Atos 22
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NAA
1 “Uny sahlo le paw sahlo, ka reicakainahpaw ka bia heh pa ngepah tua o!” tatah a tah he.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ma hraco Aramaik rei tei aa hai letah a reipaw khah aa thui tihtah a cali he ka, mataico ma hrahei a tah,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Kama cawh Juda cawngsaw cang neh ka Silisia raang Tarsas khuapui letah pi neh ka Jerusalem khuapui letah a changpaw ka cang. Gamiliel a kih rai letah kaa mapaw sahlo aa phungbia cawh chang ky di ky tah cawng neh ka, atoning tei naaning sahlo hrahei Khazing cawtah chahnai a nge hrahpaw ka cang.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Mataico ma rawng tahei Zisu a langpui a zuipaw sahlo cawh aa thihnah tai ka hreh he. Canu kha capaw kha tle he neh ka, thong chung letah ka khung he.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Tlangbui alaicaipaw le khongsil macang vytei va hae la aa ca ching thlang he a. Aaning taitah Damaska khuapui letei Juda uny sahlo khatah kuapaw ca hmai law neh ka, ma letei zingtu sahlo khah biahrairui khi tah Jerusalem khuapui lang va seikhui he tah dangtah rua pawtah khei ka sei.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Damaska khuapui ka tlung cai ningching hrawng tah sung sungkheh tah a khai ngeteipaw khainah cawh ka kaekang letah avai taitah a za khai.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Maco alui lang pohly neh ka, ‘Saul! Saul! Zecawtamaw na pa hreh?’ a pa tahpaw o khah ka thui.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 ‘Ahomaw na cang, Abuipaw?’ tah neh ka, ‘Kama cawh na hreh leimeipaw Nazaret Zisu ka cang,’ tatah a pa palei.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ka seihruipaw sahlo taco ma khainah cawh aa hmuh naná teitah kama bia a pa chingpaw a o cawh thui bei he.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Mataico, ‘Abuipaw zemaw ka tua a?’ tatah hae neh ka, Abuipaw taco, ‘Tho la, Damaska khuapui chunglang a nae. Ma leco na hre ruapaw rai vytei cawh aa ca ching a,’ tatah a pa tah.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ka seihruipaw sahlo taco Damaska khuapui chunglang cawh ka kiá tah aa pa tlechui lai, zecawtamaw tatah khainah cawh a khaitúnah cawtah ka meh cawh a co.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Cawngsaw pakheh Ananias aa tahpaw cawh kama a tong pawtah a va chuh. Ama cawh phungbia hratei a pung a pei ngeteipaw le ma letei a ungpaw Juda cawngsaw sahlo tei aa cizaw ngeteipaw a cang.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ka kae letah a daw ka, ‘Unypaw Saul, khua hmuh khy myca!’ tatah a pa tah. Ma cangkaw leco, ama cawh ka hmuh.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Mataico, ‘Kaa mapaw sahlo aa Khazing a cangpaw tah a dunah khah hni rua pawtah le Mehdingpaw cawh hmuh rua pawtah le a kaw taitei a piapaw bia thui rua pawtah a ca thing myca.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Nama cawh na hmuhpaw le na thuipaw rawng takhei ming vytei khatah Ama a hnikhuitu na cang a.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Macawtaco atoheh zemaw na hawpaw a ung? Tho la, Abuipaw ming khah y la, baptisma cang la, na suanah cawh si hly tua,’ a pa tah.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Jerusalem lang cawh va kaw kaw neh ka, behnah ing letah thlaw ka chang tihtah apalynah hmuh neh ka,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Abuipaw tah bia a pa chingpaw cawh, ‘Jerusalem khuapui heh rairang teitah piasai, zecawtamaw tatah kama ka kong na reipaw khah cyhlang bei he,’ tatah a pa tah.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Mataico, ‘Abuipaw, nama a ca zingpaw sahlo khah phawng ruapaw he tah le thongthlá pawhe tah synagog sangkheh taitah sangkheh lang ka seilaipaw khah ma tlaw tahei aa hni thlang.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Taico, nama a ca hnikhuipaw Stiven a thisai aa laisah ning takhei ma leco a daw thlang neh ka, nawtlah khui he neh ka, ama a thehpaw sahlo aa chaichi khah ka tlepah he,’ tatah ka palei.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Mataico Abuipaw taco ka hai letah, ‘Sei la, langhlaw letei Gental cawngsaw sahlo khatah ka ca thlaw a,’ tatah a pa tah,” tatah a ching he.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ma bia a reipaw tai heh zawpui takhei Paul a bia cawh aa nge thlang. Mataico aa o cawh pathang he ka, “Ma cawngsawpaw khah singsi thlang o! A hring tlang cang be!” tatah aa y.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Mataico ysang he ka, aa angki a pasuapaw sahlo cawh hlehly he ka, luipadih cawh avai lang aa pathlo ning takhei,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 raekeh bui taco raekeh sahlo khah Paul cawh raekeh sahlo aa ungnah lang khah seikhui law a tah he. Ruitapung khei tuh la, zecawtamaw zawpui tah ma hrahei aa yso tahpaw hni khy nápawtah khei bia va hae law a tah he.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Paul cawh ruitapung tah tuh a pawtah aa hrai. Canghrasala, Paul taco ma letei a daw thlangpaw raekeh zakheh buipaw khah, “A suanah hmuh pah a cang tlung lypaw Rom cawngsaw tuh heh na cawtah a phung a cang maw?” tatah a hae.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Raekeh zakheh buipaw taco ma bia cawh a thui tihtah raekeh bui alaipaw khaco a vaw ka, a va thuisah. “Zekhatamaw na tua a? Ma cawngsawpaw heh Rom cawngsaw a cang tlung,” tatah a tah.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Raekeh buipaw cawh Paul khatah a vaw ka, “Rom cawngsaw cawh na cang maw? Pa ching tua,” tatah a va tah.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Mataico raekeh buipaw taco, “Rom cawngsaw cangnah caw tahei a mai a hlupui ka lia,” tah ka, canghrasala Paul taco, “Kama cawh a raang chung letah a pipaw ka cang hi,” tatah a palei.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Mataico, bia hae a pachiapaw sahlo takhei ma cangkawleh cawh seisai he ka, raekeh buipaw cawh Rom cawngsaw a cangpaw Paul khah bahrairui tah ka tongchaisah he tahpaw a hni tihtah khei a pahly.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ningthlamongpaw cawh raekeh bui alaipaw takhei zecawtamaw Paul heh Juda cawngsaw sahlo tah sua aa pu leimei thlang takhah hni a dunah cawtah Paul cawh thlaw ka, tlangbui macang sahlo le biacetu Sanhedrin vytei khah a pahmo law a tah he. Mataico Paul cawh va chuakhui ka, aa hmekaw leco a dawsah.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.