Atos 16

Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mataico Paul le Sailas cawh Derbe khua lang va tlong he ka, Timote aa tahpaw zingtupaw a ungnah khua a cangpaw Listra khua lang aa sei pai. Timote a no cawh hningzuitu cang ka Juda cawngsaw a cang. Canghrasala a paw cawh Grik cawngsaw a cang.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Timote cawh Listra khua le Ikoniam khua letei a ungpaw zingtu uny sahlo tei mehchaw a cang aa tahpaw a cang.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Paul tah ama cawh a khuatlongnah letah a chui du ka, ma hrawnghrang letei a ungpaw Juda cawngsaw sahlo takhei Timote a paw cawh Grik cawngsaw a cang tahpaw aa hninah cawtah khei Paul taco a cingpa cawh a tai.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Khua kheh khy khua khé khei tlawng lai he ka, Jerusalem letei a ungpaw apostol sahlo le khrisaw macang sahlo tei Juda cawngsaw a cang lypaw zingtu sahlo zui ruapaw tei aa chawpaw bia khah aa thang lai he.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Macawtaco khrisawbu sahlo cawh zingnah letah thawzaang hnui ngetei he ka, ning tating tah a ka vy leimei thlang he.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Asia raang chung letah phung reilai khah Thlawpaw Pathai tah a thlynah thong he tah Paul le a vesaw sahlo cawh Frizia le Kalati raang cahrong khei tlawng lai he ka,
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia raangri aa va phah tihtah Bithinia pai lang khah a nae a pachia he, canghrasala a nae rua pawtah khei Zisu Thlawpaw tah sai bei he.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Macawtaco Misia raang chung khei sei he ka, Troas khua lang aa cung thlah.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ma zai leco Paul cawh Masidonia cawngsawpaw tah a daw katei, “Masidonia raang lang a vong la, va ma baw law,” tatah a naw leimeipaw apalynah a hmuh.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Paul tah apalynah a hmuh khy taico, aaning sahlo khatah thawngchawbia rei rua pawtah Khazing tah a ma ynah a cang tah he peh ka, Masidonia lang sei ruapaw taco ka pachia tlamang he peh.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Macawtaco Troas khua taico tuilawng ke he peh ka, a ding teitah Samothra tuiraw lang kaa sei. A ningthlamongpaw cawh a tho kaw he peh ka, Nepolis khuapui cawh kaa va phah.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Mataico, Filipi khuapui lang kaa sei. Filipi khua cawh Masidonia raang khua puimawpaw cang ka, Rom coza uhpaw khua a cang. Ma leco ning hlupui ka cang he peh.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Mataico, Sabat ning leco thlawchangnah hminghmaw a rai thly a tahpaw rawhchainá khei khuapui a naenah hawkaw láng tah pia he peh ka, tuivaw lang khah kaa sei. Kaa va phah taico a ty he peh ka, ma letei a za pahmo thlangpaw he canu sahlo khah bia kaa ching he.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Bia a ngepaw hrong leco Thiatira khuapui taitah pai saipaw a va zuapaw canu pakheh ung ka, a ming Lidia a cang. Ama cawh Khazing a behpaw cang ka Paul tei a reipaw bia khah nge pawtah Khazing tah a lungthing khah a hongpah.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Mataico ama le a ingchungkho cawngsaw sahlo cawh baptisma aa cang khy taikhei, a ing lang khah a ma y. “Abuipaw a zingtu tah naa parawh caco, a vong la, ka ing letah va tlung law,” tatah a ma siachai.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Taico ningkhehpaw cawh thlawchangnah hminghmaw lang kaa va seining tah saecanu pakheh a tong he peh ka, ama cawh khachia tah a pahrangnah thongtah hming a va chuh lepaw khah a hni khy. Hmelang hming chuacangnah kong a reinahpaw khei a bui sahlo khah tangka a hlupui a hmuh pah he.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ma canuno tahei Paul le kaaning sahlo cawh ma zui lai ka, “Ma cawngsaw sahlo heh naaning sahlo pachahnah langpui a ca chingpaw he Cungnungcai Khazing a sae sahlo a cang he,” tatah a y lai.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Mataico ning hlupui ma hraco a tua tei. Ahning taco Paul cawh a si a vangtúnah cawtah a paleh hno ka, khachia cawh, “Zisu Khri ming tah ma cawngsawno chung taikhei ka pia law ka ca tah!” tah ka, ma cangkawleh cawh khachia taco a piasai.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Canghrasala abui sahlo taco, saecanu tah tangka ma chuapah khui khawh be takhah aa hni tihtah Paul le Sailas cawh tle he ka, chodo tlang lekhei nawhnuitu sahlo hme letah aa va chua khui he.