Atos 16
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs VC
1 Mataico Paul le Sailas cawh Derbe khua lang va tlong he ka, Timote aa tahpaw zingtupaw a ungnah khua a cangpaw Listra khua lang aa sei pai. Timote a no cawh hningzuitu cang ka Juda cawngsaw a cang. Canghrasala a paw cawh Grik cawngsaw a cang.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Timote cawh Listra khua le Ikoniam khua letei a ungpaw zingtu uny sahlo tei mehchaw a cang aa tahpaw a cang.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Paul tah ama cawh a khuatlongnah letah a chui du ka, ma hrawnghrang letei a ungpaw Juda cawngsaw sahlo takhei Timote a paw cawh Grik cawngsaw a cang tahpaw aa hninah cawtah khei Paul taco a cingpa cawh a tai.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Khua kheh khy khua khé khei tlawng lai he ka, Jerusalem letei a ungpaw apostol sahlo le khrisaw macang sahlo tei Juda cawngsaw a cang lypaw zingtu sahlo zui ruapaw tei aa chawpaw bia khah aa thang lai he.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Macawtaco khrisawbu sahlo cawh zingnah letah thawzaang hnui ngetei he ka, ning tating tah a ka vy leimei thlang he.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Asia raang chung letah phung reilai khah Thlawpaw Pathai tah a thlynah thong he tah Paul le a vesaw sahlo cawh Frizia le Kalati raang cahrong khei tlawng lai he ka,
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia raangri aa va phah tihtah Bithinia pai lang khah a nae a pachia he, canghrasala a nae rua pawtah khei Zisu Thlawpaw tah sai bei he.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Macawtaco Misia raang chung khei sei he ka, Troas khua lang aa cung thlah.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ma zai leco Paul cawh Masidonia cawngsawpaw tah a daw katei, “Masidonia raang lang a vong la, va ma baw law,” tatah a naw leimeipaw apalynah a hmuh.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Paul tah apalynah a hmuh khy taico, aaning sahlo khatah thawngchawbia rei rua pawtah Khazing tah a ma ynah a cang tah he peh ka, Masidonia lang sei ruapaw taco ka pachia tlamang he peh.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Macawtaco Troas khua taico tuilawng ke he peh ka, a ding teitah Samothra tuiraw lang kaa sei. A ningthlamongpaw cawh a tho kaw he peh ka, Nepolis khuapui cawh kaa va phah.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Mataico, Filipi khuapui lang kaa sei. Filipi khua cawh Masidonia raang khua puimawpaw cang ka, Rom coza uhpaw khua a cang. Ma leco ning hlupui ka cang he peh.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Mataico, Sabat ning leco thlawchangnah hminghmaw a rai thly a tahpaw rawhchainá khei khuapui a naenah hawkaw láng tah pia he peh ka, tuivaw lang khah kaa sei. Kaa va phah taico a ty he peh ka, ma letei a za pahmo thlangpaw he canu sahlo khah bia kaa ching he.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Bia a ngepaw hrong leco Thiatira khuapui taitah pai saipaw a va zuapaw canu pakheh ung ka, a ming Lidia a cang. Ama cawh Khazing a behpaw cang ka Paul tei a reipaw bia khah nge pawtah Khazing tah a lungthing khah a hongpah.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Mataico ama le a ingchungkho cawngsaw sahlo cawh baptisma aa cang khy taikhei, a ing lang khah a ma y. “Abuipaw a zingtu tah naa parawh caco, a vong la, ka ing letah va tlung law,” tatah a ma siachai.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Taico ningkhehpaw cawh thlawchangnah hminghmaw lang kaa va seining tah saecanu pakheh a tong he peh ka, ama cawh khachia tah a pahrangnah thongtah hming a va chuh lepaw khah a hni khy. Hmelang hming chuacangnah kong a reinahpaw khei a bui sahlo khah tangka a hlupui a hmuh pah he.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ma canuno tahei Paul le kaaning sahlo cawh ma zui lai ka, “Ma cawngsaw sahlo heh naaning sahlo pachahnah langpui a ca chingpaw he Cungnungcai Khazing a sae sahlo a cang he,” tatah a y lai.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Mataico ning hlupui ma hraco a tua tei. Ahning taco Paul cawh a si a vangtúnah cawtah a paleh hno ka, khachia cawh, “Zisu Khri ming tah ma cawngsawno chung taikhei ka pia law ka ca tah!” tah ka, ma cangkawleh cawh khachia taco a piasai.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Canghrasala abui sahlo taco, saecanu tah tangka ma chuapah khui khawh be takhah aa hni tihtah Paul le Sailas cawh tle he ka, chodo tlang lekhei nawhnuitu sahlo hme letah aa va chua khui he.