlangbui alaicaipaw le khongsil macang vytei va hae la aa ca ching thlang he a. Aaning taitah Damaska khuapui letei Juda uny sahlo khatah kuapaw ca hmai law neh ka, ma letei zingtu sahlo khah biahrairui khi tah Jerusalem khuapui lang va seikhui he tah dangtah rua pawtah khei ka sei.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Damaska khuapui ka tlung cai ningching hrawng tah sung sungkheh tah a khai ngeteipaw khainah cawh ka kaekang letah avai taitah a za khai.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Maco alui lang pohly neh ka, ‘Saul! Saul! Zecawtamaw na pa hreh?’ a pa tahpaw o khah ka thui.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 ‘Ahomaw na cang, Abuipaw?’ tah neh ka, ‘Kama cawh na hreh leimeipaw Nazaret Zisu ka cang,’ tatah a pa palei.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ka seihruipaw sahlo taco ma khainah cawh aa hmuh naná teitah kama bia a pa chingpaw a o cawh thui bei he.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Mataico, ‘Abuipaw zemaw ka tua a?’ tatah hae neh ka, Abuipaw taco, ‘Tho la, Damaska khuapui chunglang a nae. Ma leco na hre ruapaw rai vytei cawh aa ca ching a,’ tatah a pa tah.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ka seihruipaw sahlo taco Damaska khuapui chunglang cawh ka kiá tah aa pa tlechui lai, zecawtamaw tatah khainah cawh a khaitúnah cawtah ka meh cawh a co.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Cawngsaw pakheh Ananias aa tahpaw cawh kama a tong pawtah a va chuh. Ama cawh phungbia hratei a pung a pei ngeteipaw le ma letei a ungpaw Juda cawngsaw sahlo tei aa cizaw ngeteipaw a cang.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ka kae letah a daw ka, ‘Unypaw Saul, khua hmuh khy myca!’ tatah a pa tah. Ma cangkaw leco, ama cawh ka hmuh.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Mataico, ‘Kaa mapaw sahlo aa Khazing a cangpaw tah a dunah khah hni rua pawtah le Mehdingpaw cawh hmuh rua pawtah le a kaw taitei a piapaw bia thui rua pawtah a ca thing myca.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Nama cawh na hmuhpaw le na thuipaw rawng takhei ming vytei khatah Ama a hnikhuitu na cang a.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Macawtaco atoheh zemaw na hawpaw a ung? Tho la, Abuipaw ming khah y la, baptisma cang la, na suanah cawh si hly tua,’ a pa tah.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Jerusalem lang cawh va kaw kaw neh ka, behnah ing letah thlaw ka chang tihtah apalynah hmuh neh ka,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Abuipaw tah bia a pa chingpaw cawh, ‘Jerusalem khuapui heh rairang teitah piasai, zecawtamaw tatah kama ka kong na reipaw khah cyhlang bei he,’ tatah a pa tah.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Mataico, ‘Abuipaw, nama a ca zingpaw sahlo khah phawng ruapaw he tah le thongthlá pawhe tah synagog sangkheh taitah sangkheh lang ka seilaipaw khah ma tlaw tahei aa hni thlang.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Taico, nama a ca hnikhuipaw Stiven a thisai aa laisah ning takhei ma leco a daw thlang neh ka, nawtlah khui he neh ka, ama a thehpaw sahlo aa chaichi khah ka tlepah he,’ tatah ka palei.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Mataico Abuipaw taco ka hai letah, ‘Sei la, langhlaw letei Gental cawngsaw sahlo khatah ka ca thlaw a,’ tatah a pa tah,” tatah a ching he.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ma bia a reipaw tai heh zawpui takhei Paul a bia cawh aa nge thlang. Mataico aa o cawh pathang he ka, “Ma cawngsawpaw khah singsi thlang o! A hring tlang cang be!” tatah aa y.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Mataico ysang he ka, aa angki a pasuapaw sahlo cawh hlehly he ka, luipadih cawh avai lang aa pathlo ning takhei,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 raekeh bui taco raekeh sahlo khah Paul cawh raekeh sahlo aa ungnah lang khah seikhui law a tah he. Ruitapung khei tuh la, zecawtamaw zawpui tah ma hrahei aa yso tahpaw hni khy nápawtah khei bia va hae law a tah he.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Paul cawh ruitapung tah tuh a pawtah aa hrai. Canghrasala, Paul taco ma letei a daw thlangpaw raekeh zakheh buipaw khah, “A suanah hmuh pah a cang tlung lypaw Rom cawngsaw tuh heh na cawtah a phung a cang maw?” tatah a hae.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Raekeh zakheh buipaw taco ma bia cawh a thui tihtah raekeh bui alaipaw khaco a vaw ka, a va thuisah. “Zekhatamaw na tua a? Ma cawngsawpaw heh Rom cawngsaw a cang tlung,” tatah a tah.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Raekeh buipaw cawh Paul khatah a vaw ka, “Rom cawngsaw cawh na cang maw? Pa ching tua,” tatah a va tah.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Mataico raekeh buipaw taco, “Rom cawngsaw cangnah caw tahei a mai a hlupui ka lia,” tah ka, canghrasala Paul taco, “Kama cawh a raang chung letah a pipaw ka cang hi,” tatah a palei.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Mataico, bia hae a pachiapaw sahlo takhei ma cangkawleh cawh seisai he ka, raekeh buipaw cawh Rom cawngsaw a cangpaw Paul khah bahrairui tah ka tongchaisah he tahpaw a hni tihtah khei a pahly.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ningthlamongpaw cawh raekeh bui alaipaw takhei zecawtamaw Paul heh Juda cawngsaw sahlo tah sua aa pu leimei thlang takhah hni a dunah cawtah Paul cawh thlaw ka, tlangbui macang sahlo le biacetu Sanhedrin vytei khah a pahmo law a tah he. Mataico Paul cawh va chuakhui ka, aa hmekaw leco a dawsah.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.