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Biacetu sahlo hme lekhei va chua khui he ka, “Ma tlaw heh Juda cawngsaw cang he ka, kaa khuachung lehei hnahnawhnah aa chuasah.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Rom cawngsaw kaa phungbia le kaa lang khatei a tlah lypaw phung khah tua rua pawtah aa cawngpah lai he,” tatah aa tah.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Mataico aa bia a ngepaw zawpuipaw taco Paul le Sailas cawh a zyhno he ka, aa dai he, mataico biacetu sahlo taco raekeh sahlo khah, “Aa angki pahlu pá la, sungbasih tah chei law,” aa tah he.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ma hratei a sah pui tah aa chei khy tai he tah, thong letah thlah he ka, thong-ing a uhtupaw khah achaw teitah vai my lo aa tah.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ma hratei bia aa patai si caw takhei thong-ing chung a chungching khang lekhei chia he ka, aa phe lekhei hraih a khai he.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Zaicing hrawng lekhei Paul le Sailas cawh Khazing khatah thlawchang le hlawsah tah ung he ka, ahringpaw thongtlahpaw sahlo takhei aa nge thlang he.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Sung sungkheh tah aling cawh a rupui tah a hrui ka, thong-ing khah a hrang tai a carih thlu. Ma cangkaw leco, thong-ing ingkaw sahlo cawh a honghly thlu he ka, thongtlahpaw aa bahrairui sahlo cawh a thlangthlah thlu.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Mataico thong-ing a uhtu cawh a ka chang ka, thong-ing ingkaw sahlo a honghly thlupaw khah a hmuh tihtah thongtlahpaw sahlo a sai thlu thah rua he a tah caw takhei a zyzi cawh a phe ka, ama le ama a thaw a pachia.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Canghrasala Paul tah, “Zemaw a thaw na pachia? Ka tling thlang peh hi!” tatah a yso.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Thonging uhtu taco me-ing va tle law tah he ka, thong chunglang cawh a za nae pahraw ka, Paul le Sailas aa hmekaw leco a cathing hmo khei a bawh.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Mataico alailang cawh ka piakhui he ka, “Ka buipaw leh, pachah ka cang nápawtah zemaw ka tua a?” tatah a hae he.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Paul le Sailas taco, “Abuipaw Zisu khah zing la, nama le na ingchungkho cawh pachah na cang he ceh,” tatah aa palei.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Mataico ama le a ingchungkho cawngsaw vytei cawh Abuipaw bia khah aa ching he.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ma zai lilaw cai leco thong uhtu taco seikhui he ka, aa hmaw cawh a sipah he. Mataico ry lytah ama le a ingchungkho vytei cawh baptisma khah a cang palang he.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Thong uhtu taco a ing lang seikhui he ka, batui khah a hung he. Ama le a ingchungkho cawngsaw cawh a lawng ngetei he, zecawtamaw tatah Khazing aa zing myca cawtah khei a cang.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Khua cawh va dui ka, biacetu sahlo takhei paleh bui sahlo khah thong uhtu khaco taw he ka, “Ma tlaw khah va thlaw myca he seh,” tatah aa va tahsah.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Thong uhtu taco Paul cawh, “Biacetu sahlo tah nama le Sailas khah va thlaw law, tatah aa pa tah. Atoheh cawh na pia khy myca he ceh. De teitah sei my lo,” tatah a tah he.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Canghrasala Paul taco paleh bui sahlo cawh, “Rom cawngsaw kaa cang naná teitah biacenah ung lytah zawpui hme letah ma tuh he ka thong aa ma thlah. Taico atoheh a paruh teitah pia he seh tamaw naa du? Cang thai a be! Canghrasala aaning hrahring a vong he seh la, va ma chua he seh,” a tah he.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Paleh bui sahlo taco ma bia cawh biacetu sahlo khah ching he ka, Paul le Sailas cawh Rom cawngsaw a cang he tahpaw aa thui tihtah a pahly he.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Nawpaw ruapaw taco a vong he ka, thong chung taico papia he ka, khuapui tai hei piathlah the law tatah aa naw he.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Mataico Paul le Sailas cawh thong taico ka pia he ka, uny sahlo a tong rua pawtah khei Lidia a ing lang cawh sei he ka, thawthonah bia aa ching he. Mataico khua taico aa piathlah.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.