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Biacetu sahlo hme lekhei va chua khui he ka, “Ma tlaw heh Juda cawngsaw cang he ka, kaa khuachung lehei hnahnawhnah aa chuasah.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Rom cawngsaw kaa phungbia le kaa lang khatei a tlah lypaw phung khah tua rua pawtah aa cawngpah lai he,” tatah aa tah.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Mataico aa bia a ngepaw zawpuipaw taco Paul le Sailas cawh a zyhno he ka, aa dai he, mataico biacetu sahlo taco raekeh sahlo khah, “Aa angki pahlu pá la, sungbasih tah chei law,” aa tah he.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Ma hratei a sah pui tah aa chei khy tai he tah, thong letah thlah he ka, thong-ing a uhtupaw khah achaw teitah vai my lo aa tah.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ma hratei bia aa patai si caw takhei thong-ing chung a chungching khang lekhei chia he ka, aa phe lekhei hraih a khai he.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Zaicing hrawng lekhei Paul le Sailas cawh Khazing khatah thlawchang le hlawsah tah ung he ka, ahringpaw thongtlahpaw sahlo takhei aa nge thlang he.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Sung sungkheh tah aling cawh a rupui tah a hrui ka, thong-ing khah a hrang tai a carih thlu. Ma cangkaw leco, thong-ing ingkaw sahlo cawh a honghly thlu he ka, thongtlahpaw aa bahrairui sahlo cawh a thlangthlah thlu.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Mataico thong-ing a uhtu cawh a ka chang ka, thong-ing ingkaw sahlo a honghly thlupaw khah a hmuh tihtah thongtlahpaw sahlo a sai thlu thah rua he a tah caw takhei a zyzi cawh a phe ka, ama le ama a thaw a pachia.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Canghrasala Paul tah, “Zemaw a thaw na pachia? Ka tling thlang peh hi!” tatah a yso.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Thonging uhtu taco me-ing va tle law tah he ka, thong chunglang cawh a za nae pahraw ka, Paul le Sailas aa hmekaw leco a cathing hmo khei a bawh.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Mataico alailang cawh ka piakhui he ka, “Ka buipaw leh, pachah ka cang nápawtah zemaw ka tua a?” tatah a hae he.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Paul le Sailas taco, “Abuipaw Zisu khah zing la, nama le na ingchungkho cawh pachah na cang he ceh,” tatah aa palei.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Mataico ama le a ingchungkho cawngsaw vytei cawh Abuipaw bia khah aa ching he.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ma zai lilaw cai leco thong uhtu taco seikhui he ka, aa hmaw cawh a sipah he. Mataico ry lytah ama le a ingchungkho vytei cawh baptisma khah a cang palang he.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Thong uhtu taco a ing lang seikhui he ka, batui khah a hung he. Ama le a ingchungkho cawngsaw cawh a lawng ngetei he, zecawtamaw tatah Khazing aa zing myca cawtah khei a cang.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Khua cawh va dui ka, biacetu sahlo takhei paleh bui sahlo khah thong uhtu khaco taw he ka, “Ma tlaw khah va thlaw myca he seh,” tatah aa va tahsah.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Thong uhtu taco Paul cawh, “Biacetu sahlo tah nama le Sailas khah va thlaw law, tatah aa pa tah. Atoheh cawh na pia khy myca he ceh. De teitah sei my lo,” tatah a tah he.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Canghrasala Paul taco paleh bui sahlo cawh, “Rom cawngsaw kaa cang naná teitah biacenah ung lytah zawpui hme letah ma tuh he ka thong aa ma thlah. Taico atoheh a paruh teitah pia he seh tamaw naa du? Cang thai a be! Canghrasala aaning hrahring a vong he seh la, va ma chua he seh,” a tah he.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Paleh bui sahlo taco ma bia cawh biacetu sahlo khah ching he ka, Paul le Sailas cawh Rom cawngsaw a cang he tahpaw aa thui tihtah a pahly he.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Nawpaw ruapaw taco a vong he ka, thong chung taico papia he ka, khuapui tai hei piathlah the law tatah aa naw he.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Mataico Paul le Sailas cawh thong taico ka pia he ka, uny sahlo a tong rua pawtah khei Lidia a ing lang cawh sei he ka, thawthonah bia aa ching he. Mataico khua taico aa piathlah.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.