Atos 28
Loxicha Zapotec NT (ZTP_WBT) vs VC
1 Senꞌ mblyaꞌla re náꞌ, zyaraꞌ sa mne náꞌ Malta ndole izyo ta nzi xtowꞌ nittoꞌ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nde re men nzo tya wen toz xaꞌ lo náꞌ, mtolꞌ xaꞌ ki nde mbrez xaꞌ náꞌ sa zyen náꞌ tak ndo yi nde jwanꞌ toz nal.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Zyasa mthop Pab lud xod ya bis ngego Pab lo ki nde xija mbroꞌ ti mbelꞌ ndaxonꞌ maꞌ lo xlye nde mkeꞌ maꞌy yaꞌ Pab.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Leꞌ re men nzo tya lo mne xaꞌ ngenga mbelꞌ yen yaꞌ Pab, zya nchab xaꞌ lo ta xaꞌ: —Nzo pa xaꞌ guj men xaꞌ ba, jwanꞌ nasa ne mblyaꞌ xaꞌ lo nittoꞌ, jwanꞌ nak galꞌ na'taꞌde diꞌs ban xaꞌ.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Zya msib Pab yaꞌ Pab lo bel, sa ngob mbelꞌ nde ngenta kwan ndak Pab.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Reta men ngembed xaꞌ lya ki Pab o zyaga gaj Pab nde bro toz mkembed xaꞌ nyenꞌ kwan tyak Pab per ngen kwan jwanꞌ narax ndak Pab, yaja mzyeꞌ xgab re xaꞌ nde nchab xaꞌ ke dios nak Pab.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Gax tya nax pla izyo chanꞌ ti xaꞌ ndole Publio xaꞌ ntak lo yez jwanꞌ nax xtowꞌ nittoꞌ, nabeꞌz toz mkayaꞌ xaꞌ náꞌ, mdaꞌ xaꞌ liz xaꞌ mbled náꞌ son wiz.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Nde xud Publio nayiz, nax xaꞌ lo lon' nzo xlye xaꞌ nde ndyak xaꞌ chiꞌd ren; zya ngote Pab lenꞌ yo sa mbwiꞌ Pab xaꞌ, senꞌ mne mnaꞌb Pab lo Dios, mxoꞌb yaꞌ Pab yek xaꞌ nde mdyanꞌ xaꞌ.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Lo ta ngok jwanꞌna, masraꞌ re men nayiz, xaꞌ nzo tya mbyeꞌd xaꞌ lo Pab nde tagaꞌ mdyanꞌ xaꞌ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Nde jwanꞌ toz mdaꞌ xaꞌ dyux lo náꞌ; senꞌ ngwap náꞌ bark, mtelꞌ xa' re jwanꞌ mas nakinꞌ náꞌ ned.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Senꞌ ngoxoꞌb son mbeꞌ nzi náꞌ tya, ngwap náꞌ lo ti bark chanꞌ xaꞌ Alejandrí, tak no xaꞌ mbled tya dib beꞌ jwanꞌ mxyoꞌb yop; leꞌ lo bark nge chop mnab jwanꞌ ndole Cástor nde Pólux.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Senꞌ mzin náꞌ yez Siracusa, tya mbled náꞌ son wiz.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nde tya mbroꞌ náꞌ nda náꞌ thipta ro nit mzin náꞌ ti yez ndole Regio, nde tedib wiz mdobte mxyo'b mbi ned jwan' nde náꞌ, jwanꞌ nasa ngok mbrop wiz zyaraꞌ mzin náꞌ yez ndole Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Tya mzyal náꞌ pla wes nde mnaꞌb xaꞌ lo náꞌ yanꞌ náꞌ lo xaꞌ gaz wiz; xisa mbroꞌ náꞌ nda náꞌ yez Rom.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Senꞌ mbin re wes ke ndozin náꞌ, zya mbyeꞌdxiꞌned xaꞌ náꞌ axta lo xbi' ten' ndole Apio nde tenꞌ ndole Son Tabernas ten' mbed men. Senꞌ mbwiꞌ Pab re xaꞌ ya, mdaꞌ Pab dyux lo Dios nde ngo nale lazoꞌ Pab.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Senꞌ mzin náꞌ Rom, leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad mdayaꞌ xaꞌ re pres lo tib xa jwanꞌ nyebeꞌga lo reta sondad, leꞌ Pab, mdaꞌ xaꞌ diꞌs xaꞌta ngo Pab nde ti sondad mgenap.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Senꞌ ngoxoꞌbla son wiz jwan' mzin náꞌ yez Rom, zya mbrez Pab re xaꞌ nyebeꞌ lo men judí nde senꞌ ngolo mdyop re xaꞌ, zya nchab Pab lo xaꞌ: —Wes na, ngen cho jwanꞌ narax mblin lo re mayez xaꞌ judí, nekla mblin narax kon re mod gox jwanꞌ mtanꞌ re xaꞌ gox lonꞌ mbre pola per mkeꞌ lizyiꞌb xaꞌ na yez Jerusalén nde naya ndetayaꞌ xaꞌ na lo men nak sinꞌ yez Rom.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Nde senꞌ mnaꞌb xaꞌ kwent lon, ngen cho yalke mzyal xaꞌ jwanꞌ nzalꞌ gaj na, jwanꞌ nasa ndonke xaꞌ ndlaꞌ xaꞌ na.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Per re xaꞌ judí naꞌncholaꞌsta xaꞌ laꞌ xaꞌ na, jwanꞌ nasa mnaꞌb na telꞌ xaꞌ na lo César,naꞌnakte tak ncholas na kenꞌ yalke yek re xaꞌ las na.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Jwanꞌ nasa, mbrez na re goꞌ sa wiꞌn goꞌ nde todiꞌsnon goꞌ; tak xke jwanꞌ nkembed re naꞌ ta nak men Israel, yalke ya sa nagon kon kaden reꞌ.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Zyasa nchab re xaꞌ lo Pab: —Teraꞌ kayaꞌ náꞌ nek thib yeꞌs jwanꞌ mbroꞌ Judea jwanꞌ ndej kwent chanꞌ la nde nek thib wes jwanꞌ nkeꞌ yalke yek la o ni narax xis la teraꞌ yeꞌd xaꞌ ncheꞌ.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Per ncholaꞌs náꞌ gon náꞌ kwan nak xgab la, tak kwan liy sa reta lad narax ni men xis jwanꞌ ta ngetetej la ba.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Zyasa mblí xaꞌ ti wiz dyop re xaꞌ, nde wiz ya bro toz men mdyop lo Pab, sa mdobte mdej Pab jwanꞌ nak yalnyebeꞌ chanꞌ Dios lo xaꞌ, xata mdobte Pab tilꞌ nde axta bzye. Mchal Pab li lazoꞌ xaꞌ Jesús sa mdej Pab lo xaꞌ jwanꞌ nak ley chanꞌ Moisés nde xkiꞌs re profet.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Nzo xaꞌ mbli lazonꞌ jwanꞌ mdej Pab nde nzo xaꞌ naꞌndlid lazoꞌne.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Nde lo ta naꞌnzalꞌdiꞌsta xkiꞌs re xaꞌ zya mdobte ngo xaꞌ ned nde nchab Pab lo xaꞌ: —Jwanꞌ naga sa, por Mbi Nayon mni Profet Isaías lo re xaꞌ gox lonꞌ mbre pola, nchab xaꞌ:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 — ausente —
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 — ausente —
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Nde naya ndablo nye goꞌ, leꞌ re xaꞌ naꞌnakta judí, xaꞌ ya kayaꞌ yaltolaꞌ chanꞌ Dios, nde re xaꞌ ya ton xkiꞌs na.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Nde senꞌ ngolo ta nchab Pab lo xaꞌ, zya tolo ngo re xaꞌ judí ned nde taja ndaya xaꞌ di's.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Chop linꞌ dib ngo Pab ti yo tenꞌ mdi'x Pab nde tya mkayaꞌ Pab reta men jwanꞌ nda lo Pab,
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 dibxlaꞌs ndej Pab yalnyebeꞌ chanꞌ Dios nde ndloꞌ Pab xkisꞌ Jesucrist lo re men, nde ngen cho xa' nka diꞌs lo Pab.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.